Friday, December 26, 2014

ජාතිය​, ජනවර්ගය සහ ගෝත්‍රය​



ජාතිය (nation), ජනවර්ගය (ethnic group) සහ ගෝත්‍රය (tribe) යනු අපැහැදිලි අර්ථකතන සහිතව පොදුවේ පාවිච්චි කෙරෙන​ වචන තුනකි.

Ethnic Group විකිපීඩියාවේ අරුත් නංවා ඇත්තේ මෙසේය​:
ජනවර්ගයක් යනු තමාගේ ආරම්භය පිළිබඳ පොදු ජනප්‍රවාදයක්, පොදු ඉතිහාසයක්, පොදු සංස්කෘතියක්, පොදු නිශ්චිත භූමියක්, සහ පොදු හැඟීමක් සහිත මිනිස් සමූහයකි.

Nation යනු ඊට වඩා දේශපාලන අර්ථගැන්වීමක් වඩා වියුක්ත සංකල්පයක් ලෙස විකීපීඩියාව දක්වන අතර Tribe යනු නොදියුණු මානව සමාජයන් හැඳින්වීමට යෙදෙනබව විකීපීඩියාව දක්වයි.

කෙසේ නමුත් මේවා 100% සමපාත වන ලෙස සිංහලට පරිවර්තනය කළ නොහැක​. සිංහල ජාතිය​, ජනවර්ගය සහ ගෝත්‍රය ඉංග්‍රීසි Nation, Ethnic Group සහ Tribe ගෙන් මදක් වෙනස් වේ.

මෙවැනි මානව බෙදීම් අර්ථ දැක්වීමේදී එක් එක් සංස්කෘතිය ඒවා වෙනස් අකාර වලින් කර ඇති බව දකින්නට හැක​. උදාහරණ දැක්වුවොත්:

1. රුවන්ඩාවේ හුටු සහ ටුට්සි යන ජනවර්ග අතර බෙදීමට ආර්ථික සාධයක් තිබේ. සාම්ප්‍රදායිකව ටුට්සි වරු එඬේරන් වන අතර හුටු වරු ගොවීහු වෙති. යම් කිසි හරකුන් සංඛ්‍යාවක් අත්  කර ගැනීමෙන් පසු හුටු ජාතිකයෙක්ට ටුට්සි ජාතිකයෙක් වීමට හැක​.

2. ජර්මන් සංස්කෘතියේ ජනවර්ගයට ඇත්තේ මුළුමනින්ම ප්‍රවේනිය සම්බන්ධ අර්ථ දැක්වීමකි. ජර්මන් ජාතිකයෙක් සහ යුදෙව්වෙක් අතර විවාහයෙන් ඇතිවන දරුවෙක් ජර්මන් ජාතිකයෙක් ලෙස සැලකුනේ නැත​. ජර්මන් සංස්කෘතියේ තරම් තදින් නොවුනත් පොදුවේ යුරෝපීයන් අතර ජනවර්ගය අර්ථ දැක්වීමේදී ප්‍රවේනි සාධකය ප්‍රභල වේ.

3. අරාබීන් අතර ජනවර්ගය අර්ථ දැක්වීමේදී භාෂාවට විශාල බරක් ලැබේ. ඉස්ලාම්, ක්‍රිස්තියානි ආදී විවිධ ආගම් අදහන අරාබීන් බැඳ තබන පොදු සාධකය අරාබි භාෂාවයි. සමහර අර්ථ දැක්වීම් වලදී අරාබි බස වහරන අප්‍රිකානුවන් පවා අරාබීන් ලෙස සැලකීමට තරම් මෙය ප්‍රභලය​. සෝමාලියාව අරාබි ලීගයේ සාමාජිකයෙකි.

4. සිංහලයන් අතර ජනවර්ගය අර්ථ දැක්වීමේ මූලික සාධකය වූයේ සංස්කෘතියයි. විවිධ සංක්‍රමනික ජන කණ්ඩායම් වල මිශ්‍රනයක් වන සිංහල ජනවර්ගය සිංහල සංස්කෘතිය මගින් අර්ථ නැංවිනි. ඕනෑම සංක්‍රමනිකයෙක්ට සිංහල සංස්කෘතිය වැළඳගැනීමෙන් සිංහලයෙක් වීමට හැකි විය​. සිංහල වාසගම් වල දකුණු ඉන්දියානු සම්භවය සැලකා බැලුවහොත් මෙය මනාව පෙනී යනු ඇත​.

බටහිර යටත් විජිතවාදයේ සහ එහිම අංගයක් වන සංස්කෘතික ආක්‍රමනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අද සියළුම සංස්කෘතීන් වල ජනවර්ගය අර්ථදැක්වීමේදී ප්‍රවේනි සාධකයට වැඩි බරක් දෙනු දැකිය හැක​. රුවන්ඩාවේ හුටු-ටුට්සි ගැටුමට එක් මූලික හේතුවක් වන්නේ මෙයයි.

මම මේ වචන වලට දෙන්නේ මෙවැනි අරුතකි.

ගෝත්‍රය​:
පොදු ප්‍රවේනික පසුබිමක් සහිත මානව සමූහයක්

ජනවර්ගය​:
ගෝත්‍ර එකක් හෝ වැඩි ගණනකින් සමන්විත, තමාගේ ආරම්භය පිළිබඳ පොදු ජනප්‍රවාදයක්, පොදු ඉතිහාසයක්, පොදු සංස්කෘතියක් සහ පොදු හැඟීමක් සහිත මිනිස් සමූහයක්

ජාතිය​:
ජනවර්ග එකක් හෝ වැඩි ගණනකින් සමන්විත පොදු සංස්කෘතියකින් සහ ඉතිහාසයකින් බැඳුනු, යම්කිසි නිශ්චිත භූමි ප්‍රදේශයක දීර්ඝකාලයක් වාසය කළ​, ඒ භූමියේ දේශපාලන​, ආර්ථික සහ සංස්කෘතික ඉතිහාසය හැඩගස්වපු මිනිස් සමූහයක්.

ගෝත්‍රයකට උදාහරණයක් ලෙස අතීතයේ සිටි යක්‍ෂ​, නාග දේව ගෝත්‍ර දැක්විය හැක​. ඔවුහු සියල්ලෝම පොදු සිංහල සංස්කෘතිය තුල මුහු වී සිටියද තමාගේ ප්‍රවේනික මූල අනුව උපකුලක ලෙස වෙන්වී උන්හ​. කාලයාගේ ඇවෑමෙන් මේ බෙදීම් දියවී යන ලදී. මෑත ඉතිහාසයෙන් උදාහරණයක් ලෙස සිංහලයන් තුළ ඇති විවිධ කුල දැක්විය හැක​. මෙම ගෝත්‍රික බෙදීමද දැන් දියවෙමින් පවතී.

ජනවර්ගයකට උදාහරණයක් ලෙස දෙමළ ජනවර්ගය දැක්විය හැක​​. තමිල්නාඩුවෙ, මැලේසියාවේ හෝ ලංකාවේ සිටියද ඔවුහු පොදු ප්‍රවේනික මූලයකින් පැවත එති. පොදු භාෂාවකින් සංස්කෘතියකින් බැඳී සිටිති.

ජාතියකට උදාහරණයක් ලෙස ඇමරිකන් ජාතිය දැක්විය හැක​. ඒ තුල සුදු, කළු, හිස්පැනික් ආදී විවිධ ජනවර්ග සිටිති. නමුත් සියල්ලෝම පොදුවේ ඇමරිකන් ජාතිය නම් දේශපාලන ඒකකයට අයත් වෙති.

විවිධ ජාතීන් තුල මේ සංකල්ප ඓතිහාසිකව පරිනාමය වී ඇත්තේ විවිධ අයුරිනි.

ජපන් ජනවර්ගය සහ ජාතිය එකක් ම වෙයි. නමුත් ඔකිනාවා වරු ජපන් ජනවර්ගය තුල සිටින ගෝත්‍රයකි.

ඇන්ගල් වරු, සැක්සන් වරු, බ්‍රිටන් වරු සහ නෝර්මන් වරු යනාදී විවිධ ජනවර්ග එක් වීමෙන් ඉංග්‍රීසි ජාතිය නිර්මානය විය​. නමුත් දැන් ඒ එකම ජනවර්ගයකි. අද ස්කොට් සහ වේල්ස් ජනවර්ග ඉංග්‍රීසි ජාතිය තුල උපකුලක වෙති.

සිංහල ජනවර්ගය අතීතයේ සැදුනේ යක්‍ෂ නාග දේව ආදී ගෝත්‍ර එක් වීමෙනි. පසුව එය දුටුගැමුණු රජු ගේ කල ජාතියක් විය​. දකුණු ඉන්දියාවෙන් පැමිනි දෙමළ​, මලයාලම් ආදී විවිධ ජනවර්ග සිංහල ජාතියට එක් වී, ක්‍රමයෙන් ඒ තුලම දියවී සිංහල ජනවර්ගයටම මුහු වූහ​.

යටත් විජිත සමයත් සමඟම මේ මුහු වීම් නිසියාකාරව සිදු නොවුනු බැවින් අද දෙමළ​, මුස්ලිම්, ජා ආදී විවිධ ජනවර්ග ලංකාවේ සිටිති. නමුත් ඔවුන් සිංහල ජාතියට එක් වී නොමැත​. ශ්‍රී ලාංකික ජාතියක් ගැන කතා කෙරුනද එය මහපොළවේ ඇති යථාර්තයක් නොවේ. හුදු සංකල්පයක් පමණි. අද අප හමුවේ ඇති අභියෝගය මේ විවිධ ජනවර්ග සිංහල ජාතිය තුලට අවශෝෂනය කරගැනීමේ ක්‍රියාවලිය කෙසේ සිදුවිය යුතුද යන්නයි.

Saturday, September 27, 2014

සුන්නි - ෂියා - 3 (සුන්නි මුස්ලිම් වරුන් ගේ සහ ෂීයා මුස්ලිම් වරුන් ගේ ආගමික වෙනස්කම්)



කලින් සඳහන් වූ ලෙස සුන්නි - ෂියා බෙදීමට මුල් වූයේ දේශපාලන හේතු මිස ආගමික හේතු නොවේ. එනමුත් සුන්නි මුස්ලිම් වරුන් ගේ සහ ෂියා මුස්ලිම් වරුන් ගේ ආගමික ඇදහීම් වල වෙනස් කම් ද දකින්නට ලැබේ. මෙයට හේතු ද සුන්නි - ෂියා බෙදීමේ මුල් ඉතිහාසය දක්වා දිව යයි.

සුන්නාහ් සහ හදීස​

සියළුම මුස්ලිම් වරුන් ගේ ප්‍රධාන ආගමික ග්‍රන්ථය වන්නේ කුරානයයි. එහි දැක්වෙන්නේ අල්ලහ් දෙවියන් විසින් මුහම්මද් තුමාට එවන ලද දිව්‍යමය පණිවිඩයි. සියළුම මුස්ලිම් වරු කුරානය දේව වාක්‍යයක් ලෙස පිළිගන්නා අතර එය පිළිපැදීමට බැඳී සිටිති.

කුරානයට අමතරව මුස්ලිම් වරයෙක් ගේ ජීවිතය හැඩ ගස්වන අනෙකුත් ආගමික ලියවිලි "හදීසයන්" (සම්ප්‍රදායන්) ලෙස හැඳින්වේ. හදීසයන් ගේ අඩංගු වන්නේ මුහම්මද් තුමා ගේ ජීවිත කාලය තුල එතුමන් මුහුණ දුන් සිද්ධි, එතුමන් ගේ හැසිරීම්, පුරුදු ආදිය පිළිබඳ එතුමාගේ සමීපතම සහචරයන් විසින් පවසන ලද කතාන්දරයි. එම හදීසයන් මුඛ පරම්පරාගතව පැමිණ පසු කලෙකදී ලේඛන ගන කර ඇත​. මුස්ලිම් වරුන් ගේ ජීවිතයේ විවිධ අවස්ථා සඳහා උපදේශන වශයෙන් හදීසයන් නොයෙක් විට යොදා ගනු ලැබේ.

එලෙස හදීසයන් ඇසුරෙන් මුහම්මද් තුමාගේ ජීවිතය ආදර්ශයක් කර ගනිමින් ජීවත් වීම "සුන්නාහ්" (යහපත් මාර්ගය​) ලෙස හැඳින්වේ.

කලින් දැක්වුනු ලෙස උමර් ගෙන් පසු කාලිෆ් වරයා තේරීමේ දී අලී විසින් කරන ලද "මා අනුගමනය කරන්නේ කුරානය සහ මුහම්මද් තුමාගේ ක්‍රියා මාර්ග පමණි" යන ප්‍රකාශය මෙහිදී විශේෂ වැදගත් කමක් දරයි. මේ ප්‍රකාශය නිසා ෂියා මුස්ලිම් වරු අබු බකර්, උමර්, උත්මන් වැනි මුහම්මද් තුමාගේ සමහර සහචරයන් ගේ ක්‍රියාවනට වැඩි වැදගත් කමක් නොදෙති. එබැවින් ඔවුන් සහ විශේෂයෙන් මුහම්මද් තුමාගේ ප්‍රියතම බිරිඳ වූ අයිෂා විසින් පවසන ලද හදීසයන් ෂියා මුස්ලිම් වරු පිළිනොගනිති. එබැවින් සුන්නි මුස්ලිම් වරු සහ ෂියා මුස්ලිම් වරු අතර වත් පිළිවෙත් වල යම් වෙනස්කම් ඇත​.

සුන්නි - ෂියා වෙනස්කම්

සුන්නි වරු සහ ෂියා වරු අතර ප්‍රධාන වෙනස වන්නේ පළමු කාලිෆ් වරු සතර දෙනා ගැන දරන ආකල්පයයි. සුන්නි වරු පළමු කාලිෆ් වරු හතර දෙනාම (අබු බකර්, උමර්, උත්මන්, අලී) නීත්‍යානුකූල සහ නිවැරදි කාලිෆ් වරු වශයෙන් පිළිගනිති. නමුත් ෂියා වරු පළමු නීත්‍යානුකූල කාලිෆ් වරයා ලෙස පිළිගන්නේ අලී වන අතර​, අනිත් තිදෙනා නියම කාලිෆ් වරු වශයෙන් පිළිනොගනිති.


ඉමාම් වරු

තවත් ප්‍රධාන වෙනසක් වන්නේ ෂියා වරුන් අතර ඇති "ඉමාම්" සංකල්පයයි. ෂියා වරු පිළිගන්නා අන්දමට ඉමාම් වරු යනු යම්කිසි දිව්‍යමය තත්වයක් හිමි සුවිශේෂී පුද්ගලයන් ය. ඔවුන් සැමවිටම නිවැරදි ලෙස පිළිගැනෙන අතර මෙය කතෝලිකයන් ගේ ශාන්තුවර සංකල්පයට සමාන කළ හැක​.

ෂියා වරුන් ගේ පළමු ඉමාම් වරයා අලී වන අතර ඉන් පසු පිළිවෙලින් අලී ගේ පුතුන් වූ හසන් සහ හුසේන් ද ඉමාම් වරු වශයෙන් සැලකේ. පිළිගන්නා ඉමම් වරුන් ගේ සංඛ්‍යාව අනුව ෂියා වරු නිකායන් තුනකට අයත් වන අතර ඒ ඉමාම් වරු 12ක් පිළිගන්නා (ඉත්නාෂරියා), ඉමාම්වරු 7ක් පිළිගන්නා (ඉස්මයිලි) සහ ඉමාම්වරු 5ක් පිළිගන්නා (සයිදි) වශයෙනි.

මේ ඉමාම් වරු සියල්ලන්ම අලී සහ ෆාතිමා ගෙන් පැවත එන්නන් වන අතර ඒ නිසා මුහම්මද් තුමාගේ ඍජු පරපුර වෙති. ඒ නිසාම මොවුන්ට මුස්ලිම් වරුන් ගේ නායකත්වය ලැබිය යුතු බව ෂියා වරුන් ගේ විශ්වාසයයි.

සුන්නි වරු ඉමාම් සංකල්පයක් පිළිනොගන්නා අතර​, කිසිම පුද්ගලයෙක් ට දිව්‍යමය තත්වයක් ලබා නොදෙති. මුස්ලිම් වරුන් ගේ නායකත්වය ලැබිය යුත්තේ මුස්ලිම් සමාජයේ ඉතාමත් සුදුසු පුද්ගලයාට බවත්, එම තෝරා ගැනීම මුස්ලිම් සමාජයේ වැඩිහිටියන් සහ විද්වතුන් එක්වී කළ යුතු බවත් ඔවුහු විශ්වාස කරති.


ෂහදා

ෂහදා යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මුස්ලිම් වරයෙක් තමා ගේ විශ්වාසය වෙනුවෙන් කරනා ප්‍රකාශයයි. මෙය සුන්නි වරු සහ ෂියා වරු පවසන ආකාරය වෙනස් වේ.

සුන්නි ෂහදාව​:
ලා ඉලාහා ඉල්ලා - ලාහ් මුහම්මදුන් රසූලු - ඉල්ලාහ්
(අල්ලහ් හැර වෙන දෙවියෙක් නොමැත​. මුහම්මද් අල්ලහ් ගේ දූතයා වේ)

ෂියා ෂහදාව​:
ලා ඉලාහා ඉල්ලා - ලාහ් මුහම්මදුන් රසූලු - ඉල්ලාහ් වා අලීයියුන් වලියියු - ඉල්ලාහ්
(අල්ලහ් හැර වෙන දෙවියෙක් නොමැත​. මුහම්මද් අල්ලහ් ගේ දූතයා වේ. අලී දෙවියන් ගේ ආරක්‍ෂකයා වේ)


Friday, September 26, 2014

සුන්නි - ෂියා - 2 (සුන්නි ෂියා බෙදීමේ ඉතිහාසය​)


මුහම්මද් තුමාගෙන් පසු කාලිෆ් වරු

අබු බකර් සහ උමර්


වෙනත් ආගමික නිකායන් බෙදීමේදී මෙන් නොව, සුන්නි-ෂියා බෙදීම ආගමික ස්වරූපයකට වඩා දේශපාලන ස්වරූපයක් ගනී.

මුහම්මද් තුමා ජීවත්ව සිටි කාලයේ සියළුම මුස්ලිම් වරු අතර නිකාය බේදයක නොතිබුනු අතර​, සියළුම මුස්ලිම් වරු අතර නායකයා ලෙස එතුමා අවිවාදයෙන් පිළිගැනිනි. නමුත් මුහම්මද් තුමාගේ මරණයෙන් පසු මුස්ලිම් ප්‍රජාවේ නායකයා හෙවත් කාලිෆ් වරයා ලෙස කවුරුන් තෝරා ගත යුතුදැයි මතබේදයක් ඇතිවිය​.

එක් පිරිසක් කාලිෆ් වරයා ලෙස මුහම්මද් තුමාගේ ළඟම සහචරයා, එතුමාගේ ජේෂ්ඨතම අනුගාමිකයා සහ එතුමාගේ ප්‍රියතම බිරිඳ වූ අයිෂා ගේ පියා වූ අබු බකර් සුදුසු යැයි යෝජනා කළ අතර තවත් පිරිසක් ඒ සඳහා මුහම්මද් තුමාගේ දියණියන් ගේ සැමියා සහ මුහම්මද් තුමා කුඩා කළ හදාවඩා ගත් අබු තාලිබ් ගේ පුත්‍රයා වූ අලී වඩාත් සුදුසු බවට යෝජනා කළහ​.

අලී සහ මුහම්මද් තුමාගේ පවුලේ සාමාජිකයන් එතුමාගේ අවමංගල්‍යය කටයුතු සම්පාදනය කරන අතර​, මුහම්මද් තුමාගේ ළඟම සහචරයන් පිරිසක් රැස්වීමක් පවත්වා අබු බකර් කාලිෆ් වරයා ලෙස තෝරා ගත්හ​. නමුත් අලී ඔහු කාලිෆ් වරයා ලෙස පිළිනොගත් අතර අබු බකර් ගේ අනුගාමිකයන් සහ අලී ගේ අනුගාමිකයන් අතර ඇති වූ මතබේදය ආරවුලක් දක්වා දුර දිග ගියේය​.

ෂියා වරුන්ට අනුව මේ ආරවුලේදී ඇති වූ තුවාල හේතුවෙන් අලී ගේ බිරිඳ (මුහම්මද් තුමාගේ දියණිය​) වූ ෆාතිමා මිය ගිය අතර ඇය ඒ වනවිට ගැබ් ගෙන සිටියාය​. කෙසේ වුවත් සුන්නි වරු මෙය ප්‍රතික්‍ෂේප කරති.

කාලයක් යනතුරු අලී කාලිෆ් රාජ්‍යයේ පාලන කටයුතු වලින් ඈත්ව සිටියත්,අබු බකර් ගේ මරණයෙන් පසු කාලිෆ් වරයා වූ උමර් ගේ උපදේශකයෙක් වශයෙන් කටයුතු කළේය​.ඉස්ලාමීය කැලන්ඩරයේ ආරම්භක දිනය වශයෙන් මුහම්මද් තුමා මක්කමේ සිට මදීනාවට පලායාම තෝරා ගන්නා ලෙස උමර්ට උපදෙස් දෙන ලද්දේ අලී විසිනි.

උමර් ගේ මරණයෙන් පසු නැවතත් කාලිෆ් වරයා තෝරා ගැනීම පිළිබඳ ගැටළුව ඇති විය (අබු බකර් මිය යාමට පෙර තමාගෙන් පසු කාලිෆ් වරයා ලෙස උමර් ව නම් කර තිබූ නිසා එම අවස්ථාවේ එම ගැටළුව ඇති නොවීය​).

කාලිෆ් වරයා තෝරා ගැනීම සඳහා හය දෙනෙකුගෙන් යුත් කමිටුවක් පත් කෙරුණු අතර කමිටුව විසින් එම හය දෙනාගෙන් අයෙක් තෝරාගත යුතු විය​. මෙම කමිටුවට අලී සහ මුහම්මද් තුමාගේ තවත් සහචරයෙක් වූ උත්මාන් ද ඇතුළත් වූහ​. අවසනදී කමිටුව විසින් අලී සහ උත්මාන් අතරින් කාලිෆ් වරයා තෝරාගැනීම පිණිස ඔවුන් දෙදෙනා වෙත ප්‍රශ්නයක් යොමු කරන ලදී. ඒ "ඔබ ඔබට කලින් සිටි කාලිෆ් වරුන් ගේ ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කරන්නේද​?" යන්නයි. උත්මාන් මෙයට "ඔව්" කියා පිළිතුරු දුන් නමුත් අලී පිළිතුරු දුන්නේ "මා අනුගමනය කරන්නේ කුරානය සහ මුහම්මද් තුමාගේ ක්‍රියාමාර්ගයි" ලෙසිනි. එබැවින් කමිටුව විසින් උත්මාන් තෝරා ගන්නා ලදී.

අලී ගේ මේ පිළිතුර පසුකාලීනව ෂියා වරුන් ගේ ආගමික විශ්වාසයන් සඳහා දැඩි බලපෑමක් ඇති කළේය​.

උත්මාන්ට එරෙහි කැරැල්ල​

උත්මාන් කාලිෆ් වරයා ඔහුට පෙර වූ කාලිෆ් වරුන් මෙන් නොව තමාගේ ගෝත්‍රයට (බානු අබ්ද්-ෂාම්) සහ නෑදෑයන්ට වාසි දායක ක්‍රියා පිළිවෙතක් ගෙනගිය අතර මේ නිසා ඔහුගේ ගෝත්‍රයේ සාමාජිකයන් විශාල දේශපාලන බලයක් ලැබූහ​. මේ නිසා මුස්ලිම් වරු අතර උත්මාන් ගේ ජනප්‍රියත්වය බිඳ වැටිනි. අලී ද ආගමික සහ දේශපාලන කරුණු සම්බන්ධයෙන් කීප වරක් උත්මාන් සමඟ මතභේද ඇති කරගත්තේය​.

ඊජිප්තුවේ උත්මාන් ට එරෙහිව ඇති වූ කැරැල්ලක් මර්ධනය කිරීමට උත්මාන් අපොහොසත් වූ අතර කැරළි කරුවන් මදීනාවට පැමින උත්මාන් ගේ නිවෙස වට කළහ​. මේ අවස්ථාවේදී උත්මාන් ගේ ආධාර කරුවන් කැරලි කරුවන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට ඔහුගේ අවසරය ඉල්ලා සිටියද​, මුස්ලිම් වරුන් අතර යුද්ධයක් ඇති වීම වැළැක්වීමට උත්මාන් එය ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය​. මුහම්මද් තුමා ගේ බිරිඳ සහ අබු බකර් ගේ දියණිය වූ අයිෂා කැරළි කරුවන්ට එරෙහිව සටන් කළ යුතුය යන මතයේ තදින්ම සිටි අතර​, අලී ගේ පුතුන් දෙදෙනා වූ හසන් සහ හුසේන් ද උත්මාන් ගේ නිවස ආරක්‍ෂා කිරීමට එක් වූහ​.

නමුත් පසුපස දොරකින් නිවෙසට ඇතුල් වූ කැරළි කරුවෝ උත්මාන් මරා දැමූහ​.

අලී කාලිෆ් තනතුරට පත්වීම​


උත්මාන් ගේ මරණයෙන් පසු කැරළි කරුවන් කාලිෆ් තනතුර සඳහා අලීට ආරාධනා කළ අතර අලී එය ප්‍රතික්‍ෂේප කලේ කැරළි කරුවන් සමඟ ගනුදෙනු කිරීමට අකැමැති වූ බැවිනි. නමුත් කාලිෆ් වරයෙක් පත් නොවීම නිසා අරාජික තත්වයක් ඇති වූ හෙයින් පසුව ඔහු කාලිෆ් තනතුර භාර ගත්තේය​.

මුස්ලිම් වරුන් ගෙන් බහුතරය අලී කාලිෆ් වරයා ලෙස පිළිගත් නමුත්, උත්මාන් ගේ ගෝත්‍රයේ සාමාජිකයන් ඔහු නොපිළිගත්හ​.

අයිෂා සහ උත්මාන් ගේ ගෝත්‍රයේ සාමාජිකයන් කැරළි කරුවන්ට දඬුවම් දෙන ලෙස අලී ගෙන් ඉල්ලා සිටි නමුත්, ගැටුම් දුරදිග යන නිසා අලී එය ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය​. එවිට ඔවුහු විශාල හමුදාවක් රැස් කොට බස් රා නගරය අසළ කඳවුරු ලෑහ​. මුස්ලිම් සමාජයේ ප්‍රධාන සහ වැදගත් පුද්ගලයන් රැසක් ඔවුන් හා එක් වූහ​.

අලී තම හමුදාවත් රැගෙන පැමිණි අතර​, දෙපිරිස අතර විශාල සටනක් ඇතිවිය​. මෙය අද හැඳින්වෙන්නේ "ඔටුවා ගේ සටන (Battle of the Camel)" ලෙසිනි. ඒ කැරළි හමුදාව මෙහෙයවූ අයිෂා ඔටුවෙක් පිට නැගී සටන් බිමට ආ හෙයිනි. මේ සටනින් අලී ජයගත් අතර​, කැරළි නායකයන් විශාල ප්‍රමානයක් මිය ගියද අයිෂා ට අනතුරක් නොවිනි.

මේ සටනින් පසු අලී මුස්ලිම් වරු අතර විශාල ජනප්‍රියත්වයක් අත් කරගත් අතර ඔහු ගේ දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති සහ බදු සංශෝධන ඒ සඳහා බෙහෙවින් බලපෑවේය​. අලී ගේ අධාර කරුවන් හැඳින්වුනේ "ෂියා අලී" හෙවත් "අලී ගේ පාර්ශවය​" නමිනි.

සිරියාව ආශ්‍රිතව විසූ උත්මාන් ගේ ආධාර කරුවෝ මුආවියා ප්‍රධාන කර ගනිමින් කැරැල්ලක් ආරම්භ කලහ​. ඊජිප්තුවේ ප්‍රධානියෙක් වූ අමර් ද ඔවුන්ට සහය පලකළේය​. මෙය පළමු ෆිත්නාව හෙවත් පළමු සිවිල් යුද්ධය ලෙස හැඳින් වේ.

පළමු ෆිත්නාව (උපුටා ගැනීම විකිපීඩියා)
කොළ - අලී, රතු - මුආවියා, නිල් - අමර්


සටන් කිහිපයකින් පසු ස්ථිර ජයක් ලැබීමට දෙපක්‍ෂයම අපොහොසත් වූ නිසා සාකච්ඡා ඇති වූ නමුත්, එයින් ද ප්‍රතිඵලයක් නොලැබිනි. අලී කැරලි කරුවන්ට එරෙහිව යුද්ධ කිරීමට අකැමැති බව පෙනුනු නිසා දැඩි මතධාරීන් පිරිසක් අලී ගේ පක්‍ෂයෙන් ඉවත් වූහ​. අවුන් හැඳින්වුනේ "කරිජයිට්" වරු නමිනි.

කරිජයිට් වරු අලී සහ මුආවියා දෙදෙනාටම එරෙහිව සටන් කල අතර​, 661 දී කරිජයිට් ඝාතකයෙක් විසින් අලී මරා දැමිනි.

අලී ගේ මරණයෙන් පසු පලමු කාලිෆ් රාජ්‍යය වූ "රෂිදුන් කාලිෆ් රාජ්‍යය​" සමය අවසන් වන අතර​, ඉන් පසු ඇරඹෙන්නේ උමමයියාඩ් කාලිෆ් රාජ්‍යයයි.


උමයියාඩ් කාලිෆ් රාජ්‍යය සමය​

අලී ගේ මරණයෙන් පසු කාලිෆ් වරයා වශයෙන් ඔහුගේ වැඩිමල් පුතා වූ හසන් තෝරා ගැනුනු අතර හසන් මුආවියා සමඟ සටන් කිරීම වෙනුවට සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් විසඳුමක් සෙවීමට උත්සහ කළේය​. ඒ අනුව හසන් සහ මුආවියා ගිවිසුමකට එලැඹුනහ​. ගිවිසුමේ කොන්දේසි අනුව​,
1. මුආවියා කාලිෆ් වරයා වශයෙන් පත්වේ
2. මුආවියාගෙන් පසු හසන් කාලිෆ් වරයා වශයෙන් පත්වේ.
3. ඊට පෙර හසන් මියගියහොත් ඔහුගේ සොයුරු හුසේන් කාලිෆ් වරයා වශයෙන් පත් වේ.

ඒ අනුව හසන් කාලිෆ් තනතුරෙන් ඉවත් වී මුආවියා ඒ තනතුරට පත් කෙරිනි. මෙය උමයියාඩ් කාලිෆ් රාජ්‍යයයේ ඇරඹුමයි.

හසන් මදීනාවේ පදිංචියට පැමිණි අතර​, ඔහු මුආවියාගේ ආධාර කරුවන් ගේ මෙන්ම තමාගේ ආධාර කරුවන් ගේ ද අපවාදයට ලක් විය​. හසන් 670 දී මිය ගිය අතර, ෂියා වරුන්ට අනුව ඔහු මිය ගියේ මුආවියා විසින් වස දීමෙනි.

හසන් ගේ මරණයෙන් පසු මුආවියා ගිවිසුම බිඳ දමමින් තමාගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස තම පුතා වූ යසීද් නම් කළේය​.

හුසේන් ගේ මරණය​

680දී මුආවියා මිය ගිය අතර යසීද් කාලිෆ් වරයා වශයෙන් පත්විය​. හුසේන් මෙයට එරෙහි වූ අතර ඔහු තම පවුලේ සාමාජිකයන් සමඟ මදීනාවෙන් මක්කමට පලා ගොස් එහිදී යසීද් ට එරෙහිව පිරිස් රැස් කරන්නට විය​. අලී තම අගනුවර ලෙස තෝරාගත් ඉරාකයේ කුෆා නගරයේ වැසියන් හුසේන්ට එහි පැමිණෙන ලෙස ආරාධනා කල අතර​, හුසේන් කුෆා නගරයට පැමිණියහොත් එහි තමාට විරුද්ධව කැරැල්ලක් ඇතිවේ යැයි බිය වූ යසීද් ඔහු කුෆා නගරයට පැමිනීම වැලැක්වීමට හමුදාවක් එවීය​.

කර්බාලා නගරය ආසන්නයේදී යසීද් ගේ හමුදාවට හුසේන් සහ ඔහුගේ සහචරයන් හමුවූ අතර එහිදී ඔවුන් සියල්ලන්ම සමූල ඝාතනය කෙරිනි.

මින් පසු පළමු කාලිෆ් වරයා වූ අබු බකර් ගේ මුණුපුරා වූ සුබායිර් මක්කමේ සිට තවත් කැරැල්ලක් ආරම්භ කළේය​. හුසේන් ගේ ඝාතනය ගැන කිපී උන් විශාල පිරිසක් ඔහුට සහය දුන් අතර​, දකුණු අරාබිය සහ ඉරාකය ඇතුළු විශාල ප්‍රදේශයක සිය බලය පැතිරවීමට ඔහු සමත්විය​. නමුත් පසුව ඔහු ගේ කැරළි හමුදාවන් පරාජය කරනලද අතර​, සුබායිර් ද මරා දමන ලදී.

සුන්නි ෂියා බෙදීම​

සුන්නි සහ ෂියා ලෙස බෙදීම ප්‍රධාන වශයෙන් ඇරඹෙන්නේ හුසේන් ගේ මරණයත් සමඟිනි. අලී සහ ඔහුගේ පුතුන් වූ හසන් සහ හුසේන් (හසන් සහ හුසේන් ගේ මව මුහම්මද් තුමාගේ දියණිය වූ ෆාතිමා වූ හෙයින් මොවුන් මුහම්මද් තුමාගේ මුණුබුරන් වූහ​) නියම කාලිෆ් වරු වශයෙන් පිළිගත් මුස්ලිම් වරු "ෂියා අලී" (අලී ගේ පාර්ශවය​) ලෙස හැඳින්වුනු අතර ඔවුහු පසුව ෂියා වරු ලෙස හැඳින්විනි.

උමයියාඩ් කාලිෆ් වරුන් ගේ බලය පිළිගත් මුස්ලිම් වරු සුන්නි මුස්ලිම් වරු ලෙස හැඳින්විනි. උමයියාඩ් වරුන්ට රාජ්‍ය බලය තිබූ හෙයින් ඔවුන් වඩා ප්‍රභල වූ අතර ෂියා වරු සුළුතරයක් වූහ​.

Wednesday, September 17, 2014

නිදහස​



නිදහස​

ටැංකියේ මාළු
කොයිතරම් අසරණ ද​?
මම වගේ
නිල් අහසේ පහස​
සුළං රැලි වල සිසිල​
ගස් කොළං පැද්දෙන හඬ​
විඳින්න​
උන්ට වරමක් නෑ නේද​?
උන් කොයිතරම් හිර වෙලාද​?
කුරුල්ලා හිතුවා
උගේ කූඩුවේ ඉඳලා.

වීදුරු පළිඟු


වීදුරු පළිඟු


මුළු මහත් දඹදිවම පසිඳු
මාහැඟි පළිඟු බඳුනකි
එහි හිමිකරු වීම​
ඉල්ලීස සිටු වරයා ගේ
එකම අරමුණ විය​.

පළිඟු බඳුන හිමිකර ගැනීමට​
සූ සැටක් ප්‍රයෝග ද​
අසූ කෙළක් ධනය ද​
යෙදීමට​
ඔහුගේ මුළු දිවියම කැපවිය​.

ධනය වැය වේ යැයි ලොබින්
නිසි අහරක් නොලද​
ඔහුගේ ගත​
ඉරටු කූරු මෙන්
සිහින් විය​.

පළිඟු බඳුන ගැනම සිතා
නිදි වැරීමෙන්
ඔහුගේ දෙනෙත්
විළිකුන් ඵල මෙන්
රත් පැහැ විය​.

දොළොස් වසක ඇවෑමෙන්
ඉල්ලීස සිටු තෙමේ
පළිඟු බඳුන හිමි කර ගත් දින​
ඉල්ලීස සිටු මැදුරේ
මහත් සාදයක් විය​.

දොළොස් වසක් පුරා
සිටු මැදුරට ආගන්තුක වූ
නෙක රස මසවුළු ද​
නෙක සුරා පානයන් ද​
නොමසුරුව පිළියෙල කෙරිනි.

මැදුම් යාමය නිමාවත්ම​
අමුත්තන් නික්ම ගිය පසු
ඉල්ලීස සිටු තෙමේ
පළිඟු බඳුන දෑතින් ගෙන​
සිත් සේ විඳින්නට විය​.

සුරාවෙන් මත් වූ
ඔහුගේ දෑත​
ඔහුට අකීකරු වූයෙන්
මද ප්‍රමාදයක් බැලූ
පළිඟු බඳුන​
ඔහු අතින් බිමට පැන​
මියුරු සංගීතය රාවයක් මවමින්
කැබලි සියයක් ව​
කාමරය පුරා
විසිරී ගියේය​.

වීදුරු කැබලි දෙස​
දෙනෙත් දල්වා බලා උන්
ඉල්ලීස සිටු තෙමේ
මද සිනා පා
සයනය වෙත ගොස්
දොළොස් වසකට පසු
සිත් සේ නිදා ගත්තේය​.

සකුරා මල​


සකුරා මල​


ගස් පුරා - වැල් පුරා
නෙක වනින් - නෙක ගඳින්
රොනින් බර - අත වනන​
මල් පොකුරු - මැද සරන​

දෙ සතියක් - පිපී හිඳ​
පෙති සැලී - පරව ගිය​
එ සකුරා - මලම වට​
පියාපත් - වෙහෙසවන​

බමර ඉඳු - බමන​'යුරු
මේ කිනම් - අරුමය ද​?

ලොතරැයිය​


ලොතරැයිය​

දහසක ගේ අවාසනාව වූ
එකෙකුගේ
වාසනාව​

Monday, September 15, 2014

ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය - 1

 

 

 ආරම්භය​

 ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ආරම්භ වන්නේ යුරෝපයේ අධ්‍යාපනය ලැබූ මධ්‍යම පාන්තික තරුණ පිරිසක් එවකට යුරෝපය හරහා කුණාටුවක් සේ හමා ගිය කොමියුනිස්ට් වාදයේ අදහස් රැගෙන ලංකාවට පැමිණිමත් සමඟය​.

එන්.එම්. පෙරේරා, පිලිප් ගුණවර්ධන​, කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා, එස්.ඒ. වික්‍රමසිංහ​, ලෙස්ලි ගුණවර්ධන​, එඩ්මන්ඩ් සමරක්කොඩි, පීටර් කේනමන්, රොබට් ගුණවර්ධන​, ජැක් කොතලාවල​, විවියන් ගුණවර්ධන​ වැන්නවුන් මේ අතරින් කැපී පෙණුනු චරිත වූහ​. 1930 දශකයේ මුල ලංකාවට පැමිණි ඔවුහු එකළ ලංකාව පුරා විසිරී තිබූ තරුණ සංගම් වල සාමාජිකත්වය ලබා ගත්හ​.

1933 දී ඔවුන් අධිරාජ්‍යය විරෝධී ව්‍යාපාරයක් ලෙස ඇරඹූ "සූරිය මල් ව්‍යාපාරය​" 1934-35 වකවානුවේ ලංකාව පුරා පැතිර ගිය මැලේරියා වසංගතයෙන් ව්‍යසනයට පත් ලාංකිකයන් ට සහන සැලසීමේ කටයුතු වලට සහභාගී වීම නිසා විශාල ජනප්‍රියත්වයක් ලබා ගත්තේය​.

තමා ලද ජන පදනමෙන් දිරි ලැබූ මේ තරුණයෝ 1935 දී "ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය​" නමින් දේශපාලන පක්‍ෂයක් ආරම්භ කළහ​. මේ ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ ආරම්භයයි.

සමසමාජ පක්‍ෂයේ ජන පදනම ප්‍රධාන කොටස් තුනකින් සමන්විත විය​.
1. කොළඹ සහ තදාසන්න ප්‍රදේශ වල නාගරික කම්කරු ජනතාව​
2. ගැමි ගොවි ජනතාව​
3. මධ්‍යම කඳුකරයේ වතු කම්කරු ජනතාව​

සමසමාජ පක්‍ෂය සමාජවාදී ආර්ථික ක්‍රමයක් සඳහා මෙන්ම, බ්‍රිතාන්‍යය අධිරාජ්‍යවාදයෙන් පූර්ණ නිදහස ලබාගැනීම​, නිදහස් අධ්‍යාපනය​, මව්බසින් අධ්‍යාපනය​, පොදු සේවා ජනසතු කිරීම, කම්කරුවන් ගේ වෘත්තීය අයිතිවාසිකම් වැනි පොදු ජනතාවට ආකර්‍ෂනීය ඉල්ලීම් සඳහා ද පෙනී සිටියහ​.


පැරණි වාමාංශික නායකයන්


පක්‍ෂය දෙකඩ වීම​

ස්ටාලින් විසින් ට්‍රොට්ස්කි සෝවියට් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයෙන් නෙරපා හැරීමෙන් ලෝක කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරය තුළ ඇතිවූ දෙදරීම ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයටත් බලපෑවේය​. පක්‍ෂය තුළ ට්‍රොට්ස්කිවාදීන් " T කණ්ඩායම​" නමින් සංවිධාන ගත වූහ​. මෙහි නායකත්වය ගත්තේ පිලිප් ගුණවර්ධනයි.

දෙවන ලෝක යුද්ධය ඇරඹීමත් සමඟම බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදීන්ට එරෙහි දැඩි පිළිවෙතක සිටි සමසමාජ පක්‍ෂය​, බ්‍රිතාන්‍යය රජයේ යුධ ව්‍යාපාරයට ඍජුවම විරුද්ධ පිළිවෙතක් අනුගමනය කළහ​. නමුත් ජර්මනිය සෝවියට් දේශයට පහරදීමත් සමඟම සෝවියට් දේශය බ්‍රිතාන්‍යයේ මිත්‍ර රටක් බවට පත් වූ අතර​, පක්‍ෂය තුළ සිටි ස්ටාලින් වාදීන් යුද්ධයට සහය දෙන ප්‍රතිපත්තියකට මාරු වූහ​.

මෙය පක්‍ෂය දෙකඩ වීමට හේතුවක් වූ අතර 1940දී පක්‍ෂයේ සිටි ස්ටාලින් වාදීන් නෙරපා හරින ලදී. එස්.ඒ. වික්‍රමසිංහ​, පීටර් කෙනමන් සහ එම්.ජී. මෙන්ඩිස් ප්‍රමුඛ ස්ටාලින් වාදීහු එක්සත් සමාජවාදී පක්‍ෂය පිහිටුවා ගත්හ​. මෙය ලෝක කොමියුනිස්ට් ඉතිහාසයේ සුවිශේෂී අවස්ථාවක් විය​. මුළුමහත් ලෝකයේම කොමියුනිස්ට්වාදී පක්‍ෂයකින් ට්‍රොට්ස්කි වාදීන් බලවත් වී ස්ටාලින් වාදීන්ව පක්‍ෂයෙන් නෙරපන ලද්දේ ලංකාවේ සහ බොලීවියාවේ පමණි.

යුද්ධයට විරුද්ධ වීම නිසා 1941දී එන්.එම්. පිලිප් කොල්වින් සහ එඩ්මන්ඩ් සිරගත කරන ලද අතර​, 1942 දී ඔවුහු සියල්ලෝම ඉන්දියාවට පළා ගියහ​. ඉන්දියාවේදී රහසිගත ලෙස එක්‍ රැස් වූ සමසමාජ නායකයෝ ඉන්දියානු සහ බුරුම ට්‍රොට්ස්කිවාදීන් සමඟ එක්ව බොල්.ෂෙවික් ලෙනිනිස්ට් පක්‍ෂය - ඉන්දියාව​, ලංකාව සහ බුරුමය යන දේශපාලන පක්‍ෂය පිහිටුවා ගත්හ​. මේ පක්‍ෂය ට්‍රොට්ස්කිවාදී ජාත්‍යන්තරය වූ හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ සාමාජිකයෙක් විය​.

යුද්ධයට සහය දීම නිසා එස්.ඒ. ප්‍රමුඛ ස්ටාලින් වාදීන්ට ලංකාව තුළ ප්‍රසිද්ධ දේශපාලනයේ නියැළීමට බාධාවක් නොවූ අතර​, ඔවුහු 1943 දී තම පක්‍ෂයේ නම කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය ලෙස වෙනස් කළාහ​.

පක්‍ෂය නැවත දෙකඩ වෙයි


ඉන්දියාවේදී ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයේ ඉදිරිය පිළිබඳ නායකත්වය අතර මතභේදයක් ඇතිවිය​. එන්.එම්. සහ පිලිප් ට අවශ්‍යය වූයේ පක්‍ෂය පොදුජන සහභාගීත්වයක් සහිත පුළුල් මහජන පක්‍ෂයක් ලෙසින් ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමට වූ අතර කොල්වින් සහ ලෙස්ලි ට අවශ්‍යය වූයේ එය දැඩි විනයක් සහිත කුඩා විප්ලවකාරී කාඩරයකින් සමන්විත පක්‍ෂයක් ලෙස ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමටයි.

එඩ්මන්ඩ්, ජැක්, විවියන් (ලෙස්ලි ගේ බිරිඳ​), සෙලීනා පෙරේරා (එන්.එම් ගේ බිරිඳ​), බර්නාඩ් සොයිසා ඩොරික් ද සූසා වැනි නායකත්වයේ විශාල පිරිසක් කොල්වින් සහ ලෙස්ලිට සහය දුන් අතර​, රොබට් ඇතුළු පිරිසක් එන්.එම්. සහ පිලිප් සමඟ එක්වූහ​. මේ පිරිස හැඳින්වුනේ "කම්කරු විරුද්ධ පක්‍ෂය​" ලෙසිනි. කම්කරු විරුද්ධ පක්‍ෂය කොල්වින් ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම පොතේ ගුරු වාදීන් ලෙස හැඳින්වූ අතර කොල්වින් ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම කම්කරු විරුද්ධ පක්‍ෂය මෙන්‍.ෂෙවික් වාදීන් බවට චෝදනා කළහ​.

එන්.එම්. පිලිප් සහ රොබට් නැවත ඉන්දියාවේදී පොලිස් අත් අඩංගුවට පත්වුණු අතර ඔවුන් ලංකාවට එවන ලදී.

යුද්ධය අවසන් වූ පසු සමසමාජ නායකයන් ගේ වරෙන්තු අවලංගු කරන ලද අතර සිරගත වූවන් නිදහස් කරන ලදී. ඉන්දියාවේ සිටි නායකයන් ද නැවත ලංකාවට පැමිණියහ. කොල්වින් ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම දිගටම බොල්.ෂෙවික් ලෙනිනිස්ට් පක්‍ෂය - ඉන්දියාව​, ලංකාව සහ බුරුමය පක්‍ෂයේ ලංකා ශාඛාව ලෙස කටයුතු කිරීමට තීරණය කළහ​. ඔවුහු 1945 දී බොල්.ෂෙවික් සමසමාජ පක්‍ෂය පිහිටුවා ගත් අතර එන්.එම්. සහ පිලිප් නැවතත් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය පිහිටවූහ​.

බොල්.ෂෙවික් ලෙනිනිස්ට් පක්‍ෂය - ඉන්දියාව​, ලංකාව සහ බුරුමය හි ලංකා ශාඛාව වශයෙන් හතරවෙනි ජාත්‍යන්තරයේදී ලංකාව නියෝජනය කළේ බොල්.ෂෙවික් සමසමාජ පක්‍ෂය යි. එහි නායකත්වය කොල්වින්ට හිමිවිය​. එන්.එම්. සහ පිලිප් ගේ නායකත්වයෙන් ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය ඉදිරියට ගියේය​.

පක්‍ෂ දෙක අතර මත ගැටුම් ගුටි-බැට හුවමාරු දක්වා දුර දිග ගිය අවස්ථා ද එමට ඇතිවිය​.


1947 මහ මැතිවරණය​


1947 මහ මැතිවරණයට වාමාංශික පක්‍ෂ තුන තරග කළේ වෙන වෙනමය​.

 සමසමාජ පක්‍ෂයේ බලකොටු පිහිටා තිබුනේ අවිස්සාවේල්ල - රුවන්වැල්ල - යටියන්තොට ප්‍රදේශයේ සහ රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේය​. බොල්.ෂෙවික් වරු මොරටුව සිට කළුතර දක්වා වෙරළ තීරයේද කොමියුනිස්ට් වරු ගාල්ල​-මාතර දිස්ත්‍රික්කවල ද ශක්තිමත් වූහ​. කොළඹ නගරයේ පක්‍ෂ තුනටම සැලකිය යුතු බලයක් තිබිණි.

මධ්‍යම කඳුකරයේ වතු කම්කරුවන් අතර පක්‍ෂ තුනටම සෑහෙන ජනප්‍රියත්වයක් තිබුණද මැතිවරණයේදී ඔවුන් සහය දුන්නේ ලංකා ඉන්දීය කොංග්‍රසයටයි. ලංකා ඉන්දීය කොංග්‍රසය වාමාංශිකයන් ගේ මිතුරු පක්‍ෂයක් ලෙස කටයුතු කළේය​.
  1947 මැතිවරණ ප්‍රතිඵල​


ලංකාවේ පළමු පාර්ලිමේන්තුව සඳහා වූ 1947 මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵල වලින් පෙනී යන්නේ වාමාංශිකයන්ට රටේ සැලකිය යුතු බලයක් හිමිව තිබූ බවයි. වෙන වෙනම තරග කිරීම නිසා ඔවුන්ට ආසන ගණනාවක් අහිමි විය​.

සමසමාජය ආසන 10ක් ද, බොල්.ෂෙවික් වරු ආසන 5ක් ද කොමියුනිස්ට් වරු ආසන 3ක් ද වශයෙන් වාමාංශිකයන් ආසන 18ක් දිනා ගත් අතර ප්‍රකාශිත ඡන්ද වලින් 20%ක් පමණ ඔවුන්ට අත්විය​.

1947 පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂ නායක ලෙස එන්.එම්. පෙරේරා තෝරා ගැණිනි.


සමසමාජ බොල්.ෂෙවික් එකමුතුව​


1947 මහ මැතිවරණ ප්‍රතිඵල වලින් වාමාංශිකයන්ට කරුණු දෙකක් අවබෝධ විය​. එකක් බෙදී සටන් කිරීමට වඩා එක්ව සටන් කිරීම වාසි දායක බවයි. අනෙක එන්.එම්. සහ පිලිප් ගේ පුළුල් මහජන පක්‍ෂ මොඩලය වඩා සාර්ථක බවයි.

පක්‍ෂ තුනේ එකමුතුවක් ගැන සාකච්ඡා ඇතිවූ අතර කොල්වින් ප්‍රමුඛ දැඩිමතධාරී ට්‍රොට්ස්කි වාදීන් සෝවියට් කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය විවේචනය කිරීමේ කොන්දේසි විරහිත නිදහසක් ඉල්ලා සිටි බැවින් ස්ටාලින් වාදී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයට සංධානගතවීම අපහසු විය​.

1950 දී සමසමාජය සහ බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය එක්සත් වීමට එකඟතාවය පල කල අතර පිලිප් ප්‍රමුඛ සුළු පිරිසක් එයට විරෝධය පා පක්‍ෂයෙන් ඉවත්වී විප්ලවකාරී ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය පිහිටුවා ගත්හ​.

එක්සත් වීමත් සමඟම හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ නියෝජිතත්වය නැවතත් ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂයට හිමි විය​.

1952 මහ මැතිවරණය​


1952 මහ මැතිවරණයට සමසමාජය තනිව තරග කළ අතර විප්ලවකාරී ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය සහ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය නිතරග ගිවිසුමක් ඇතිකර ගත්හ​.
  1952 මැතිවරණ ප්‍රතිඵල​

1952 මැතිවරණය සමස්තයක් ලෙස වාමාංශිකයන්ට පසු බෑමක් අත්කර දුන්නේය​.

සමසමාජයේ ආසන ගණන 14 සිට 9 දක්වා අඩු වූ අතර ඡන්ද ප්‍රතිශතයේද අඩුවීමක් දක්නට ලැබිනි.

1952 මහ මැතිවරණයේ වැදගත් සිදුවීම් දෙකක් විය​.

එකක් වතු කම්කරුවන් ගේ ඡන්ද බලය අහිමි වීමයි. ඒ නිසා වාමාංශිකයන්ට සහ ඔවුන් ගේ මිතුරු ලංකා ඉන්දීය කොංග්‍රසයට දැවැන්ත පාඩුවක් සිදුවිය​. දෙවැන්න ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවීමයි. ජාතිකත්වයේ පක්‍ෂයක් වූ එයට වාමාංශිකයන් ගේ ගැමි ගොවි ජන පදනමෙන් සෑහෙන පංගුවක් ආකර්‍ෂනය විය​.

1953 හර්තාලය​


1953 දී හාල් සේරුවක මිල ශත 25 සිට ශත 70 දක්වා වැඩි කිරීමට රජය තීරණය කළ අතර ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය - විප්ලවකාරී ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය - කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය යන වාමාංශික පක්‍ෂ තුන මීට විරෝධය පෑමක් වශයෙන් හර්තාලයක් දියත් කළහ​.

හර්තාලය අති සාර්ථක වූ අතර​, අගමැති ඩඩ්ලි සේනානායකට ඉල්ලා අස්වීමට සිදුවිය. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ බලය දුර්වල වූ අතර වාමාංශිකයන් ගේ බලය නැවතත් හිස එසවීය​.


1956

1956 මහ මැතිවරණයේදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ජාතිකවාදී සංවිධාන සමඟ සංධාන ගත වී මහජන එක්සත් පෙරමුණ ඵිටුවා ගත්තේය​. ට්‍රොට්ස්කි වාදයෙන් ඈත්වී ජාතිකවාදය දෙසට නැඹුරු වී සිටි පිලිප් ද තම විප්ලවකාරී සම සමාජ පක්‍ෂය එම සංධානයටම එක් කළේය​. පිලිප් සමඟ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ආරම්භක සාමාජිකයෙක් වූ එම්.ජී. මෙන්ඩිස් ද මහජන එක්සත් පෙරමුණට එක්විය​. මහජන එක්සත් පෙරමුණ ජාතිකවාදී සහ සිංහල​-බෞද්ධ ප්‍රතිපත්ති ඔස්සේ මැතිවරණයට ඉදිරිපත් විය​.

ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂය සහ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය මහජන එක්සත් පෙරමුණ සමඟ නිතරග ගිවිසුම් ඇතිකර ගත්හ​.
   1956 මැතිවරණ ප්‍රතිඵල​

 වාමාංශිකයන්ට දැවැන්ත ජයක් හිමිවූ අතර ඔවුන් ගේ ආසන ගණන 17 දක්වා ඉහළ ගියේය​. මහජන එක්සත් පෙරමුණෙන් තේරී පත්වූ පිලිප් සහ එම්.ජී. මෙන්ඩිස් සමඟ එය 19කි. නැවතත් විපක්‍ෂ නායක ධූරයට එන්.එම්. පෙරේරා පත් විය​.

පිලිප් සහ එම්.ජී. නව රජයේ ඇමති ධූර සඳහා පත්වූ අතර, ඔවුන් දෙදෙනා පොදු ජන සුභ සිද්ධිය උදෙසා පියවර රාශියක් ගත්හ​. විශේෂයෙන් පිලිප් ගේ ජනප්‍රියත්වය විශාල වශයෙන් ඉහළ ගිය අතර​, ඔහු බණ්ඩාරනායක සහ ඩඩ්ලි ගෙන් පසු ලංකාවේ දැවැන්තම දේශපාලන ප්‍රතිරූපය බවට පත්විය​. පිලිප් ගේ ජනප්‍රියත්වය සහ සමාජවාදී ප්‍රතිපත්ති නොරිස්සූ මහජන එක්සත් පෙරමුනේ දක්‍ෂිනාංශික කණ්ඩායම පිලිප් ට එරෙහිව කුමන්ත්‍රනය කළහ​. බණ්ඩාරනායක මහතා මෙහිදී පිලිප් ගේ පක්‍ෂය ගත් හෙයින් ඔහුද දක්‍ෂිනාංශිකයන් ගේ වෛරයට භාජනය විය.

මහජන එක්සත් පෙරමුණේ අභ්‍යන්තර ආරවුල්, 1958 ජාතිවාදී අරගල සහ දෙමළ දේශපාලකයන් ගේ ආක්‍රමනශීලී දේශපාලනය නිසා රජය දුර්වල තත්වයකට පත්වූ අතර බණ්ඩාරනායක එක් අවස්ථාවකදී එන්.එම්. ප්‍රමුඛ සමසමාජ නායකයන්ට රජයට එක්වන ලෙස ආරාධනය කළේය. නමුත් රජය සහ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය දුර්වල වී ඇති අවස්ථාවක ඊළඟ මැතිවරණයෙන් තමාට ජය අත්වන බව ගණනය කළ ඔවුහු ඊට එකඟ නොවූහ​.

1958 දී පිලිප් සහ එම්.ජී රජයෙන් ඉවත් වූ අතර 1959 දී බණ්ඩාරනායක මහතා ඝාතනය කෙරිනි. මහජන එක්සත් පෙරමුණ විසිරී ගියේය​.

පිලිප් 1959 දී තම පක්‍ෂයේ නම මහජන එක්සත් පෙරමුන නමින් වෙනස් කළේය​. නව පක්‍ෂය ට්‍රොට්ස්කි වාදී මුහුනුවර සම්පූර්නයෙන්ම අතහැර දමා ජාතිකවාදී ප්‍රතිපත්තියකට නැඹුරු විය​.



Friday, September 5, 2014

සුන්නි - ෂියා - 1




ඉස්ලාමයේ ප්‍රධාන කොටස් දෙක වන සුන්නි සහ ෂියා මුස්ලිම් වරු, ඔවුන් ගේ බෙදීම ඇති වූ අයුරු සහ ඔවුන් ගේ ඇදහීමේ සමානකම් සහ වෙනස් කම් මොනවාද යන්න පිළිබඳ කෙරෙන විවරණයකි.

අද ඉස්ලාමයේ ප්‍රධාන නිකායන් හතරක් හඳුනා ගත හැක​.
1. සුන්නි
2. ෂියා
3. සුෆී
4. ඉබාඩි

මින් සුන්නි සහ ෂියා ප්‍රධාන වන අතර සුෆී සහ ඉබාඩි නිකායන්ට ඇත්තේ සාපේක්‍ෂව සුළු සාමාජික පිරිසකි.

ව්‍යාප්තිය​

අද ලෝකයේ මුස්ලිම් වරුන් ගෙන් සුන්නි වරු අති බහුතරය වෙති. සමස්ත මුස්ලිම් ජනගහණයෙන් සුන්නි වරු 80-85% පමණ වන අතර​, ෂියා වරු 10-15% පමණ වේ. ඉතිරිය සුෆී, ඉබාඩි සහ වෙනත් සුළු නිකායන්ටද​, කිසිම නිකායකට අයත් නොවන "මුස්ලිම් වරු" ලෙස පමණක් තමා හඳුන්වා ගන්නා අයගෙන් ද සමන්විත වේ.

සංඛ්‍යාත්මකව ගතහොත් ෂියා ජනගහණය මිලියන 200 පමණ වන අතර සුන්නි ජනගහණය බිලියන 1.6 ක් පමණ වේ.

ෂියා මුස්ලිම් වරුන් ගේ ප්‍රධාන රට වන්නේ ඉරානයයි. සංඛ්‍යාත්මකව මෙන්ම ප්‍රතිශතයක් ලෙස ගත් කලද ලෝකයේ වැඩිම ෂියා මුස්ලිම් ප්‍රමානයක් සිටින රට ඉරානයයි. ඉරානයේ ෂියා මුස්ලිම් ප්‍රතිශතය 95% පමණ වේ.

ඉරානයට අමතරව ෂියා බහුතරයක් වෙසෙන රටවල් ඇත්තේ 3 කි. ඒ ඉරාකය, බහරේන් සහ අසර්බයිජානය යි.

මේ රටවල් හතරට අමතරව පකිස්ථානය​, ඉන්දියාව​, යේමනය​, තුර්කිය​, සිරියාව​, ලෙබනනය​, නයිජීරියාව​, ඇෆ්ගනිස්ථානය​, සවුදි අරාබිය සහ කුවේටය සැලකිය යුතු ෂියා මුස්ලිම් ජනගහණයන් සහිත රටවල් වේ.

මේවා අතරින් ලෙබනනය සහ සිරියාව විශේෂත්වයක් උසුලයි. ලෙබනනයේ ෂියා මුස්ලිම් ප්‍රතිශතය 30% පමණ වුවත්, එය ලෙබනනයේ විශාලතම ආගමික කණ්ඩායමයි. සිරියාවේ ෂියා මුස්ලිම් ප්‍රතිශතය 20% වුවත් එහි පාලන බලය අත් කරගෙන සිටින්නේ ෂියා මුස්ලිම් වරුන් ය​.

ඕමානයේ ප්‍රධාන ඉස්ලාමීය නිකාය වන්නේ ඉබාඩි නිකායයි.

ඉහත කී රටවල් (ඉරානය​, ඉරාකය, බහරේන්, අසර්බයිජානය සහ ඕමාන්) හැරුණු විට අනෙක් සියළුම රටවල බහුතරය සුන්නි මුස්ලිම් වරුන් ය​.



ලෝකයේ මුස්ලිම් බහුතරයක් සිටින රටවල සුන්නි - ෂියා - ඉබාඩි ව්‍යාප්තිය​



සුන්නි වරුන් ගේ ප්‍රධාන රට ලෙස සවුදි අරාබිය සැලකෙන අතර​, ෂියා වරුන් ගේ ප්‍රධාන රට ලෙස ඉරානය සැලකේ. සවුදි අරාබියේ මක්කම සහ මදීනා නගර සුන්නි-ෂියා බේධයකින් තොරව සියළු මුස්ලිම් වරු ශුද්ධත්වයේ ලා සලකති. ඊට අමතරව ෂියා වරු ඉරාකයේ කරබාලා නගරය සහ නජාෆ් නගරය ශුද්ධත්වයේ ලා සලකති.





Wednesday, July 30, 2014

Behind the Enemy Lines......







I was in an ambush
Behind the enemy lines
Hiding among the bushes
Waiting and Waiting


Then the enemy came
A man without a face
I shot him...dead
Right between the eyes


I walked up to him
Where he was lying
He stared blankly ahead
Face covered in blood


He must've been a fine lad
Young and charming
If I met him in bar
I'd buy him a drink, I promise


But now he just lay there
Without a word, even a smile
What the hell I have done
I didn't even know him


But what else could I do
I was in an ambush
And he was my enemy
Or he really was?

Once............



Once I was a mouse
In a rich house
Life was a party
Full of cheese
I thought the party would go for ever
But there was this cat
Those cats.....
What do they know about cheese?

Once I was a frog
In a big swamp in France
Life was fat
As a bunch of flies
I thought I was a prince
But they caught me and ate my legs
Those Frenchies.....
What do they know about flies?

Once I was a chameleon
In a bush
Life was colourful
As a rainbow
I thought I would live to be a hundred
But there was this bushfire
Those bushfires.....
What do they know about colours?

Once I was a fish
In a big Lake
Life was vast
As the big blue sky
I thought one day I would swim across the sky
But there was this kingfisher
Those kingfishers.....
What do they know about the sky?

Once I was a boy
In an island
Made of emerald
And I loved a girl
With beautiful eyes
Made of emerald
Life was a flawing dream
Full of joy
I thought I would never wake up
But I did ...........

Thursday, July 17, 2014

මා දුටු යාපනය - නා කපන වැස්සේ හමුවුන තංගච්චි


අපේ පළවෙනි ඉලක්කය වුනේ කදුරුගොඩ නටබුන් (මේකට යාපනේ මිනිස්සු කියන්නෙ කන්තරෝඩෙයි කියල​). කදුරුගොඩ තියෙන්නෙ ඉස්සර යාපනේ හිටපු රහතන් වහන්සෙලගෙ භෂ්මාවශේෂ තැන්පත් කරල හදපු දාගැබ් සමූහයක්.

කදුරුගොඩ තියෙන්නෙ යාපනයට කිලෝමීටර් පහළොවක් විතර දුරින් උතුරට වෙන්න​. ඉතින් අපි නැග්ග කන්කසන්තුරේ (යාපනේ භාෂාවෙන් නම් කේකේටී) බස් එකකට​.

එහෙම බස් මම දකුණෙ අන්තිමට දැකල තියෙන්නෙ එක්දාස් නවසිය අනූවෙ විතර​. අපි ඒකාලෙ "හුන්ඩු වෑන්" කියල හඳුන්වපු තනිදොරේ වෑන් යාපනයේ පොදු ප්‍රවාහන සේවා සඳහා බහුලව යොදා ගැනෙනවා. ඒවයෙ මිනිස්සු යන හැටි දැක්කම හිත කීරි ගැහිල ගියා. දෙයියන් ගෙ පිහිටෙන් අපි නැගපු බස් එක නං ලොකු තනිදොරේ බස් එකක්. හැබැයි ඒකෙ සමහර ජනේල නෑ. ඒවට ඉටිකොල ගහල තියෙන්නෙ. කලිනුත් කිව්ව වගේ මේක වැහි කාලෙ නිසා ටික දුරක් යද්දි පටන් ගත්ත වැස්සට බස් එක ඇතුළෙ හිටපු සිංහල දෙමළ කොයි කවුරුත් එක විදියට නා ගත්ත​.

විනාඩි හතළිස් පහක විතර දුෂ්කර ගමනකින් පස්සෙ අපි චුන්නාකම් හන්දියෙන් බැහැ ගත්ත​. චුන්නාකම් හන්දියෙ ඉඳල කදුරුගොඩට කිලෝමීටර් පහක් විතර තියෙනවා. ඒ පාරෙ බස් යන්නෙ නැති (හෝ යන්නෙ කලාතුරකින්) නිසා අපි චුන්නාකම් හන්දියෙන් ත්‍රීවිල් එකක් ගත්තා.

කදුරුගොඩ නටබුන් පිහිටල තියෙන්නෙ පොඩි පිට්ටනියක් වගේ තැනක​. ඒ ළඟම පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ බෝඩ් එකක් සහ හමුදා මුරපොළක් තිබ්බා. ඒ පැත්තම පුදුම පාළුයි. මිනිස් පුළුටක් නෑ. ඒ වෙලාවෙ තිබ්බ මද වැස්සත් එක්ක පුදුම ගුප්ත ලස්සනක් පුළු පරිසරයෙම තිබ්බෙ.

නටබුන් දාගැබ් දහයක් - පහළොවක් විතර තියෙනවා. ඒවා හදල තියෙන්නෙ හතරැස් ගල් වලින්. වැඩිය ලොකු නෑ. උසම දාගැබ අඩි අටකට වැඩිය නෑ. පොඩිම එක අඩි තුනක් වගේ ඇති. අර හතරැස් ගල් හැම එකේම පුංචි සිදුරක් තිබ්බ​. මට හිතුනෙ ඒවා වෙඩි උණ්ඩ නිසා ඇතිවුන සිදුරු කියල​. සමහරවිට වෙන හේතුවක් වෙන්න ඇති.



ආපහු එන්න පිටත් වුනා. හැබැයි ත්‍රීවිල් නැති නිසා චුන්නාකම් හන්දියට එනකං එන්න වෙන්නෙ පයින්. මද වැස්සෙම කුඩ දෙකත් ඉහළගෙන අපි පයින්ම ආව​. එන්න තියෙන්නෙ ගම්බද ප්‍රදේශයක් මැදින්. අපේ ගම් වල වගේ නෙවෙයි එහෙ ගෙවල් පාරට නොපෙනෙන්න තල් අතු වලින් වැටක් ගහල තියෙන්නෙ. ඒ වගේම වෙලාව දවල් දෙළහට​ විතර ඇති වුනත් පාරෙ කවුරුත් මිනිස්සු පේන්න හිටියෙ නෑ. මම හිතන්නෙ ඒක යුද්දෙ නිසා ඇතිවුන හුරුවක් වෙන්න ඇති. අපිත් ඉතින් ආඩියා ළිං බල බල හස් යට තියෙන ගණදෙවි රූප ෆොටෝ ගහමින් හෙමීට ආව​.

පැය බාගයක් විතර යද්දි මුරුගසං වැස්සක් කඩා හැළුන​. එහෙම වැස්සක් මම අත්දැකල තියෙන්නෙ කලාතුරකින්. බාල්දිවලින් වක්කරනව වගේ වතුර වැටෙන්නෙ. ඒ වැස්සෙ යනව තියා හිතන්නවත් බැරි නිසා පාර අයිනෙ තිබ්බ වහපු කඩයක පිළිට ගොඩ වුනා.

අපි කඩපිළට වෙලා සිගරට් එකක් එහෙම ගහගෙන පාර දිහා බලාගෙන හිටියා. අතරින් පතර මිනිස්සු එකෙක් දෙන්නෙක් යනවා. බයිසිකලයක තණකොළ මිටියක් බැඳගත්තු මනුස්සයෙක් ගියා. පුදුම හිතෙන දේ ඒ එක මනුස්සයෙක්වත් කුඩයක් පාවිච්චි කලේ නෑ. අර මහ වැස්සෙ වහින්නෙ නෑ වගේ ගියා.

වැස්ස අඩු වෙන පාටක් නැති නිසා සහ ගොඩක් හවස් වෙලා බස් නැති වුනොත් යාපනේටම පයින් යන්න වෙන නිසා අපි දෙන්නත් වැස්සෙම යන්න තීරණය කලා. කැමරා එක ටී ෂර්ට් එක අස්සෙ ඔබාගෙන කුඩ දෙක බෑග් එකේ දාගෙන වහින්නෙ නෑ කියල හිතාගෙන අපිත් පාරට බැස්ස​. සාමාන්‍ය වෙලාවක නං ඒ වගේ වැස්සක පාරට බහිනවා තියා ඇඳෙන් වත් බහින්නෙ නෑ.

ටික දුරක් යද්දි අපේ පිටිපස්සෙ ඉඳල අවුරුදු දහයක විතර තංගච්චි කෙනෙක් දුවගෙන ආව​. එයා ඉස්කෝලෙ ඇරිල ගෙදර යනවා. සුදු ගවුමක් (සුදු කිව්වට සුදු සහ දුඹුරු පැල්ලම් මිශ්‍ර​) ඇඳගෙන හිටියෙ. කළුම කළුයි. අඟුරු කැටයක් වගේ. දත් ටික සුදුම සුදුයි. හරිම ලස්සන හිනාවක්. සුදු පාට පොඩි දත් පේන්න හිනාවෙනකොට පිච්ච මල් වගේ.

එයා අපෙන් දෙමළෙන් මොනවදෝ ඇහුව​. සමහරවිට "මේ වගේ වැස්සක පාරෙ යන්න උඹලට පිස්සුද?" කියල වෙන්න ඇති. අපි දෙන්නටම දෙමළ බැරි නිසා අපි සිංහලෙන් ම කිව්ව "අපි චුන්නාකම් හන්දියට යනව​" කියල​. මේකි දිගටම අපිට මොනවදෝ කියනවා. මගේ යළුව කිව්ව "මේකි කියන්නෙ 'අයියේ ඉක්මනට දුවල පණබේර ගනින්. අපේ අයියල සෙට් එකක් පිටිපස්සෙන් කැති අරගෙන එනව' කියලද දන්නෙ නෑ" කියල​. මට හිනාව නවත්තගන්න බෑ. අන්තිමේ මම දන්න දෙමළෙන් කිව්ව "තමිල් ඉල්ලෙ" කියල​. ඒකිට හිනාව නවත්ත ගන්න බෑ.

එයා අපිට අඩි තුන හතරක් ඉස්සරහින් අපිත් එක්කම පාරෙ ඇවිදගෙන යනවා. පාරෙ තියෙන වතුර වලවල් වලට පනිනවා. ඉඳල හිටල ආපහු හැරිල අපිට මොනවදෝ කියනවා. හිනාවෙනවා. මාරම සුන්දරයි. අපිත් සිංහලෙන් එයත් එක්ක කතා කරා. ගෙදර කොහෙද​? මොකද්ද ඉස්කෝලෙ? කීයෙ පන්තියෙද ඉන්නෙ? වගේ දේවල්. අපි දිගටම කතා කර කර ආව​. අපි සිංහලෙන්. එයා දෙමළෙන්. අපි කියපු දේවල් එයාටවත්, එයා කියපු දේවල් අපිටවත් තේරුනේ නෑ. මම ජීවිතේට කරපු ලස්සනම කතාබහක්.

චුන්නාකම් හන්දියට කිලෝමීටරයක් විතර තියෙද්දි එයා මොනවදෝ කියල - "මම යන්නම්" කියල වෙන්න ඇති - එක පාරටම අතුරු පාරකට හැරිල දිව්වා. අපි දෙන්නා දිගටම පාර දිගේ ඇවිදගෙන ගියා.

චුන්නාකම් හන්දියට එද්දි අපි දෙන්නගෙම වතුර බේරෙනවා. බස් එකකට වද්ද නොගනියි කියල බය හිතුනත්, එහෙම කරදරයක් වුනේ නෑ. හවස දෙක විතර වෙද්දි යාපනේට ආව​.

ගමන ගැන තිබ්බ එකම පසු තැවීම අර තංගච්චිගෙ පිච්චමල් හිනාවෙ පින්තූරයක් ගන්න කැමරාව එළියට ගන්න බැරි තරමට ඒ වෙලාවෙ වැහැපු එක​.

Tuesday, July 15, 2014

මා දුටු යාපනය​ - යාපනේට ආපු හැටි





2010 අවුරුද්දේ මම යාළුවෙක් එක්ක යාපනේ ගියා.

අපි ගියේ සාමාන්‍යයෙන් මිනිස්සු ට්‍රිප් යන විදිහට වෑන් එකක් හයර් කරගෙන නෙවෙයි. ඒ කාලේ ලේක් හවුස් එකේ බස් එකක් කොළඹ ඉඳං පත්තර අරගෙන යාපනේ යනවා. ටිකක් සුඛෝපභෝගී බස් එකක් (සමහරවිට තාම යනව ඇති). ඒකෙ ටිකට් කලින් බුක් කරල යාපනේ යන්න පුළුවන්. ගිහිල්ල නවතින්න වැල්ලවත්තෙ දෙමළ කාන්තාවක් ගෙ යාපනයේ තිබුන ගෙදරක් සෙට් කරගත්තා.

යාපනේ ගිහිල්ල එහෙ මෙහෙ ගියේ පයින්, බස්වල සහ ත්‍රී විල් වල​. අපි දෙන්නටම දෙමළ බෑ - වචන දෙකතුනක් ඇරෙන්න​. ඒ වුනාට යාපනයේ මිනිස්සුන් ගෙ ආගන්තුක සත්කාරය සහ හමුදාවෙ පොලිසියේ අයගෙ මිත්‍රශීලී සහයෝගය නිසා අපි දෙන්නට කොළඹ ඇවිදිනකොට තරං වත් චාටර් එකක් වුනේ නෑ.

අපි දෙන්න යාපනේට ගොඩ බැහැල තිබ්බෙ ප්‍රභාකරන් ගෙ උපන් දිනේ දවසෙ. එදා යාපනේ කැම්පස් එක ළඟ "ප්‍රභාකරන් මැරුණෙ නෑ" කියල පත්‍රිකා බෙදපු එවුන් දෙන්නෙක් පොලිස් අත් අඩංගුවට පත්වෙලා තියෙනවා. ඒ සෙල්ලං දැනගත්තෙ ආපහු ගෙදර​ ආවට පස්සෙ.

කොළඹින් රෑ හතට විතර පිටත් වුන අපි පහුවෙනිදා උදේ දහයට විතර යාපනේට ආව​. එනකං ගමනෙ මතක තියපු එකම අත්දැකීම වවුනියාවෙන් එහාට පාරෙ තිබ්බ අලි වලවල් සහ බස් එක ඒවට වැටෙනකොට උස්සල පොළවෙ ගහනව වගේ අපි උඩ විසිවෙච්ච හැටි.

යාපනේ ටවුමෙ සයිවර් කඩේකින් උදේ ආහාරය විදිහට තෝසෙ සහ වඩේ කෑවා. එහෙම රස තෝසෙ සහ වඩේ දකුණෙ සයිවර් කඩේකින් නං ජීවිතේට කාල නෑ. කඩේ මිනිස්සු අපිට විශේෂයෙන් වෙනස් ආකාරයකට සැලකුවෙ නෑ. යාපනය හෝ එහෙ මිනිස්සුන් ගෙ සිතිවිලි ගැන කිසිම දෙයක් නොදැන හිටපු අපිට ඒක ටිකක් පුදුමයක් වුනා. අපි බලාපොරොත්තු වුනේ සිංහල මිනිස්සු කිව්වම අපි ගැන ටිකක් වෙනස් ඇහැකින් (හොඳ හෝ නරක​) බලයි කියල​. නමුත් අපි දෙන්න උන්ට සාමාන්‍ය කස්ටමර් ල දෙන්නෙක් විතරයි.

අපිට ඇතිවෙච්ච අනිත් පුදුමය යාපනේ දේශගුණය​. පුත්තලම පැත්තෙ වගේ දේශගුණයක් බලාපොරොත්තුවෙන් ආවත් අපිට හමුවුනේ මහනුවර වගේ දේශගුණයක්. ඒක වැහි කාලෙ නිසා වෙන්න ඇති.

නවතින්න සෙට් කරගත්තු ගෙදර තිබ්බෙ යාපනේ ටවුමෙ ඉඳල කිලෝමීටර් තුන හතරක් දුරින්. එතනට ත්‍රී විල් එකක ආව​. ත්‍රී විල් අයියා ටිකක් සිංහලත් පුළුවන් මාරම ෆ්‍රෙන්ඩ්ලි බුවෙක්. කොළඹ ත්‍රීවිල් කාරයො වගේ පාරවල් නොදන්න එකෙක් සෙට් වුනාම අන්දල ගාන කපන්න කිසිම උත්සහයක් තිබ්බෙ නෑ. අපි මැප් එකෙන් බලල දැනගෙන හිටපු පාර ඔහුට පෙන්නුවම ඔහු හිනාවෙලා කැඩිච්ච සිංහලෙන් කිව්වෙ ඊට වඩා ළඟ පාරවල් තියෙනවා කියල​. යාපනේ හිටපු දවස් දෙක තුනට මේක යාපන වැසියන් ගේ පොදු ලක්‍ෂනයක් බව අපි දැනගත්ත​.

අපි නවාතැනට ආව​. එතන බලාගන්න හිටපු අංකල්ට සිංහල පුළුවන් ඉතාම මද වශයෙන්. කැඩිච්ච සිංහලෙන් ඔහු අපිට දාපු එකම නීතිය "බීල කෑගහන්න එපා" කියපු එක​. අපිත් ඉතින් නාගෙන එහෙම ආපහු යාපනේ ටවුමට පයින් ම ආව​.