Monday, April 16, 2018

දිවෙහි රාජ්ජේ ජනකතා 38 - (හොල්ලවයි)

(උපුටා ගැනීම ක්සේවියර් රොමේරෝ ෆ්‍රියාස් ගේ "Folk Tales of the Maldives" පොතෙන්)

හොල්ලවයි


(සත්‍ය කතාවකි. 17 වෙනි සියවසේ අග භාගයේ සිදුවූ සිද්ධියක්.)

 බොහොම ඉස්සර කාලෙ දවසක ඉරුවායි කාලයේදී (ඊශාන දිග මෝසම් කාලය​) ෆුවා මුලාකු දූපතේ ඉඳල හබල් දෙළහක දෝනියක් (ලොකු බෝට්ටුවක්) වෙළඳාමට හුවදූ අතොළුව බලා පිටත් වුනා.

මේ දෝනියේ පිරිමි දාහතර දෙනෙක් සහ කාන්තාවන් දෙන්නෙක් හිටියා. අවාසනාවකට දෝනිය කුණාටුවකට අහුවුනා. දවස් පහක් එකදිගට ඔවුන් වැසි සහ දරුණු සුළං වලින් පීඩා වින්දා. ඔවුන් යාත්‍රා කරන්න ඕන වුනේ උතුරට වුනත්, තද සුළඟට අහුවෙලා ඔවුන්ව දකුණු දිශාවට ගහගෙන ගියා.

හයවෙනි දවසෙ වැස්ස පායලා ඉර පෑව්වා. මුහුද ආපහු නිසල වුනා. ඔවුන්ට ඈතින් දූපත් පෙළක් පෙනුනා. මේ දූපත් මාලදිවයිනේ දූපත් වලට බොහොම සමානයි. ඒත් දවස් පහක් තිස්සෙ දකුණට ගහගෙන ආපු නිසා ඒවා මාලදිවයිනට අයිති දූපත් වෙන්නෙ කොහෙත්ම විදිහක් නෑ කියල ඔවුන්ට තේරුනා. ඔවුන් දැනගත්තා ඒ හොල්ලවයි දූපත් කියල​.

හොල්ලවයි දූපත් තියෙන්නෙ දිවෙහි රාජ්ජෙන් බොහෝම ඈත​.  ඒක මිනිස් වාසයෙන් තොර​, අඳුරු, පාළු තැනක්. ඒත් දවස් පහක් තිස්සේ කුණාටුවෙන් බැටකාපු නැවියන්ට දූපත් පෙනුනේ සුරපුරක් වගේ.


ඔවුන් ගොඩබහින්න් සුදුසු තැනක් හොයමින් ඉතාම පරිස්සමෙන් දූපත් වටේ යාත්‍රා කලා. අන්තිමේදී ඉර මුහුදේ ගිලෙන්න ළං වෙද්දිත් ඔවුන්ට සුදුසු තැනක් හොයා ගන්න බැරි වුනා. නාවියකන් අතරෙ උණුසුම් වාද විවාද ඇති වුනා ගොඩ බහිනවද නැද්ද යන කරුණ ගැන​. අන්තිමේදී රාත්‍රිය මුහුදේ ගත කරල ගොඩබිමෙන් ඈතට ගහගෙන යාමේ අවදානම නොගෙන ළඟම තියෙන ගොඩබිමට දෝනිය පදවන්න ඔවුන් තීරණය කරා.

හබල් කරුවන් ඉතාම පරිස්සමෙන් කොරල් පර අතරින් ගොඩබිම දිහාවට දෝනිය පදවාගෙන ගියා. ඒත් අන්තිම මොහොතේදී ලොකු රළයක් දෝනිය කොරල් පරයක් දෙසට තල්ලු කරා. කොරල් පරයේ හැපුන දෝනියේ පැත්තක් හිල් වුනා. වේගයෙන් වතුර දෝනිය ඇතුලට ගලන්න පටන් ගත්තා. ඔවුන් හැමෝම දෝනිය අතහැරල මුහුදට පැන්නා. වාසනාවකට ඒ නොගැඹුරු මුහුද​. හැමෝම වැඩි කරදරයක් නැතුව ගොඩබිමට ආව.

මුළු දූපතම ඝනව වැඩුනු අඳුරු කැලයකින් වැහිල තිබුනා. ඉර බැහැගෙන යනවත් එක්කම මුළු දූපතම අඳුරේ ගිලෙන්න පටන් ගත්තා. පිරිසේ හිටපු පිරිමි හනි හනිකට වතුර ලබා ගන්න වලක් හෑරුවා. වාසනාවකට ඔවුන්ට පිරිසිදු වතුර ලැබුනා. හැමෝම වතුර බීල, ඇඟ හෝද ගත්ත​.

රෑ බෝ වෙනවත් එක්කම ඔවුන් කවදාවත් නොදැකපු විශාල කකුළු වර්ගයක් පොළවෙන් මතු වුනා. ඒ කකුළුවෝ බිම හැම තැනම නිදහසේ ඇවිදින්න පටන් ගත්තා. මේ කකුළුවෝ දැකපු පිරිස භීතියට පත් වුනා. කිසි කෙනෙක් බිම නිදාගන්න කැමති වුනේ නෑ.

ඔවුන් මහන්සි නොබලා කැලයෙන් ලී කපාගෙන, බෙලිපට්ට ගස් වල පොතු වලින් බැඳල අෂි (නිදාගන්න පාවිච්චි කරන උස ලී වේදිකාවක්) හැදුවා. මුලින්ම හැදුවෙ කාන්තාවන් ගෙ අෂි. ඊට පස්සෙ පිරිමින්ටත් අෂි තුනක් හැදුවා.

පහුවදා උදේ පිරිස කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදුනා. එක පිරිසක් මාළු අල්ලන්න ගියා. අනෙක් අය මූදුබත් වුන දෝනියෙන් ඔවුන්ට පුළුවන් තරම් බඩු වෙරළට ඇද ගත්තා. ඊට පස්සෙ ඔවුන් දූපත ඇතුල පරීක්‍ෂා කරල බැලුවා. ඔවුන්ට වැටකෙයියා ගස් හමුවුනා. ඔවුන් වැටකෙයියා කොල වලින් ඔවුන් ගේ අෂි වල වහල සෙවිලි කර ගත්තා.

දෝනිය සම්පූර්නයෙන්ම වගේ විනාශ වෙලා තිබ්බෙ. ඔවුන්ට දෝනිය අළුත්වැඩියා කරන්න ආයුධ තිබුනෙ නැති නිසා දෝනිය හදාගෙන ආපහු සියරට යන අදහස අතහරින්න සිද්ධ වුනා. මේ පාළු දූපතේ තමන් කොටුවුන බව ඔවුන්ට තේරුම් ගියා.

දෝනියේ කෑම ගොඩක් තිබ්බෙ නෑ. ෆුවාමුලාකු ඉඳල හුවදු වලට ගමන් කරන්න සාමාන්‍යයෙන් දවසකට වඩා යන්නෙ නෑ. ඒ නිසා ඔවුන් කෑම විදිහට ගෙනල්ල තිබ්බෙ හුවදු වල ඉන්න නෑදෑ හිත මිතුරන්ට තෑගි දෙන්න බොන්ඩි අළුවා සහ ආරොස් (රස කැවිලි වර්ග​) විතරයි. ඒවයින් වැඩි පංගුව කුණාටුවට අහුවුන දවස් වල කාල ඉවර වෙලා තිබුනා. මේ නිසා කෑම සඳහා ඔවුන්ට දූපත ඇතුලෙ හොයල බලන්න සිද්ධ වුනා. දූපත පුරාම ඇවිදල පොල් ගස් කීපයක්, මිදිලි (කොට්ටම්බා) ගහක්, බෝෂි සහ ලොහො (සාමාන්‍යයෙන් ආහාර විදිහට නොගන්නා, නමුත් ආහාර හිඟ අවස්ථා වලදි කෑමට ගන්න පුළුවන් පැලෑටි වර්ග දෙකක්) පැලෑටි හොයාගන්න ඔවුන්ට පුළුවන් වුනා. මින් ඉදිරියට ඔවුන් ගේ ආහාර වෙන්නෙ මේවා.

මුහුදු ගිය පිරිසට ඊට වඩා හොඳ වාසනාවක් තිබුනා. ඔවුන් ගස් කඳන් කීපයකින් කන්දොෆති (පහුරක්) හදලා අවට මුහුද සහ යාබද දූපත් පරික්‍ෂා කරා. මුහුදේ මාළු පිරිලා. වෙරළ පුරාම මුහුදු පක්‍ෂීන් සහ කැස්බෑවන් බිත්තර දාන කූඩු. ඒ නිසා ඔවුන්ට මාළු, බිත්තර සහ මස් වලින් අඩුවක් වුනේ නෑ.

ඔවුන් ගත කලේ ඉතාම දුෂ්කර ජීවිතයක්. ඔවුන් ගේ එකම බලාපොරොත්තුව වුනේ ඔවුන් ගේ දූපතේ ඉඳල ඔවුන් හොයාගෙන කවුරුහරි එයි කියන එක විතරයි. ඒත් ඒක සිද්ධ වෙන්න තිබුනෙ බොහොම අඩු අවස්ථාවක්. දින සති වලටත්, සති මාස වලටත් පෙරලෙද්දි ඒ බලාපොරොත්තුව ක්‍රමයෙන් හීන වුනා. කවුරුත් නැති මේ පාළු දූපතේ ජීවත් වෙන්න ඔවුන් ටික ටික පුරුදු වුනා.

කල් ගත වෙද්දි ඔවුන්ට ගම් රටවල් දැක ගැනීමේ ආසාවත්, දරු පවුල් දැක ගැනීමේ ආසාවත් එන්න එන්නම වැඩි වුනා. විශේෂයෙන්ම කාන්තාවන් දෙන්නා තමාගේ දරුවන් නැතුව කල් ගත කලේ ඉතාම සාංකාවෙන්.

එක හවසක මුහුදු වෙරළේ ඉඳගෙන මුහුද දිහා බලාගෙන ඉද්දි එක මනුස්සයෙක් දැක්කා අසල තිබුන කුඩා දූපතක​ වෙරළ පුරාම මුහුදු ලිහිණි රංචු ඉන්න හැටි. ඔහුට එක පාරටම කල්පනා වුනා ෆුවාමුලාකු දූපතෙත් මේ වගේම මුහුදු ලිහිණි ඉන්න බව​.  ෆුවාමුලාකු වැසියන් මුහුදු ලිහිණි කෑමට ගන්න බවත් ඔහුට කල්පනා වුනා. ඒ මුහුදු ලිහිණි ෆුවාමුලාකු දූපතට එන්නෙ දකුණු දිශාවේ ඉඳල​. සමහර විට ඒ එන්නෙ මේ මුහුදු ලිහිණින් වෙන්න ඇති!


මේ "සොයා ගැනීමෙන්" උද්දාමයට පත් වුන ඔහු පිරිසේ අනෙක් අය රැස් කරා. ඔහුගේ අදහස ඔහු පිරිසට පැහැදිලි කරා. මුහුදු ලිහිණියෙක් අල්ලගෙන උගේ කකුලේ පණිවිඩයක් ගැට ගැහුවොත් සමහර විට ඌ ෆුවාමුලාකු දූපතට යයි. සමහර විට දූපත් වැසියෙක් ඌව අල්ලගනියි. පණිවිඩය දකියි. ඔවුන්ව බේර ගන්න බෝට්ටුවක් එවයි.

මේක සිද්ධ වෙන්න තිබුනෙ ඉතාම සුළු ඉඩක් බව ඔවුන්ට නොතේරුනා නෙවෙයි. ඒත් නිකම්ම ඉන්නවට වඩා ඒකත් හොඳයි. ඔවුන් ලහි ලහියේ වැඩට බැස්සා.

කාන්තාවන් දෙන්නා පොල් කොල කපාගෙන පිහිතුඩකින් හැමෝගෙම නම් පොල් කොළ වල පැහැදිලිව කෙටුවා. යටින්ම හොල්ලවයි කියලත් ලිව්වා. රෑ බෝවුනාම පිරිමි මුහුදු ලිහිණි නිදාගන්න දූපතට පීනගෙන ගිහින් ඔවුන්ට පුළුවන් තරම් ලිහිණින් අල්ලගත්තා. ඒ හැම ලිහිණියාගෙම කකුලේ නම් කොටපු පොල් කොලය බැගින් ගැට ගැහුවා.

සති දෙක තුනක් ගත වෙද්දි ඔවුන් දැක්කා මුහුදු ලිහිණි ඉන්න දූපතේ විශාල කලබලයක්. ලිහිණියන් උතුර බලා පියාසර කරන්න සූදානම් වෙනවා. ලිහිණින් එක එකා අහසට නැග්ගා. ටික වෙලාවකින් මුළු අහසම ලිහිණින් ගෙන් පිරුනා. හුළං පාරත් එක්ක ලිහිණි රංචුව උතුරු දිසාවට පියාඹන හැටි ඔවුන් වෙරළේ ඉඳන් බලාගෙන හිටියා.

ෆුවාමුලාකු දූපතේ ළමයෙක් දවසක් මුහුදු ලිහිණියෙක් අල්ලගෙන ඌව උයන්න හිතාගෙන උගේ පිහාටු ගලවන්න පටන් ගත්තා. එතකොට ඔහු දැක්කා උගේ කකුලෙ පොල් කොළයක් ගැට ගහල තියෙනවා. ඔහු ඒක ඔහුගේ පියාට පෙන්නුවා. පියා ඒක දූපතේ ප්‍රධානියාට පෙන්නුවා. දූපත් ප්‍රධානිය හනි හනික බෝට්ටු තුනක් සූදානම් කලා හොල්ලවයි බලා යන්න​.

දින කීපයක මුහුදු ගමනකින් පස්සෙ ඔවුන් හොල්ලවයි දූපත් වලට ආවා. දූපත් එකින් එක පරික්‍ෂා කරගෙන යද්දි ඔවුන්ට අතරමං වුන පිරිස හමුවුනා.

දෙවියන්ට ස්තූති කරමින් ඔවුන් සියළු දෙනාම නැවත නිවෙස් බලා යාත්‍රා කලා෴


- කතාව කිව්වේ කතීබුගේ ඊබ්‍රහිම් සයීදු (දිගුවන්දෝ, ෆුවාමුලාකු දූපත​)


අටුවාව​

1. දිවෙහි රාජ්ජේ දින දර්ශකය​

දිවෙහි රාජ්ජේ වැසියන් ගෙ ජීවිතය එකට ගැටගැහිල තියෙන්නෙ මෝසම් සුළං සහ මෝසම් වැහි එක්ක​. ඒ නිසා ඔවුන් ගේ සාම්ප්‍රදායික දින දර්ශකය හැදිල තියෙන්නෙ මෝසම් සුළඟේ වෙනස්කම් අනුව​.

ඔවුන් මුලින්ම අවුරුද්ද කොටස් දෙකකට බෙදුවා. ඒ ඉරුවයි සහ හුළංගු කියල​. ඉරුවයි කියන වචනයේ තේරුම "ඊශාන".ඉරුවයි අයිති වෙන්නෙ ඊශාන දිග මෝසමට​. හුළංගු කියන වචනයේ තේරුම "බටහිර​". හුළංගු අයිති වෙන්නෙ නිරිත දිග මෝසමට​.


2. හොල්ලවායි

"හොල්ලවයි" කියල දකුණු දිවෙහි බසිනුත් "ෆෝලවාහි" කියල උතුරු දිවෙහි බසිනුත් හැඳින්වෙන්නේ චාගෝස් දූපත්. චාගෝස් දූපත් කියන්නෙ මාලදිවයිනේ දකුණු කෙලවරට කිලෝමීටර් 500 ක් පමණ දුරින් තියෙන දූපත් සමූහයක්. ඉන්දියන් සාගරය මැද්දෙ තියෙන මේ කුඩා දූපත් ඈත අතීතයේ ඉඳල මිනිස් වාසයෙන් තොර දූපත් වුනා.

1793 දී ප්‍රංශ ජාතිකයන් අප්‍රිකාණු වහල්ලු කම්කරුවන් විදිහට යොදාගෙන මේ දූපත් වල පොල් වගාවක් ඇති කරා. පසුව මේ වහල්ලු නිදහස ලබලා මේ දූපත් සමූහයේ විශාලතම දූපත වුන දියේගෝ ගාර්‍ෂියා දූපතේ පදිංචි වුනා.

1973 දී ඇමරිකාව දියේගෝ ගාර්‍ෂියා දූපතේ නාවික හමුදා කඳවුරක් පිහිටෙව්වා. ඒ සඳහා දූපතේ සම්පූර්න ජනගහනය වුන 3000 ක පිරිසක් බලහත්කාරයෙන් මුරුසියට රැගෙන ගියා.

අද නැවතත් දූපත් සමූහය ජනාවාස වලින් තොරයි (හමුදා කඳවුරු ඇරෙන්න​).



3. පොල් කකුළුවෝ

Coconut Crab නමින් ඉංග්‍රීසියෙන් හැඳින්වෙන පොල් කකුළුවෝ තමයි ලෝකයේ විශාලම කකුළු වර්ගය​. හොඳින් වැඩුනු පොල් කකුළුවෙක් අඩි 3 ක් විතර දිගයි. චාගෝස් දූපත් වල හමුවෙන මේ කකුළුවන් මාලදිවයිනේ වාසය කරන්නෙ නෑ.


4. බෙලිපට්ට

මුහුද ආශ්‍රිතව වැවෙන රතු සහ කහ පාට මල් පිපෙන මේ ගහ වද කුලයට අයත් ගහක්. මේක විද්‍යාත්මකව Hibiscus tiliaceus නමින් හැඳින්වෙනවා. මේ ගහේ පට්ට ඉතාම ශක්තිමත් නිසා ලණු වශයෙන් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්.


5. අෂි

අෂි කියල දිවෙහි බසින් හැඳින්වෙන්නෙ ලීයෙන් හදන උස වේදිකාවකට​. මේවා සමහර විට වහලයකුත් සහිතව හැදුවා. මේ වේදිකා නිදාගන්න සහ විවේක ගන්න පාවිච්චි කරනවා.



6. බොන්ඩි

පැනි සහ පොල් මිශ්‍ර කරල ගින්නේ රත් කර ගැනීමෙන් හදන පැණිරස කැවිලි වර්ගයක්. බොන්ඩි සඳහා ගොඩක් ප්‍රසිද්ධ දිවෙහි රාජ්ජේ දකුණුදිග අතොළු. ලංකාවෙත් කලකට ඉහතදී බොන්ඩි ගොඩක් ජනප්‍රිය කෑමක්. සිංහලයො මේක හැඳින්නුවේ බොන්ඩි අළුවා කියල​.


Sunday, April 15, 2018

දිවෙහි රාජ්ජේ ජනකතා - 37 (මීයො දෙන්නෙක් පන්නපු පූසා )

(උපුටා ගැනීම ක්සේවියර් රොමේරෝ ෆ්‍රියාස් ගේ "Folk Tales of the Maldives" පොතෙන්)

මීයො දෙන්නෙක් පන්නපු පූසා 


එකෝමත් එක දවසක හොඳටම බඩගිනි හැදිච්ච පූසෙක් පොල් රුප්පාවක් අස්සෙන් ඇවිදිමින් හිටියා. එකපාරටම ඌ දැක්කා මීයෙක් පොල් ගහකින් බිමට බහින හැටි. පූසා ඉවසිල්ලෙන් බලාගෙන හිටියා මීයා බිමටම බැහැල පොල් ගහෙන් ටිකක් ඈත් වෙනතුරු. ඊට පස්සේ මීයා පස්සෙ පන්නන්න පටන් ගත්තා.

පූසා දැක්කෙ නෑ එතැන පඳුරක් අස්සේ තවත් මීයෙක් හිටපු බව​. ඒ මීයා හිතුවේ පූසා දුවගෙන එන්නෙ තමා දිහාවට කියලා. ඌත් දුවන්න පටන් ගත්තා. දැන් මීයො දෙන්නෙක් පූසට ඉස්සරහින් දුවනවා.

"අද හොඳ වාසනාවන්ත දවසක්. අද මට මීයො දෙන්නෙක් ම කන්න පුළුවන්."

පූසා මීයෝ දෙන්න පස්සෙ පන්නන ගමන් කල්පනා කරනවා.

එක පාරටම මීයො දෙන්නා පාරවල් දෙකක දුවන්න ගත්තා. පූසා හනිකට කල්පනා කරා මොන මීය පස්සෙද පන්නන්නෙ කියලා.

"වමට දුවපු එකා පස්සෙ යනවා. ඌ දුවන්නෙ හෙමින්."

පූසා වම් පැත්තට දුවපු මීයා පස්සෙ පන්නන්න ගත්තා. ටික වෙලාවකින් පූසා ආපහු මෙහෙම හිතනවා.

"දකුණු පැත්තට දුවපු එකා හයියෙන් දිව්වා. ඌට දැන් මහන්සි ඇති. ඌ පස්සෙ පැන්නුවොත් ලේසියෙන් අල්ලගන්න පුළුවන් වෙයි."

පූසා ආපහු දුවන පාර වෙනස් කරලා දකුණු පැත්තට දිව්ව මීයා පස්සෙන් පන්නන්න පටන් ගත්තා.

ඒත් දකුණු පැත්තට දුවපු මීයා ඒ වෙද්දි ගොඩක් දුර දුවල ඉවරයි. ඌ දුවල දුවල ගිහින් පොල් ගහකට නැග්ගා. පූසාට ඌට කිට්ටු වෙන්නවත් බැරි වුනා.

"ආහ්, ඌ පැන්නා. දැන් අනිත් එකාව වත් අල්ල ගන්න ඕනෙ."

එහෙම හිතපු පූසා ආපහු වම් පැත්තට දුවපු මීයා පස්සෙන් පන්නන්න පටන් ගත්තා.

ඒත් ඒ වෙද්දි ඌත් ගොඩක් දුර දුවල ඉවරයි. ඌ දුවල දුවල ගිහින් පඳුරක් අස්සට රිංග ගත්තා. පූසට ඌ ගිය තැනක් හොයා ගන්න බැරි වුනා.

ලැජ්ජාවෙන්, මහන්සියෙන් සහ බඩගින්නෙන් ඔළුව පහතට දාගත්ත පූසා හෙමින් හෙමින් යන්න ගියා.

කවුරුහරි කෙනෙක් තන්හාව නිසා හිත හදා ගෙන තනි තීරණයක් ගන්න බැරුව ලතැවෙනකොට දිවෙහි රාජ්ජෙ වැසියො කියන්නෙ "දේ මීදා ෆෙහි බුලා" (මීයො දෙන්නෙක් පන්නපු පූසා වගේ) කියල​.


- කතාව කිව්වේ රෆීගු, (දඩිමගො, ෆුවාමුලාකු දූපත​)

Friday, April 13, 2018

නොහිතන කතා


අපි සමහර වෙලාවට ඔළුවට දාගෙන ඉන්න දේවල් ඇත්තටම වැරදියි. ඒ වගේම අපි හීනෙකින් වත් නොහිතන දේවල් ඇත්තටම බැලුවම සත්‍යය​.

මේ ඒ වගේ නොහිතන කතා.

1. ධර්මිෂ්ට​ එළාර රජතුමා



සාමාන්‍යයෙන් ජනප්‍රිය මතයක් තමයි මහාවංශයේ එළාර රජතුමා ධාර්මික රජ කෙනෙක් බව සඳහන් වන බව​. නමුත් මහාවංශයේ කොතැනකවත් එහෙම සඳහන් වෙන්නෙ නෑ. ඔහු නීතිය අකුරට ක්‍රියාත්මක කළ රජ කෙනෙක් බව නම් සඳහන්.


2. මාලදිවයින ලංකාවේ යටත් විජිතයක් ද​? ​



ඒ වගේම තවත් සමහර වෙලාවට කියැවෙන කතාවක් තමයි අතීතයේදී මාලදිවයින ලංකාවට අයත් ව තිබුනු ප්‍රදේශයක් බවත්, ඔවුන් 1965 වෙනකං ලංකාවට කප්පම් ගෙවූ බවත්, සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණිය ඔවුන්ට නිදහස දුන් බවත්.

මාලදිවයින මීට අවුරුදු 2000 කට විතර කලින් ලංකාවෙන් ගිය සිංහල ජනතාව මගින් ජනාවාස වෙලා තියෙනවා. ඒ වගේම ඔවුන් ක්‍රි.ව​. 1100 පමණ වෙනතුරු බෞද්ධයන්. නමුත් ඒ රටේ තිබිල තියෙන්නෙ ථෙරවාදී බෞද්ධ සම්ප්‍රදායන නෙවෙයි - වජ්‍රයාන බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය​.

නමුත් කිසිම දවසක මාලදිවයින ලංකාවට අයිති වෙලා තිබිල නෑ.

මේ කතාවෙ මුල 1887 දී මාලදිවයින බ්‍රිතාන්‍යයේ ආරක්‍ෂිත ප්‍රදේශයක් වීම​. ඊට පස්සෙ ඔවුන් පාලනය වෙලා තියෙන්නෙ ලංකාවේ හිටපු බ්‍රිතාන්‍යය ආණ්ඩුකාරයා යටතේ. ඒ සඳහා වාර්‍ෂික සංකේතාත්මක කප්පම් ගෙවීමක් කරල තියෙනවා. මේ සම්ප්‍රදාය ලංකාව නිදහස ලැබූ පසුත් දිගටම කරගෙන ගිහින් තියෙනවා. ඒත් 1965 දී මාලදිවයින ජනරජයක් වුනාට පස්සෙ ඒක නවත්තල තියෙනවා.


3. ජපානයේ නිරාගමිකයන්



බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරන්නේ ජපානය නිරාගමිකයන් ගෙන් පිරි රටක් කියල​. ඒත් මේකත් අමු බොරුවක්.

මේ වැරදි විශ්වාසයට හේතු වෙලා තියෙන්නෙ ජපානයේ ප්‍රධාන ආගම වෙන ෂින්ටෝ ආගම "සංවිධානාත්මක ආගමක්" විදිහට ගැනෙන්නෙ නැති එක​. ඒකට හේතුව ෂින්ටෝ ආගමේ පූජකයන් නොමැති වීම​. ෂින්ටෝ ආගම අපේ දේව ඇදහිල්ල වගේ එකක්. ෂින්ටෝ දේවාල වල අපේ කපු මහත්තුරු වගේ දේවාල බලාගන්න පිරිසක් ඉන්නවා. නමුත් ඒ අය රාජකාරියක් කරන පිරිසක් මිස ආගමික පූජකයන් නෙවෙයි. ඒ නිසා ෂින්ටෝ ආගම සංවිධානාත්මක ආගමක් කියල සැලකෙන්නෙ නෑ.

මේ හේතුව නිසා සමහර සංගනණ වල ෂින්ටෝ ආගම අදහන පිරිස "ආගම් නොඅදහන​" කියල වර්ගීකරනය කෙරෙනවා. නමුත් ඒක නොමග යවන සුළුයි.

ජපානයේ ආගම් ඇදහීම මේ වගේ.

ෂින්ටෝ - 55%
බෞද්ධ සහ ෂින්ටෝ - 26%
බෞද්ධ - 10%
ක්‍රිස්තියානි - 2%
ආගම් නොඅදහන - 7%


4. ඉස්ලාමය සහ නිකාබය​




බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරන පරිදි කුරානයේ මුස්ලිම් කාන්තාවන්ට මුහුණ වසාගැනීමට අනිවාර්‍යය කරල තියෙනවා.

ඇත්තෙන්ම කුරානයේ කිසිම තැනක මෙහෙම නීතියක් පනවලා නෑ. කුරානයේ සඳහන් වෙන එකම නීතිය කාන්තාවන් ගේ හිස සහ පපුව වසා ගැනීමට පමණයි. ඊට අමතරව පිරිමින් ගේ අවධානය ඇද ගැනීමේ අරමුනෙන් ඇඳුම් අඳින්න එපා කියලත් කියැවෙනවා.

මුහුණ වසා ගැනීමේ සම්ප්‍රදාය එන්නෙ ඉස්ලාමයේ තියෙන "සුන්නා" සංකල්පය හරහා. සුන්නා කියන්නෙ මුස්ලිම් පිරිමියෙක් නම් නබි තුමා සහ මුස්ලිම් කාන්තාවක් නම් නබි තුමාගේ බිරියන් තම ජීවිතයට ආදර්ශයක් කර ගැනීම​. එහිදී නබි තුමා සහ ඔවුන් ගේ බිරියන් එදිනෙදා ජීවිතයේ හැසිරුනු ආකාරය ආදර්ශයට ගැනීම කෙරෙනවා. මුස්ලිම් පිරිමි බොහෝ දෙනෙක් රැවුල වවන ක්‍රමය (උඩු රැවුල නොමැතිව යටි රැවුල පමණක්) මේකට උදාහරණයක්.

නබි තුමා තම බිරියන්ට ඔවුන් වෙනත් කාන්තාවන්ට වඩා ශීලයෙන් උසස් බව ඇඟවීමට ප්‍රසිද්ධ ස්ථාන වලදී මුහුණ වසා ගැනීමට උපදෙස් දුන්නා. අද මුස්ලිම් කාන්තාවන් සමහර දෙනා අනුගමනය කරන්නේ ඒ සුන්නාව​.


5. අරාබි ජාතික​යන් සහ මුස්ලිම් වරු




සියළු මුස්ලිම් වරු අරාබි ජාතිකයන් නෙවෙයි. ඒක හැමෝම දන්න දෙයක්. ඒත් බොහෝ දෙනා නොදන්න දෙය නම් අරාබි ජාතිකයන් කියන්නෙ ලෝක මුස්ලිම් ජනගහණයෙන් සුළුතරයක් බව​. ඇත්තෙන්ම ලෝකයේ වැඩිම මුස්ලිම් ජනගහණයක් සහිත රටවල් පහම අරාබි නොවන රටවල්.

ඉන්දුනීසියාව - මිලියන 227
පාකිස්ථානය - මිලියන 204
ඉන්දියාව - මිලියන 189
බංගලාදේශය  - මිලියන 149
නයිජීරියාව - මිලියන 95

වැඩිම මුස්ලිම් ජනගහණයක් සහිත අරාබි රට ඊජිප්තුව​. ඒ මිලියන 87 ක්.


6. උතුරු කොරියාවේ සාගතය​



අපට ජාත්‍යන්තර පුවත් ආයතන වලින් නිතර කියන්නෙ උතුරු කොරියාව සාගතයෙන් පීඩා විඳින රටක් කියල​.

උතුරු කොරියාවේ 1993-98 සමයේ දරුණු සාගතයක් තිබුනා. ඒකෙන් විශාල මරණ සංක්‍යාවකුත් සිද්ධ වුනා. නමුත් දැන් උතුරු කොරියාවේ සාගතයක් නෑ. ඇත්ත​, උතුරු කොරියාව කියන්නෙ ලෝකයේ ආහාර සුලබම රට නෙවෙයි. ඒත් ඒ රටේ සාගතයක් නෑ.


7. නායක්කාර් වරු දෙමළ ද​?



මහනුවර යුගයේ අවසන් සමයේ රට පාලනය කළ නායක්කාර් වාංශික රජවරු බොහෝ දෙනා සිතන ආකාරයට දෙමළ ජාතිකයන් නෙවෙයි.

ඔවුන් පැවත එන්නේ විජයනගර් අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රාදේශීය යුධ නායකයන් වුන "නායක්" වරුන් ගෙන්. මේ නායක් වරු තෙළිඟු භාෂාව කතා කළ අය​. විජයනගර් අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමත් සමඟම ඔවුන් ස්වාධීන රාජ්‍යයන් රැසක් දකුණු ඉන්දියාවේ පිහිටුවා ගත්තා. මදුරෙයි නගරය මූලික කරගෙන පිහිටවූ මේ වගේ නායක් රාජ්‍යයක පාලකයන් හැඳින්වුනේ මදුරෙයි නායක් වරු නමින්.

ලංකාවේ සිහසුන උරුම වෙන්නේ මේ මදුරෙයි නායක් වරුන්ට​. ඔවුන් ලංකාවේදී හැඳින්වුනේ "නායක්කාර් වංශිකයන්" විදිහට​.

නායක්කාර් වරු උපතින් හින්දු ආගම ඇදහුවත්, ලංකාවේ සිහසුන දැරීම සඳහා බෞද්ධයන් බවට පත් වුනා.


8. අඩ සඳ සහ තරුව​, කොළ පාට සහ මුස්ලිම් වරු



අඩ සඳ සහ තරුව සහ කොළ පාට වර්තමානයේ මුළු ලෝකය පුරාම ඉස්ලාමය සහ මුස්ලිම් වරු හඳුන්වන සංකේත බවට පත් වෙලා තියෙනවා. නමුත් නබි තුමාගේ සමයේ මේවා භාවිතා වුනේ නෑ.

කොළ පාට ඉස්ලාමයත් එක්ක සම්බන්ධ වෙන්නෙ නබි තුමාගේ මරණයෙන් අවුරුදු 300 කට විතර පස්සෙ. ඒ ඉස්ලාමීය කලීෆාතයක් වන ෆතිමත් කලීෆාතය තමාගේ කොඩි සඳහා කොළ පාට යොදා ගැනීමෙන් පසු. නබි තුමා තම සලකුණ විදිහට පාවිච්චි කලේ අකුරු හෝ සංකේත කිසිවක් නැති තනි කළු පාට කොඩියක්.

අඩ සහ තරුව මැද පෙරදිග සංස්කෘතීන් වල යොදා ගැනුනේ අනාදිමත් කාලයක ඉඳලා. මිසරය​, මෙසපොතේමියාව සහ බයිසැන්තයින් අධිරාජ්‍යය මේ සංකේත භාවිතා කරල තියෙනවා. මුස්ලිම් වරු මුල් වරට අඩ සඳ සහ තරුව පාවිච්චි කරන්න පටන් ගත්තේ 13 වන සියවසේදී. ඒ නබි තුමාගේ මරණයෙන් අවුරුදු 600 කට විතර පසුව​.

අඩ සඳ සහ තරුව ලෝකය පුරා මුස්ලිම් වරු අතර ජනප්‍රිය වුනේ 1844 දී තුර්කි ඔටෝමන් අධිරාජ්‍යය තම කොඩියට අඩ සහ තරුව යොදාගත් පසු.

9. ක්ලියෝපැට්‍රා - නූතන රැජිණ​



මිසර පිරමීඩ, ක්ලියෝපැට්‍රා බිසව වගේ දේවල් ඉතා ඈත අතිතයේ සිදුවීම් කියලයි අපි හිතන්නෙ.

ඒත්, ක්ලියෝපැට්‍රා බිසව ජීවත් වුන කාලය ගීසා හි පිරමිඩ ඉඳිකිරීමට වඩා සමීප වෙන්නෙ ප්‍රංශයේ අයිෆල් කුළුණ ඉඳි කිරීමට​.

ගීසා හි පිරමිඩ ඉඳි කෙරෙන්නේ ක්‍රි.පූ. 2560 දි. ඒ ක්ලියෝපැට්‍රා බිසව ජීවත් වුන ක්‍රි.පූ. 50 ට වඩා අවුරුදු 2500 කට කලින්. අයිෆල් කුළුණ ඉඳිකෙරෙන්නෙ ක්‍රි.ව​. 1889 දී. ඒ ක්ලියෝපැට්‍රා බිසවට අවුරුදු 1950 කට පස්සෙ.

මිසර ශිෂ්ඨාචාරය කොයිතරම් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පැවතුන එකක් ද කියන එක වටහා ගන්න මේක කදිම දර්ශකයක්.



10. මහා පරාක්‍රමබාහු - නූතන රජතුමා



දුටුගැමුණු රජතුමා, මහා පරාක්‍රමබාහු රජතුමා අයිති වෙන්නෙ අපේ පුරාණ ඉතිහාසයට​, එහෙම තමයි අපිට හිතෙන්නෙ.

ඒත්, මහා පරාක්‍රමබාහු රජතුමා ජීවත් වුන කාලය විජිතපුර සටනට වඩා සමීප වෙන්නෙ නන්දිකඩාල් සටනට​.

විජිතපුර සටන සිද්ධ වෙන්නෙ ක්‍රි.පූ. 161 දි. ඒ මහා පරාක්‍රමබාහු රජතුමා හිටපු ක්‍රි.ව​. 1153 ට අවුරුදු 1300 කට විතර කලින්. ක්‍රි.ව​. 2009 දි සිද්ධ වෙන නන්දිකඩාල් සටන සහ මහා පරාක්‍රමබාහු රජතුමා අතර කාල අවුරුදු 850 විතරයි.

නැවතත් මේක අනුරාධපුර යුගයේ දීර්ඝකම ගැන හොඳ දර්ශකයක්.

ඇත්තෙන්ම අපේ ලිඛිත ඉතිහාසයෙන් 58% ක්ම අයිති වෙන්නෙ අනුරාධපුර යුගය ට​.


11. "අනුන්ගේ" අධිරාජ්‍යයෝ



ලෝක ඉතිහාසයේ ගොඩක් මහා අධිරාජ්‍යය ගොඩනංවපු අධිරාජ්‍යයෝ සහ පාලකයෝ ඒ රටේ හෝ ජාතියේ අය නෙවෙයි.

ග්‍රීක ශිෂ්ඨාචාරයේ දැවැන්තම අධිරාජ්‍යය ගොඩ නංවන්නේ මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්. නමුත් ඔහු ග්‍රීකයෙක් නෙවෙයි මැසිඩෝනියානු ජාතිකයෙක්. මැසිඩෝනියාව විසින් ග්‍රීසිය යටත් කරගත් පසු ග්‍රීසියත් සමඟ එක්ව තමයි ඇලෙක්සැන්ඩර් ගේ මහා අධිරාජ්‍යය ගොඩ නංවන්නේ.

එංගලන්ත ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්‍ෂයක් වගේම නූතන එංගලන්ත රාජ්‍යයයේ ආරම්භකයා විදිහට සැලකෙන්නේ පළමුවන විලියම්. නමුත් ඔහු ඉංග්‍රීසි ජාතිකයෙක් නෙවෙයි, නෝර්මන් ජාතිකයෙක්. නෝර්මන් වරු කියන්නේ ප්‍රංශයේ නෝර්මඩි ප්‍රදේශයේ පදිංචි වෙලා ප්‍රංශකරණය වුන වයිකිං වරු.

කුරුස යුධ සමයේ අරාබි (සැරසන්) වරුන් ගේ විශිෂ්ඨතම නායකයා වුනේ සලාහ්-උද්-දින් (සැලඩින්). නමුත් ඔහු අරාබි ජාතිකයෙක් නෙවෙයි. කුර්දි ජාතිකයෙක්.

චීන ඉතිහාසයේ බලවත්ම අධිරාජ්‍යය කියල සැලකෙන්නෙ කුබ්ලායි ඛාන් ගේ අධිරාජ්‍යය​. නමුත් කුබ්ලායි ඛාන් චීන ජාතිකයෙක් නෙවෙයි. මොංගෝලියානු ජාතිකයෙක්. මොංගෝලියාව විසින් චීනය යටත් කරගෙන, පසුව චීන අධිරාජ්‍යයක් ගොඩනංවනවා.

ප්‍රංශය තමාගේ ඉතිහාසයේ බලවත්ම අධිරාජ්‍යය ගොඩ නංවන්නේ නැපෝලියන් බොනපාට් යටතේ. නමුත් නැපෝලියන් ප්‍රංශ ජාතිකයෙක් නෙවෙයි. ඔහු උපත ලබන්නේ කෝර්සිකාවේ ඉතාලි ජාතික පවුලක​. කෝර්සිකාව ප්‍රංශයට අයිති වෙන්නේ නැපෝලියන් උපත ලබපු වසරේදීමයි.

මෞර්‍යය අධිරාජ්‍යයට පස්සෙ ඉන්දියාවේ බිහි වුන මහා අධිරාජ්‍යය වුනේ මෝගල් අධිරාජ්‍යය​. මෝගල් අධිරාජ්‍යයේ විශ්‍ෂ්ඨතම පාලකයා වුන මහා අක්බාර් රජු ඉන්දියානු ඉතිහාසයේ සුවිශේෂී චරිතයක්. නමුත් අක්බාර් රජතුමා අනෙක් සියළුම මෝගල් පාලකයන් වගේම ඉන්දියානුවෙක් නෙවෙයි. මෝගල් වරු පැවත එන්නේ පර්සියානු සංස්කෘතිය වැළඳ ගත් තුර්කි-මොංගොල් ගෝත්‍රයක් වුන තිමුරිද් වරුන් ගෙන්.

රුසියාව ඉතිහාසයේ බලවත්ම රටක්ව පවතින්නේ ජෝශප් ස්ටාලින් සෝවියට් දේශයේ නායකයාව හිටපු සමයේ. ඒත් ස්ටාලින් රුසියන් ජාතිකයෙක් නෙවෙයි. ඔහු ජෝර්ජියන් ජාතිකයෙක්. එවකට ජෝර්ජියාව රුසියාවේ (සෝවියට් දේශයේ) කොටසක්.

ජර්මනිය මුළු යුරෝපයම පාහේ අල්ලාගෙන දැවැන්ත අධිරාජ්‍යයක් ගොඩ නංවනවා ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් යටතේ. නමුත් හිට්ලර් ජර්මන් ජාතිකයෙක් වුනත් උපත ලැබුවේ ජර්මනියේ නෙවෙයි - ඔස්ට්‍රියාවේ.


12. "අනුන්ගේ" දේශ ගවේෂකයෝ



මේ තත්වය අධිරාජ්‍යයන්ට විතරක් සීමාවුන එකක් නෙවෙයි. දේශ ගවේෂකයන්ටත් පොදු තත්වයක්.

ලෝක ඉතිහාසයේ බලවත්ම අධිරාජ්‍යයක් ගොඩ නංවපු රටක් තමයි ස්පාඤ්ඤය​. ස්පාඤ්ඤය අධිරාජ්‍යයේ පදනම වුනේ දේශ ගවේෂකයන් දෙදෙනෙක් ගේ මුහුදු ගමන්. ඒ ක්‍රිස්ටෝපර් කොලම්බස් සහ ෆර්ඩිනන්ඩ් මැගලන්. නමුත් මේ දෙන්නම ස්පාඤ්ඤය ජාතිකයන් නෙවෙයි.

කොලම්බස් ඉතාලි ජාතිකයෙක්. ඔහු උපත ලබන්නේ ජිනීවා හි. ඔහු තමාගේ බටහිරට යාත්‍රා කිරීමෙන් ආසියාවට ළඟා වීමේ අදහස සඳහා මුදල් සහ නැව් ලබාගැනීමේ අදහසින් රටවල් කීපයකටම යනවා. පෘතුගාලය සහ එංගලන්තය ඔහුගේ අදහස් ප්‍රතික්‍ෂේප කරනවා. අවසානයේ ඔහුව පිළිගන්නේ ස්පාඤ්ඤය​.

මැගලන් පෘතුගීසි ජාතිකයෙක්. ඔහු පෘතුගාල නැව් කන්ඩායම් සමඟ ඉන්දියාවේ සහ මලක්කාවේ ආක්‍රමන වලට සහභාගී වූ අයෙක්. නමුත් පසු කාලීනව පෘතුගාල රාජ සභාව ඔහු සමඟ අමනාප වීම නිසා මැගලන් ස්පාඤ්ඤයට යනවා. ඔහුගේ පෙරදිග අත්දැකීම් නිසා ස්පාඤ්ඤය රාජසභාව බටහිරින් මලක්කාව සඳහා යන මුහුදු ගමනක නායකයා විදිහට ඔහුව පත් කරනවා.


13. කොකුරා - ලෝක ඉතිහාසයේ වාසනාවන්තම නගරය​



කොකුරා කියන්නෙ දකුණු ජපානයේ නගරයක්. දෙවෙනි ලෝක යුධ සමයේදී කොකුරා ඇමරිකානු යුධ සැලසුම් වල වැදගත් තැනක් ඉසිලුවා. ඒ හිරොෂිමා වෙන් පසු දෙවෙනි පරමාණු බෝම්බ ප්‍රහාරයේ ඉලක්කය වශයෙන්.

1945 අගෝස්තු 9 වෙනිදා ඇමරිකානු "බොක්ස්කාර්" බෝම්බ ප්‍රහාරක අහස් නැව "මහත මිනිහා" ප්ලූටෝනියම් බෝම්බයත් සමඟ පිටත් වෙන්නේ කොකුරා නගරයට බෝම්බය හෙලීමේ අරමුණෙන්. නමුත් ඔවුන් ගේ සැලසුම් වල ඇතිවෙන ප්‍රමාද දෝෂයක් නිසා ප්‍රහාරය පැය බාගයක් පරක්කු වෙනවා. එහි ප්‍රතිඵලයක් විදිහට ඊට කලින් දවසේ අසල්වැසි යහටා නගරයට එල්ල වුනු නාපාම් බෝම්බ ප්‍රහාරයන් ගෙන් ඇති වුන ගින්න නිසා ඇති වූ දුම කොකුරා නගරයට ඉහළින් අහස වසා ගන්නවා.

මේ දුම සහ අධික වළාකුළු වැස්ම නිසා බොක්ස්කාර් අහස් නැවේ ගුවන් නියමුවන්ට කොකුරා නගරය හරිහැටි දර්ශනය වෙන්නෙ නෑ. ඔවුන් කොකුරා නගරයට ඉහළින් තුන් වරක් පියාසර කරත් නිවැරදි ඉලක්කය ගන්න අසමත් වෙනවා.

මේ නිසා ඔවුන් තමාගේ දෙවැනි ඉලක්කය වෙත ගිහින් එතැනට පරමාණු බෝම්බය හෙලනවා. ඒ නගසකි නගරය.

ප්‍රහාරයෙන් මිය ගිය ගණන 80,000 ක්.

පාදඩ කතා - 3 (මල් කතා)


(පාදඩ කතා කතා මාලාව යටතේ ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ පාදඩයාට​, උගේ යාළුවන්ට හෝ යාළුවන් ගේ යාළුවන්ට සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීම්)

පාදඩයා කූඹියො බලපු හැටි කියවල තියෙනව නෙ. මේත් ඒ වගේ මල් කතා ටිකක්.

එක​


එක පාරක් පාදඩයා කැම්පස් ඉද්දි පාටියකට යන්න සෙට් වුනා. පාටිය හතට විතර පටන් ගන්න නිසා  පාදඩයයි තව එවුන් දෙන්නෙකුයි හයට විතර මල් පූජා කරල පේවුනා.

ඊට පස්සෙ අපි ලෑස්ති වෙන්න මල් පූජා කරන්නෙ නැති එකෙක් ගෙ රූම් එකට ගියා. ඌත් පාටියට යන්න ලෑස්ති වෙනවා. දැන් තියෙන්නෙ ෂර්ට් අයන් කරන වෙලාව​. ඌ කොහෙන් දෝ අයන් එකක් හොයාගෙන ඇවිල්ල (අපි ගාව කොහෙද ඕයි අයන්? අපි ෂර්ට් අයන් කරනවද​?) මට ඒක ප්ලග් කරන්න දීල ෂර්ට් එකක් හොයන්න ගියා.

මමත් අයන් එක ප්ලග් කරා. ටූ පින් ප්ලග් එකක්.

අරූ ෂර්ට් එකක් අරගෙන ඇවිල්ල පුක ඉරාගෙන අයන් කරනව​. ඒත් අයන් වෙන්නෙ නෑ. මොකද අයන් එක රත් වෙලා නෑ. අයන් එකේ අයිතිකාරයට බණිනවා. අයන් එක රත් වෙන්නෙ නැත්තෙ ඇයි කියල අහනවා. අයන් එක කරකව කරකව බලනවා.

එක පාරටම ඌ මෙහෙම ඇහුවා.

"කවුද මේක ප්ලග් කරේ?"

"මම​. ඇයි?"

"මෙහෙමද යකෝ ප්ලග් ගහන්නෙ?"

ප්ලග් එක නියුට්‍රල් එකට සහ අර්ත් එකට ගහල තිබුනා.


දෙක​


එකපාරක් මම කොහෙදෝ ගිහින් හොස්ටල් එකට එද්දි මගේ යාළුවො දෙන්නෙක් හොස්ටල් එක ඉස්සරහ තියෙන කොට තාප්පෙ උඩ වාඩි වෙලා මූණෙන් මූන බලාගෙන ඉන්නව​. තව එකෙක් ටිකක් දුරින් ඉඳගෙන උන් දෙන්න දිහා බලාගෙන ඉන්නව​. තුන් දෙනාම ඉන්නෙ කක්‍ෂගත වෙලා බව බැලූ බැල්මට පේනවා.

"උඹල මොකද මේ කරන්නෙ?"

"අපි ක්‍රිකට් ගහනවා"

ක්‍රිකට් ගැහිල්ලක් තියා බැට් එකක් බෝලයක් වත් පේන තෙක් මානෙක නෑ.

"මොකා?"

"ඔව් මචං අපි මනසින් ක්‍රිකට් ගහනවා"

".........."

"මචං දැන් මූ මනසින් දුවගෙන ඇවිල්ල මනසින් උඩ පැනල මනසින් බෝලයක් දානව​. මම ඒකට මනසින් ගහනව​. මූ මනසින් බෝලෙ අල්ලනව​. මම මනසින් දුවනවා."

උන් දෙන්න ඉන්නෙ මට ළං වෙන්න බැරි තලයක කියල තේරුන නිසා වැඩි විස්තර අහන්නෙ නැතුව මම යන්න හැදුවා. ඒත් අර පැත්තක වාඩි වෙලා ඉන්න එකා මොකද කරන්නෙ කියල අහන්නෙ නැතුව යන්න බැරි තරං කුතුහලය වැඩියි.

"එතකොට අරූ මොකද කරන්නෙ?"

"ඌ තමයි අම්පයර්"


තුන​


මගේ තවත් යාළුවෙක් ගෙ යාළුවෙක් හිටියා (මාත් එක්කත් තරමක් ෆිට්) මල් පූජා කිරීම කලාවක් නං ඌ එකේ පිකාසෝ.

එක පාරක් ඌ තවත් කීප දෙනෙක් එක්ක තණමල්විල පැත්තෙ ගංජ හේනකට ගිහින් ඒකෙ සතියක් විතර නැවතිලා ඉඳල​.

ඊට පස්සෙ ඌ ගෙදර ගියාලු (අනුරාධපුරේ පැත්තෙ එකෙක්). ගෙදර ගිහිල්ල සතියක් දෙකක් යනකං උගෙන් කිසි ආරංචියක් නැල්ලු.

මුගෙන් ආරංචියක් නැති තැන මුගෙ යාළුවො දෙන්නෙක් මූව හොයාගෙන ගෙදර ගිහිල්ල​.

කලින් උගෙ ගෙදර ගිහිල්ල නැති නිසා ගෙවල් ළඟ හන්දියක බැහැල එතන හිටපු ත්‍රීවිල් ඩයල් එකකින් උගෙ නම කියල ඇහුවලු උගෙ ගෙවල් කොහෙද කියල​. එතකොට ත්‍රීවිල් බුවා ඇහුවලු "ආ අර කොහා වගේ කෑගහන එක්කෙනාද​?" කියල​.

ඒ අපබ්‍රංශය මොකද්ද කියල නොතේරුනත් උගෙන් පාර අහගෙන මුන් දෙන්න ගෙදරට ගිහිල්ල​.

බලද්දි ඌ ෆුල් අවුට් ගිහින්. හැමදාම උදේට ගෙවල් ළඟ තියෙන ලොකු නුග ගහකට නැගල කොහෙක් වගේ කෑ ගහනවලු. ඒ මදිවට ඌ හිතාගෙන ඉන්නෙ ඌ බුදු වෙලා කියලලු. සිගරට් එහෙම අතට දුන්නට බොන්නෙ නැල්ලු. පත්තු කරල කටේ තියන්න ඕනෙ ලු.

ඉස්පිරිතාලෙ මානසික රෝගී වාට්ටුවෙ නැවතිල​ මාස දෙකක් ප්‍රතිකාර අරගෙන තමයි යථා තත්වයට පත් වෙලා තියෙන්නෙ.


හතර​


තව යාළුවෙක් ගෙ යාළුවෙක් හිටිය ඌ මල් පූජා කරාම උගෙ පෙම්වතියට පණිවිඩ යවනවා. හැබැයි අපි උඹල වගේ එස්.එම්.එස්. ගහල​, කෝල් කරල නෙවෙයි. ළඟ තියෙන ටෙලිකොම් ටවර් එකකට මනසින් සම්බන්ධ වෙලා චිත්ත තරංග ඔස්සේ.

ඒ වගේ පණිවිඩ යවල සමහර වෙලාවට ඌ ඒ ගෑණු ළමයට තැනක් වෙලාවක් කියල එතනට එන්න කියනවා. ඒ කරල මූ ඒ වෙලාවට එතනට ගිහිල්ල ඒකි එනකං බලාගෙන ඉන්නවා.

බලාගෙන ඉඳල ඉඳල ඒකි ආවෙ නැතිවුනාම කෝල් කරල තිත්ත කුණුහරුපෙන් බණිනවා.

Monday, April 9, 2018

දිවෙහි රාජ්ජේ ජනකතා -36 (වේරෙහුලි)

(උපුටා ගැනීම ක්සේවියර් රොමේරෝ ෆ්‍රියාස් ගේ "Folk Tales of the Maldives" පොතෙන්)

වේරෙහුලි (කුඹලා)

එකෝමත් එක කාලෙක එකෝමත් එක දූපතක බොහොම උගත්, බුද්ධිමත් ඒ වගේම විනීත ගති පැවතුම් ඇති මනුස්සයෙක් ජීවත් වුනා. ඔහුට බිරින්දෑ වරු හය දෙනෙක් හිටියා.

එක දවසක් ඔහු පළවෙනි බිරිඳ ගේ ගෙදරට ගියා. ඇය ඔහුත් එක්ක බොහෝ වෙලා කතා කරමින් හිටියා. ඇය ඔහුට අළුත් ආරංචි, ඕපාදූප ගොඩක් කිව්වත්, ඔහු කාල ඉන්නව කියල හිතපු නිසා කෑමට ආරාධනා කලේ නෑ. ඔහුත් බොහොම විනීත පුද්ගලයෙක් නිසා බිරිඳගෙන් කෑම ඉල්ලන්න ලැජ්ජා වුනා. ඇය හිතුවොත් ඔහු කෑදරයෙක් කියල​!

ඊළඟට ඔහු දෙවෙනි බිරිඳගේ ගෙදරට ගියේ ඇය ඔහුට කෑමට ආරාධනා කරයි කියල හිතාගෙන​. ඔහු ආවම ඇය ගොඩාක් සතුටට පත් වෙලා ඔහුගේ ඇඳුම් සියල්ලම පිරිසිදු කරල දුන්න​. ඒත් ඇය හිතුවේ ඔහු පළවෙනි බිරිඳගේ ගෙදර ඉඳන් ආපු නිසා ඔහු කෑම කාල ඇති කියල​. ඒ නිසා ඇය ඔහුට කෑමට ආරාධනා කලේ නෑ. ඔහුත් ඇයගෙන කෑම ඉල්ලුවෙ නෑ. එහෙම කරොත් පළවෙනි බිරිඳ ඔහුට කෑම ටිකක් වත් දුන්නෙ නෑ කියල ඇය පළවෙනි බිරිඳ ගැන තරහක් ඇති කර ගනියි කියල ඔහු බය වුනා.

ඔහු දෙවෙනි බිරිඳගේ ගෙදරින් එනකොට ඔහුගේ බඩ ටිකක් ඇකිලිලා. ඒ නිසා ඔහු ඉණ පටිය තරමක් තදට බැඳ ගත්තා.

ඊළඟට ඔහු ගියේ තුන්වෙනි බිරිඳ ගේ ගෙදරට​. ඇය ඔහුගෙන් ඇහුවම කොහෙ ඉඳලද ආවෙ කියල ඔහු කිව්වා පළවෙනි සහ දෙවෙනි බිරිඳ ගේ ගෙදර ඉඳල කියල​. ඇය ඔහුට කෑමට ආරාධනා කරන්න හිතුවත්, එහෙම කරොත් ඇය පළවෙනි සහ දෙවෙනි බිරිඳ ගැන නරක විදිහට හිතනවා කියල ඔහු හිතයි කියල ඇය බය වුනා. ඒ නිසා ඔහුත් එක්ක බොහෝ දේවල් ගැන කතා කර කර හිටියත්, ඇය ඔහුට කෑමට ආරාධනා කලේ නෑ.

තුන්වෙනි බිරිඳගේ ගෙදරින් එළියට බහිද්දි ඔහුට බොහෝම බඩගිනියි. බඩත් ඇකිලිලා. ඔහු ආයෙත් ඉණ පටිය තද කරල බැඳ ගත්තා.

ඊළඟට ඔහු ගියේ හතරවෙනි බිරිඳගේ ගෙදරට​. ඒ වෙද්දි ඉර හැරිල​. හතරවෙනි බිරිඳ කාල ඉවර වෙලා හිටියෙ. පළවෙනි, දෙවෙනි සහ තුන්වෙනි බිරින් දෑ වරු ඔහුට කන්න දෙන්න ඇති කියල හිතපු නිසා ඇය ඔහුට කෑමට ආරාධනා කලේ නෑ.

පස් වෙනි බිරිඳගේ ගෙදරට යන්න කලින් ඔහු ආයෙත් ඉණ පටිය තද කරල බැඳ ගත්තා. දැන් ඔහුට හොඳටම බඩගිනියි. ඔහුගේ මූණ දැකපු ගමන් පස් වෙනි බිරිඳ ඔහුට කෑමට ආරාධනා කරයි කියල ඔහු හිතුවා.

ඔහුව දැකපු ගමන් පස් වෙනි බිරිඳ දැන ගත්තා ඔහු ඉන්නෙ අපහසුවෙන් බව​. ඒත් ඇය හිතුවේ ඔහුට අසනීපයක් කියලා. ඒ නිසා ඇය ඔහුට උන්දෝලියේ (එල්ලෙන ලණු ඇඳක්) ඉඳගෙන විවේක ගන්න කිව්වා. ඊට පස්සෙ ඇය උන්දෝලිය ළඟ බිම ඉඳගෙන ඔහුට රසවත් කතන්දර සහ කවි කිව්වා.

ඇය කෑමට ආරාධනා කරන පාටක් නැති නිසා ඔහු එතැනින් එළියට ආවා. ඒ වෙද්දි ඔහුගේ බඩ පිටටම ඇලිලා. ඔහු ආයෙත් ඉණ පටිය තද කරලා බැඳ ගත්තා.

ඔහුව දැකපු ගමන් හයවෙනි බිරිඳ බොහෝම කලබලයට පත් වුනා. ඇය ඔහුව ඇඳේ හාන්සි කරවලා පවන් සැලුවා. ඔහුට ඉතාම ආදරයෙන් කතා කලා. ඔහු ආවේ අනික් බිරින්දෑ වරුන් පස් දෙනාගෙ ගෙවල් වල ඉඳල කියල දැනගත්තම ඇය බොහොම කෝප වෙලා ඔවුන්ට බැණ වැදුනා. මේ වගේ තත්වයකින් ඔහුව එළියට යැවීම ගැන​. "මම විතරයි දන්නෙ අසනීප වෙච්ච කෙනෙක්ට සාත්තු කරන්න​". ඇය කෑම ගැන කිසි දෙයක් කිව්වෙ නෑ.

ඔහුට තේරුනා හයවෙනි බිරිඳත් ඔහුට කෑමට ආරාධනා නොකරන බව​.ඔහු තීරණය කලා හොඳම දේ ආපහු පළවෙනි බිරිඳගේ ගෙදරට ගිහින් කෙලින්ම ඇයගෙන් කෑමට යමක් ඉල්ලන එක කියලා.

ඔහු එළියට බැහැල ආපහු ඉණ පටිය තද කර ගත්තා.

ඇවිදගෙන යද්දි ඔහු එන්න එන්නම සැහැල්ලු වුනා. ඔහුට පියාඹන්න පුළුවන් වුනා. ටිකෙන් ටික ඔහු පියාඹන්න පටන් ගත්තා.

පළවෙනි බිරිඳගේ ගෙදරට එනවිට ඔහු වේරෙහුලි (කුඹලෙක්) බවට පත් වෙලා. පළවෙනි බිරිඳ ඔහුව ඇඳින ගත්තෙ නෑ.

එදා ඉඳල තමයි වේරෙහුලි ගෙ බඳ මේ තරම් සිහින් වෙලා තියෙන්නෙ෴


- කතාව කිව්වේ රෆිගු (දඩිමගො, ෆුවා මුලාකු දූපත​)

Sunday, April 8, 2018

දිවෙහි රාජ්ජේ ජනකතා - 35 (වැලි මඩුවා)

(උපුටා ගැනීම ක්සේවියර් රොමේරෝ ෆ්‍රියාස් ගේ "Folk Tales of the Maldives" පොතෙන්)

වැලි මඩුවා


දූපතේ අනික් ගෑණුන්ට ළමයි ගොඩක් හිටියත්, සම්පා මැණිකෙට හිටියෙ එකම එක පුතයි. ඒ අලී මනිකු.

එක දවසක් වෙනත් දූපතක ඉඳලා ෆන්ඩිත කෙනෙක් (යකැදුරෙක්) ඔවුන් ගේ දූපතට ආවා. සම්පා මැණිකේ ඔහුගෙන් ඉල්ලා හිටියා අලී මනිකු ගේ අත බලල සාස්තරයක් කියන්න කියලා. අලී මනිකු ගේ අතේ රේඛා දිහා බොහෝ වෙලාවක් බලාගෙන හිටපු ෆන්ඩිත ගැඹුරු කල්පනාවකට වැටුනා. ඔහුගේ මූණේ තිබුනෙ බැරෑරුම් පෙනුමක්.

ෆන්ඩිත ගේ පෙනුම දැකපු සම්පා මැණිකේ බය වුනා. සාස්තරයෙන් කියවුනේ මොනවද කියල ඇය ෆන්ඩිත ගෙන් ඇහුවා. ඒත් ෆන්ඩිත මොකුත් කිව්වෙ නෑ. සම්පා මැණිකේ දිගින් දිගටම ඒ ගැන ඇහුවට පස්සෙ ෆන්ඩිත අකැමැත්තෙන් ඔහු දැකපු දේ කිව්වා.

"මම කැමති නෑ ඔහේට දුකක් දෙන්න​. මම දන්නවා මේ ළමයා ඔහේගෙ එකම ළමයා කියල​. ඒත් ළමයාගෙ රේඛා සාස්තරයට අනුව මේ ළමයා වැඩිහිටි වයසට එන්න කලින් මැරෙනවා. මාළුවෙක් අතින්."

සම්පා මැණිකේ විලාප තියලා ඇඬුවා.

එදා ඉඳලා සම්පා මැණිකේ අලී මනිකුට මුහුද ළඟට යන්න දුන්නේ නෑ. අලී මනිකු මුළු ළමා කාලයම ගත කලේ දූපත ඇතුලේ. ඔහු මුහුද දැක්කෙ දුර ඉඳල විතරයි.

අවුරුදු ගාණක් ගත වුනා. අනික් ළමයි මුහුදු ගිහින් මාළු අල්ලන්න ඉගෙන ගත්තා. බෝට්ටු වල නැගලා දූපත් අතර ගමන් කරන හැටි ඉගෙන ගත්තා. ඒත් අලී මනිකුට රැල්ල පාගන්නවත් සම්පා මැණිකෙ ඉඩ දුන්නේ නෑ.

"උඹ මුහුද ළඟට යන්නෙ නැති තාක් කල​, උඹට කරදරයක් වෙන්නෙ නෑ."

අලී මනිකු මේකට කැමති වුනේ නෑ. ඔහුට බෝට්ටුවක ගමන් කරන්නවත් සම්පා මැණිකේ අවසර දුන්නේ නෑ.

"බෝට්ටුවෙ ගියාට මොකෝ වෙන්නේ අම්මා?"

සම්පා මැණිකේ ආදරෙන් පුතාට කියල දුන්නා බෝට්ටු පෙරළෙන්න පුළුවන් බවත්, බෝට්ටුව ගැස්සෙන වෙලවක ඔහුව වතුරට වැටෙන්න පුළුවන් බවත්, එතකොට මාළුවෙක්ට ඔහුට අනතුරක් කරන්න පුළුවන් බවත්.

එක දවසක් දූපතේ අනික් ළමයි මුහුදේ නාන්න ගියා. අලී මනිකු ට ඔවුන් එක්ක යන්න අවසර ලැබුනේ නෑ. අනිත් ළමයි මුළු දවසම මුහුදේ නාමින් වෙරළේ ඒ මේ අත දුවමින් සෙල්ලම් කරන හැටි අලී මනිකු ගහක් යට ඉඳගෙන බලාගෙන හිටියා.

ඒ වෙලාවෙ එතැනින් ගියා වයසක මනුස්සයෙක්. ඔහුගේ නම දොන් හසම්බේ.

"දොන් හසම්බේ! මාමා කොහෙද මේ යන්නේ"

"මම මේ මාළු දැල එලන්න කොරල් පරයට යනවා පුතා"

"මාත් එන්න ද​?"

"උඹට මුහුදට යන්න එපා කියල නේද තියෙන්නෙ?"

අලී මනිකු ගේ මූණ දුකෙන් පිරුනා.

"ඇයි ඒ?"

"උඹ ගොඩක් පොඩි කාලෙ ෆන්ඩිත කෙනෙක් උඹේ අත බලලා සාස්තරයක් කිව්වා උඹ මාළුවෙක් අතින් මැරෙනව කියලා. උඹ මොනා කිව්වත් උඹේ අම්ම හරි. මගේ ළමයෙක් නං මම කරන්නෙත් ඒකම තමයි."

අලී මනිකු අඬන්න පටන් ගත්තා. දොන් හසම්බේ ට දුක හිතුනා.

"මම දැල් එලන හරියෙ මුහුද ගොඩක් ගැඹුරු නෑ. එතන ඉන්නෙ පොඩි මාළු. උන්ට මනුස්සයෙක් ට අනතුරක් කරන්න බෑ. අපි යමු."

අලී මනිකු උඩ පැනලා නැගිට්ටා.

දොන් හසම්බේ ඔහුට පොල් කොහු වලින් හදපු ලණුවක් දුන්නා. ඒකෙ එක කොනකට උල් කරපු පොල් කීරක් අමුනලා.

"මම අල්ලන මාළු උඹ මේ ලණුවෙ අමුණ ගන්න ඕනෙ. මේ පොල් කීර මාළුවගෙ ඇහැ හරහා යන්න ඇනපන්."

ටික වෙලාවකින් ඔවුන් දෙන්නා දණක් ගැඹුරු මුහුදු වතුරේ බැහැල මාළු අල්ලන්න පටන් ගත්තා. රළ පාරත් එක්ක සමබරතාවය රැකගෙන වතුරේ හිටගෙන ඉන්න හැටි දොන් හසම්බේ ළමයට කියල දුන්නා.  මුහුදු රළ බිඳනකොට වතුර බිඳිති ඔවුන් ගේ මූණට විසි වුනා. අලී මනිකු ප්‍රීතියෙන් ඉපිලුනා.

එදා හොඳ දවසක්. දොන් හසම්බේ ට මාළු ගොඩක් අහුවුනා. ටික වෙලාවකින්ම අලි මනිකු අතේ තිබුන ලණුව මාළුවන් ගෙන් පිරුනා. දොන් හසම්බේ තීරණය කරා ආපහු යන්න​.

"අදට ඇති පුතා. අපි ආපහු ගොඩට යමු."

"අනේ තව ටිකක් ඉමු. මට ආසයි එක පාරක් දැල එලන්න​. මම මාමා දැල එලන හැටි බලාගෙන හිටියෙ. මට එක පාරක් දැල එලන්න දෙන්න​. ඊට පස්සෙ අපි යමු."

දොන් හසම්බේ අලී මනිකුට දැල දුන්නා.

පළවෙනි පාර අලී මනිකුට හරියට දැල විසි කරන්න බැරි වුනා. දොන් හසම්බේ ඔහුට නිවැරදිව දැල විසි කරන හැටි කියල දුන්නා. දෙවෙනි පාර අලි මනිකු හරියට දැල විසි කරා. දැල රවුමට වැටුනා. අලී මනිකු ප්‍රීතියෙන් දැල ආපහු අදින්න පටන් ගත්තා. ඔහු වතුර ඇතුලට අත දැම්මම දැක්කා මොකෙද්දෝ ලොකු සතෙක් වතුර යට ඉන්නවා.

"මෙතැන මොකෙද්දෝ ලොකු සතෙක් ඉන්නවා"

එක පාරටම ඔහුගේ අත හරහා රත් කරපු යකඩ ඇණයක් යනව වගේ ඔහුට දැනුනා. ඔහු වේදනාවෙන් කෑ ගැහුවා. එතැන වතුර සැනෙකින් රතු පාට වුනා.

"මට අත ආපහු ගන්න බෑ"

අලී මනිකු කෑ ගහමින් ඇඬුවා.

දොන් හසම්බේ බැලුවා මොකද වුනේ කියලා. දැල යට විශාල වැලි මඩුවෙක්. ඔහු දැලයි, මඩුවයි එක්ක ළමයාගේ අත එළියට ගත්තා.

වැලි මඩුවාගේ වලිගයේ උල ළමයා ගේ අත පසාරු කරගෙන ගිහින් තිබුනා. ඒක පොඩි පිහියක් තරම් ලොකුයි. ඒක දිගටම කියතක දත් වගේ උල් දත්. ඒ දත් අතේ මස් වලට කිඳා බැහැල තිබුනා. උල ඇදල දාන්න බැරි බව දොන් හසම්බේට තේරුනා.


දොන් හසම්බේ මඩුවයි දැලයි අලී මනිකු ගේ අත ළඟින්ම අල්ලගෙන ළමයව පරිස්සමෙන් ගොඩට අරගෙන ආවා. මඩුව දඟලන හැම පාරම​, ඔවුන් වලකට අඩිය තියල අත ගැස්සුන හැම පාරම අලී මනිකු වේදනාවෙන් විලාප තිබ්බා.

දොන් හසම්බේ ළමයව අරගෙන ගියේ මාවඩි හුසේන් ගෙ ගෙදරට​. මාවඩි හුසේන් තමයි දූපතේ වඩුවා. ඔහු ළඟ ආයුධ ගොඩක් තිබුනා.

මාවඩි හුසේන් පරිස්සමෙන් ළමය ගෙ අත වඩු බංකුව උඩ තිබ්බා. ඊට පස්සෙ තුවාලය පරික්‍ෂා කරල බැලුවා. අත නිදහස් කර ගන්න නං මඩුවා ගේ උල කපන්න වෙනවා. ඔහු පොඩි කියතක් අරගෙන පරිස්සමෙන් උල කැපුවා. ඊට පස්සෙ හෙමින් උල ඇදල දැම්මා.

මේ අතරෙ මාවඩි හුසේන් ගෙ ගෙදරට විශාල පිරිසක් එක් රැස් වෙලා හිටියෙ සිද්ධ වුන දේ බලන්න​. එක පාරටම සම්පා මැණිකෙ එතැනට කඩා වැදුනා. ඇය බයෙන් සහ කෝපයෙන් වියරු වැටිලා හිටියේ. ඇය කෙලින්ම දොන් හසම්බේ ගෙ මූණට කඩා පැන්නා.

"තමුසෙ මොනාද මගේ ළමයට කරේ? කවුද තමුසෙට මගේ ළමයව මුහුදට අරන් යන්න කිව්වේ?"

දොන් හසම්බේ මූණ බිමට හරවගෙන කකුලේ ඇඟිලි වලින් පොළව හෑරුව විතරයි. වචනයක් වත් කිව්වේ නෑ.

සම්පා මැණිකෙ අලී මනිකු වත් එක්කරගෙන ගෙදර ගියා. අලී මනිකු ඉකි ගහමින් සුසුම් හෙළමින් සම්පා මැණිකෙ පස්සෙන් ඇවිදගෙන ගියා. ගෙදර ගියාට පස්සේ සම්පා මැණිකේ තුවාලයට බෙහෙත් දාල රෙදි කඩකින් ඒක වෙලුවා.

ඒත් කොච්චර හොඳින් තුවාලය පරිස්සම් කරත් තුවාලය පැසවලා සැරව පිරුනා. දවස්ක් දෙකකින් අලී මනිකු ගේ මුළු අතම ඉදිමුනා. සම්පා මැණිකේ කොයිතරම් උත්සහ කරත් මාසයක් ගත වෙන්න කලින් අලී මනිකු මැරුණා෴


- කතාව කිව්වේ හසන් දීදී (ෆිනිෆෙන්මාගේ, ෆුවාමුලාකු දූපත​)

අටුවාව​

1. වැලි මඩුවා

ඉංග්‍රීසියෙන් "Sting Ray" කියල හැඳින්වෙන වැලි මඩුවා සෙන්ටිමීටර් 75 ක් විතර දිගට හැදෙන විශාල මාළුවෙක්. වැලි මඩුවා සාමාන්‍යෙයෙන් ඉන්නේ මුහුදු පතුලේ වැලි යට හැංගිලා. වලිගයත් එක්ක තියෙන කියත් දත් වගේ උල් දත් ඇති උල් එකක් හෝ දෙකක් තියෙන නිසා වැලි මඩුවා භයානක සතෙක් විදිහටයි සැලකෙන්නේ.



2. මාවඩි

"මාවඩි" කියන දිවෙහි වචනයේ තේරුම "මහ වඩුවා". මහ වඩුවා විදිහට පිළිගැනුනේ දක්‍ෂ වඩුවෙක්. මහ වඩුවෙක් වෙන්න නම් ප්‍රධාන සුදුසුකම විදිහට සැලකුනේ බෝට්ටු හදන්න හැකියාව තිබීම​. මහ වඩුවෙක් කියන්නෙ දිවෙහි රාජ්ජේ ඉතාම වැදගත් රස්සාවක්.

Saturday, April 7, 2018

රෝනින් වරු 47 දෙනා


සමුරායි සහ රෝනින්


සමුරායි වරු කියන්නේ අතීත ජපානයේ හිටපු සමාජ - ආර්ථික පන්තියක්. ඔවුන් තමයි ජපන් සමාජයේ ඉහළම ස්ථරය වුනේ. ජපානයේ ඉඩම් හිමි පන්තිය වුනේ සමුරායි වරු. ජපානයේ ප්‍රාන්ත පාලනය වුනේ බලවත් සමුරායි වරයෙක් යටතේ. මේ ප්‍රාදේශීය පාලකයෝ හැඳින්වුනේ "දයිමියෝ" නමින්. දයිමියෝ වරු අතරින් වඩාත්ම බලවත් දයිමියෝ වරයා මුළු ජපානයේම පාලනය ගෙනගියා. ඔහු හැඳින්වුනේ "ෂෝගුන්" නමින්. නිල වශයෙන් ෂෝගුන් අධිරාජ්‍යයා වෙනුවෙන් පාලය ගෙන ගියත්, ඇත්ත වශයෙන්ම නියම පාලකයා වුනේ ෂෝගුන්. අධිරාජ්‍යයාට තිබුනේ නාම මාත්‍රික බලයක් පමණයි.

හැම සමුරායි කෙනෙකම දයිමියෝ වරයෙක් හෝ ෂෝගුන් යටතේ සේවය කරා. මේ සේවය වෙනුවෙන් සමුරායි වරුන්ට ස්වාමියා ගෙන් ඉඩම් ලැබුනා.

ස්වාමියා මිය යාම හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසා ස්වාමියෙක් නොමැති සමුරායි වරයෙක් හැඳින්වුනේ "රෝනින්" කියලා. ස්වාමියෙක් නොමැති වීම නිසා බොහෝ විට රෝනින් වරයෙක්ට ඉඩම් තිබුනෙත් නෑ. ඒ නිසා බොහෝ රෝනින් වරු ගත කලේ සංචාරක දිවියක්.


රෝනින් වරු 47 දෙනා


රෝනින් වරු 47 දෙනා, රෝනින් වරු 47 දෙනාගේ පළිගැනීම​, අකෝ සිදුවීම​, අකෝ පළිගැනීම ආදී විවිධ නම් වලින් හැඳින්වෙන්නේ 1703 දී ජපානයේ සිදු වූ සිදුවීමක්. මේ සිදුවීම වීරත්වය​, පක්‍ෂපාතීබව​, නිර්භීතබව සහ කැපවීම පිළිබඳ පුරාවෘතයක් විදිහට ජපන් ඉතිහාසයට එක් වෙලා තියෙනවා.

අතීත ජපානයේ දයිමියෝ වරු වසරේ යම්කිසි කාලසීමාවක් තෝකියෝ (එවකට එදෝ) නගරයේ ෂෝගුන් සහ අධිරාජ්‍යයා ගේ සේවයේ ගත කළ යුතු වුනා. මේ සම්ප්‍රදාය ඇති වුනේ දයිමියෝ වරුන් ගේ පක්‍ෂපාතීබව පවත්වාගන්න​. මේ සේවය හැඳින්වුනේ "සන්කින් කෝතයි" කියල​.


ආරවුල ඇතිවීම​


1701 දී සන්කින් කෝතයි සේවයේ යෙදී සිටි දයිමියෝ වරු දෙදෙනෙක් ට අධිරාජ්‍යයා ගේ පිරිවර වෙනුවෙන් එදෝ මාළිගයේ උත්සවයක් සංවිධානය කරන්න පැවරෙනවා.

මේ දයිමියෝ වරු දෙන්නා වෙන්නේ බටහිර ජපානයේ ත්සුවනෝ ප්‍රාන්තයේ පාලකයා වුන කමෙයි කොරෙචිකා සහ මධ්‍යම ජපානයේ කුඩා ප්‍රාන්තයක් වුන අකෝ ප්‍රාන්තයේ පාලකයා වුන අසනෝ නගනොරි.

අසනෝ නගනොරි
මේ කාර්‍යය අධීක්‍ෂනය කරන්න සහ ඔවුන්ට අවශ්‍යය උපදෙස් ලබාදෙන්න ෂොගුන් වරයා විසින් පත් කරන නිලධාරියා වෙන්නෙ කිරා යොෂිනක. කිරා යොෂිනක ඉතාමත් බලවත් වගේම ඉතාමත් දූෂිත නිලධාරියෙක්. ඔහු දයිමියෝ වරු දෙන්න ගෙන් අල්ලස් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒවා නොලැබුනු විට ඔහු ඔවුන්ට ඉතාමත් නරක විදිහට සලකන්න පටන් ගන්නවා.

කිරා යොෂිනක ගේ මේ හැසිරීමෙන් කෝපයට පත් වෙන කමෙයි කොරොචිකා ඔහුට පහර දෙන්න සැරසුනත්, ඊට පෙර කොරොචිකා ගේ සහයකයන් කිරා යොෂිනකාට විශාල අල්ලසක් ලබා දීමෙන් තත්වය සමථයකට පත් කරනවා.

නමුත් තරුණ සහ ප්‍රතිපත්තිගරුක සමුරායි වරයෙක් වුන අසනෝ නගනොරි අල්ලස් දීම දිගටම ප්‍රතික්‍ෂේප කරනවා. මේ නිසා යොෂිනක සහ නගනොරි අතර ගැටුමක් ඇති වෙනවා. මේ ගැටුම බහින්බස් වීමක් දක්වා දුරදිග ගිය අවස්ථාවක යොෂිනක "සිරිත් විරිත් නොදන්න ගොඩයෙක්" වශයෙන් නගනොරි ට අපහාස කරනවා. තවදුරටත් අපහාස විඳගන්න නොහැකි වෙන නගනොරි කිණිස්සකින් යොෂිනක ට පහර දෙනවා. කිණිසි පහරින් ඔහුගේ මුහුණ කැපෙනවා.

අසනෝ නගනොරි කිරා යොෂිනක ට පහර දීම​.
ෂෝගුන් වරයාගේ මාළිගාව තුලදී ෂෝගුන් වරයාගේ උසස් නිලධාරියෙක්ට පහර දීම ඉතාම බරපතල වරදක් විදිහටයි සැලකුනේ. විශේෂයෙන්ම ෂෝගුන් වරයාගේ ආරක්‍ෂාව සහතික කිරීමේ පියවරක් වශයෙන් මාළිගය තුල කිසිම ආකාරයක ප්‍රචන්ඩකාරී හැසිරීමක යෙදීම සම්පූර්නයෙන්ම තහනම් කරල තිබුනා. මේ නිසා අසානෝ නගනොරි ට මරණ දඬුවම හිමිවෙනවා.

ඒ කාලයේ සමුරායි වරයෙක්ට මරන දඬුවම දුන්නේ බඩ කපාගෙන මිය යාමට අණ කිරීමෙන්. මේ බඩ කපා ගැනීමේ ක්‍රියාව හැඳින්වුනේ "සෙප්පුකු" කියලා. අසානෝ නගනෝරි ත් සෙප්පුකු ක්‍රමයට දිවි තොර කර ගන්නවා. ඔහුගේ සියළුම ඉඩම් සහ දේපල රාජසන්තක කරන්න ෂෝගුන් වරයා අණ දෙනවා.

අසානෝ ව මිහිදන් කරන්නේ එදෝ නගරයේ තියෙන ප්‍රසිද්ධ පන්සලක් වන සෙංගකු-ජි පන්සලේ සුසාන භූමියේ. 

අසනෝ නගනොරි ගේ සොහොන් ගැබ​
සමුරායි කෙනෙක් සෙප්පුකු කරගන්න කලින් කවියක් ලියන එක සිරිතක්. මේ නගනොරි ගේ "මරණයේ කවිය​"

"තමාව පා කර හරින්නට සුළඟකට ඇරයුම් කරන සකුරා මලකටත් වඩා මම කල්පනා කරමි, වසන්තයේ ඉතුරු කාලයේ කරන්නේ කුමක් ද කියා"


සැලසුම​


නගනොරි යටතේ සමුරායි වරු 300 ක් සේවය කලා. ඔහුගේ මරණයත් සමඟම ඒ සියළු දෙනා රෝනින් වරු බවට පත් වෙනවා.

මේ අතරින් 47 දෙනෙක් ස්වාමියා ගේ මරණය වෙනුවෙන් පළි ගන්න සූදානම් වෙනවා. මේ පිරිසේ නායකත්වය ගන්නේ නගනොරි ගේ ප්‍රධාන උපදේශකයා විදිහට කටයුතු කළ ඔයිෂි යොෂියෝ.

ඔයිෂි යොෂියෝ
නමුත් ඔයිෂි යොෂියෝ පළිගැනීමකට අර අදින බව යොෂිනක ට ආරංචි වෙනවා. ඔහු යොෂියෝ සහ අනෙකුත් රෝනින් වරු ගැන සැලකිල්ලෙන් ඉන්න ඔත්තු කාරයන් යවනවා.

ඒත් ටික කලකින්ම ඔවුන් ගේ පලිගැනීමේ අදහස නැති වෙන බවක් තමයි පේන්නෙ. රෝනින් වරු විසිර යනවා. බොහෝ දෙනා පැවිදි වෙනවා. තව අය සමුරායි ජීවිතයට සමු දීලා වෙළෙඳාමට යනවා. යොෂියෝ බීමත් කමට ඇබ්බැහි වෙනවා.

ටික කලකින්ම යොෂියෝ තමාගේ විසි වසරක විවාහ ජීවිතය අවසන් කරලා ඔහුගේ බිරිඳ දික්කසාද කරනවා. ඔහු අකෝ නගරය අතහැරලා ක්.යෝතෝ නගරයට යනවා. එහෙදී ඔහුගේ ජීවිතය ගෙවෙන්නෙ තැබෑරුම් සහ ගණිකා නිවාස අස්සෙ. ටික කලකින්ම ඔහු ක්.යෝතෝ නගරයේ ප්‍රසිද්ධ බේබද්දෙක් විදිහට හංවඩු ගැහෙනවා. ඔහු බීමතින් කල කෝලහල ඇති කරගන්නවා. බීමතින් පාරේ වැටිල ඉන්නවා. සමහර අවස්ථාවලදී ඔහු පාරේ වැටිල ඉද්දි මිනිස්සු පිළිකුලෙන් ඔහුට කෙල ගහනවා, පයින් ගහනවා. සමුරායි වරයෙක් ගේ ඇඟට අත තැබීම පවා බරපතල වරදක් වුන කාලයක මේ විදිහට සිදු වීම යොෂියෝ ගේ පිරිහීම හොඳටම පෙන්නන සාධකයක්.

යොෂිනක ගේ ඔත්තු කාරයෝ මේ බව ඔහුට දන්වනවා. තමාගේ අනතුර පහව යන බව හිතන යොෂිනක ආරක්‍ෂක විධි විදාන අඩු කරනවා. මේ විදිහට අවුරුදු එකහමාරක් ගත වෙනවා.

නමුත් මේ සියළු දේ යොෂිනක මුලා කරන්න යොදපු උපායක් විතරයි. යොෂියෝ බිරිඳව දික්කසාද කරන්නෙ ඉදිරියේ වීමට නියමිත දේ වලින් ඇයට අනතුරක් වීම වලක්වන්න​.

ඒ අතරේ අනෙක් රෝනින් වරු හොරෙන්ම යොෂිනක ගැන විස්තර හොයනවා. ඔවුන් භික්‍ෂූන් සහ වෙළෙන්දන් විදිහට වෙස්වලාගෙන ඔහුගේ නිවසේ සැලසුම​, එහි ඉන්න අය​, ඔවුන් ගේ චරිත ලක්‍ෂන යනාදිය ගැන විස්තර එකතු කරනවා. ඔකනෝ කන්හිදේ කියන රෝනින් වරයා යොෂිනක ගේ ගෙදර හදපු ගෘහ නිර්මාන ශිල්පියාගේ දුව විවාහ කරගන්නව​. ඒ ගෙදර සැලසුම් ලබා ගැනීමේ අරමුනෙන්. වෙළෙන්දෝ වගේ වෙස්වලාගත්ත රෝනින් වරු රහසිගතව ආයුධ එදෝ නගරයට ගේනවා. ඔවුන් ගේ සන්නාහයන් සියල්ලම ඔවුන් තම අතින්ම සකසා ගත්නවා. ඒ සන්නාහ මිලදී ගැනීමෙන් සැක ඇති වෙයි කියල​.

මේ සියල්ල මෙහෙයවන්නේ යොෂියෝ.



ප්‍රහාරය​


1703 ජනවාරි මාසයේ දවසක රෝනින් වරු රහසිගතව එදෝ නගරයේ තැනක රැස් වෙනවා. ඔවුන් ඉතාමත් සූක්‍ෂම සැලසුමක් හදනවා යොෂිනක ගේ නිවසට පහර දෙන්න​.

ජනවාරි 3 වෙනි දා කියන්නෙ එදෝ නගරයේ දැඩි සුළං සහ හිම පතනයක් තිබුන දවසක්. රෝනින් වරු තමාගේ ප්‍රහාරයට යොදා ගන්නෙ ඒ දවස​.

රෝනින් වරු කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදෙනවා. පළමුවන කණ්ඩායම මෙහෙයවනේ යොෂියෝ. ඔවුන් ගෙදර ප්‍රධාන දොරටුවෙන් පහර දෙනවා. පසුපස දොරටුවෙන් පහර දෙන දෙවන කණ් ඩායම මෙහෙයවන්නේ යොෂියෝ ගේ පුතා වන ඔයිෂි යොෂිකනේ. ප්‍රහාරයන් දෙකම එල්ල වෙන්නෙ එකම වෙලාවේ. ප්‍රහාරයට සංඥාවෙ දෙන්නෙ බෙර හඬකින්. ප්‍රහාරය සාර්ථක වුනාම ඒ බව නලා හඬකින් දැනුම් දෙන්න සැලසුම් කරනවා.

ඔවුන් සැලසුම් කරන්නේ යොෂිනක ගේ හිස කපලා එය තම ස්වාමියාගේ සොහොන මත තබන්න​. ඊට පස්සෙ ඔවුන් අවි බිම තියලා යටත් වෙන්න සැලසුම් කරනවා. හැම දෙනෙක්ම මරණ දඬුවම බලාපොරොත්තුවෙන් තමයි ප්‍රහාරයට එක් වෙන්නේ.

නියමිත වෙලාවට යොෂියෝ ගේ කණ්ඩායමේ රෝනින් වරු හතර දෙනෙක් ගෙදර තාප්පය නැගලා ප්‍රධාන ගේට්ටුව මුර කරන මුරකරුවන්ට පහර දෙනවා.

ඒ අතරේ යොෂියෝ රහසිගතව අසල්වැසි නිවෙස් වලට පණිවුඩ යවනවා ඔවුන් හොරු නොවන බවත්, ප්‍රහාරය එල්ල කරන්නේ පළිගැනීමේ අරමුණෙන් විතරක් බවත්.

යොෂියෝ ගේ කණ්ඩායමේ දුනුවායන් ස්ථානගත වුනාට පස්සෙ යොෂියෝ බෙර හඬ නංවනවා. බෙර හඬින් අවදි වන මුර කරුවන් යොෂියෝ ගේ කණ්ඩායම එක්ක සටන් කරන අතරතුරේ යොෂිකනේ ගේ කණ්ඩායම නිවසේ පසුපසින් ගේ ඇතුලට කඩා වදිනවා.


බැරැක්ක වල ඉඳල නිවස ඇතුලට එන්න තැත් කරන මුරකරුවන් වහල උඩ ඉන්න දුනුවායන් ගේ ප්‍රහාර වලින් මිය යනවා. ඒ අතරේ දී යොෂියෝ ගේ කණ්ඩායමත් නිවස ඇතුලට කඩා වදිනවා.

මුරකාරයෝ තත්වය දරුණු බව වටහාගෙන උදව් ඉල්ලලා පණිවුඩ කාරයෝ යවනවා. නමුත් යොෂිනකා නිවසෙන් පිට ස්ථානගත කරල ඉන්න දුනුවායෝ පණිවුඩකාරයන් ව මරා දානවා.

සටන නිමා වෙද්දි යොෂිනකා ගේ මුරකරුවන් 16 ක් මිය ගිහින්. 22 ක් තුවාල ලබලා. ඔහුගේ මුණුපුරත් තුවාල ලබපු අය අතරේ. එක රෝනින් වරයෙක් වත් මිය යන්නේ නෑ.

නමුත් රෝනින් වරුන්ට යොෂිනකා හොයාගන්න බැරි වෙනවා. ප්‍රහාරය අසාර්ථක වුනා කියල රෝනින් වරු කලබල වුනත්, යොෂිනකා ගේ ඇඳ තවමත් උණුසුම් බව දකින යොෂියෝ ඔහු නිවස ඇතුලෙම සැඟවී ඉන්න බව වටහා ගන්නවා.


යොෂිනකා ගේ මරණය​


රෝනින් වරු මුළු නිවසම පරීක්‍ෂා කරනවා. එහිදී ඔවුන්ට විශාල බිත්ති සැරසිල්ලක් පසුපස සැඟවී තියෙන රහසිගත දොරටුවක් හමු වෙනවා. ඒ දොරටුව විවෘත වෙන්නෙ රහස් මැද මිදුලකට​. එහි සැඟවී ඉන්න තවත් මුර කරුවන් දෙන්නෙක් මරා දැමෙන අතර තවෙකෙක් ජීවග්‍රහයෙන් අල්ලා ගැනෙනවා.

සිරකරුවා තමන් කවුද කියලා කීම ප්‍රතික්‍ෂේප කරත්, රෝනින් වරු ඒ කිරා යොෂිනක බව හඳුනා ගන්නවා. ඒ අසානෝ ගේ කිණිසි පහරෙන් ඔහුගේ මුහුණේ තිබ්බ තුවාල කැලලෙන්.

යොෂියෝ ඔහු ඉදිරිපිට දණින් වැටිලා තමන් අසානෝ ගේ සමුරායි වරු බවත්, ස්වාමියා වෙනුවෙන් පළිගන්න ආපු බවත් කියනවා. රෝනින් වරු ඔහුට නියම සමුරායි වරයෙක් වගේ ගෞරවාන්විතව සෙප්පුකු කරගෙන මිය යන්න අවස්ථාව දෙනවා. නමුත් යොෂිනකා බියෙන් වෙව්ලමින් බිම බඩගානවා.

යොෂිනකා සෙප්පුකු කරගන්නේ නැති බව දකින යොෂියෝ ඔහුගේ හිස කපා මරා දාන්න අණ දෙනවා.

කිරා යොෂිනකා ගේ හිසත් එක්ක රෝනින් වරු නිවසෙන් පිට වෙනවා.

එක් රෝනින් වරයෙක්, තෙරසක නොබුයුකි, අකෝ නගරයට යැවෙනවා ප්‍රහාරය සාර්ථක වුන බව දැනුම් දෙන්න​.


ප්‍රහාරයෙන් පසු


රෝනින් වරු 46 දෙනා (තෙරසකා හැර අනික් අය​) එදෝ නගරය මැදින් යොෂිනක ගේ හිසත් අරගෙන අසානෝ ගේ සොහොන බලා සෙංගකු-ජි පන්සලට එනවා. මේ වෙන විට උදේ වෙලා. මග දෙපස රෝනින් වරු දැකගන්න විශාල සෙනඟක් එක් රැස් වෙනවා. ඔවුන්ට ප්‍රහාරය ගැන ආරංචි වෙනවා. යොෂිනක ගේ නිවසේ සිට සෙංගකු-ජි පන්සලට ඇති කිලෝමීටර් 10 ක පමණ දුර පුරාවටම මග දෙපස ඉන්න මිනිස්සු රෝනින් වරුන්ට කෑම බීමෙන් සංග්‍රහ කරනවා.

යොෂිනක ගේ හිස සමඟ සෙංගකු-ජි පන්සලට යන රෝනින් වරු
ඔවුන් පන්සලේදී යොෂිකවා ගේ හිස ළිඳකින් සෝදා පිරිසිදු කර එය අසානෝ ගේ සොහොන මත තියනවා. ඊට පසු ඔවුන් පන්සලට ගිහින් වැඳ පුදාගෙන ඔවුන් සතු සියළු මුදල් සහ වටිනා වස්තු පන්සලට දන් දෙනවා. ඔවුන් නායක හිමියන් ගෙන් ඉල්ලනවා ඔවුන් මියගිය පසු ගෞරවාන්විතව මිහිදන් කරන ලෙසත්, ඔවුන් වෙනුවෙන් පින් අනුමෝදන් කරන ලෙසත්.

ඊට පසුව ඔවුන් ෂෝගුන් වරයාගේ නිලධාරින්ට භාර වෙනවා.

ෂොගුන් වරයා ඉදිරියේ තියෙන්නෙ අසීරු තීරණයක්. රෝනින් වරු අමු අමුවේ නීතිය කඩ කරලා. ඔහුගේ උසස් නිලධාරියෙක් ව මරා දාලා. ඔහුගේ ආධිපත්‍යයට අභියෝග කරලා. නමුත් මේ වෙද්දි එදෝ වල වැසියන් රෝනින් වරුන්ට සලකන්නේ වීරයන්ට වගේ. මේ නිසා ෂෝගුන් වරයා රෝනින් වරුන්ට මරණ දඬුවම දීම වෙනුවට ඔවුන්ට ගෞරවාන්විතව සෙප්පුකු කරගන්න අවස්ථාව දෙනවා.

1703 පෙබරවාරි 4 වෙනිදා රෝනින් වරු 46 දෙනාම සෙප්පුකු කරගැනීමෙන් දිවි හානි කරගන්නවා. පිරිසේ ලාබාලම රෝනින් වරයා වෙන්නේ ඔයිෂී යොෂිකනේ. ඔහුට වයස අවුරුදු 16 යි. අකෝ නගරයට පණිවුඩය ගෙන ගිය තෙරසක නොබුයුකි ට සමාව ලැබෙනවා.

රෝනින් වරු 46 දෙනාගේ සිරුරු සෙංගකු-ජි පන්සලේ ඔවුන් ගේ ස්වාමියාගේ සොහොන ඉදිරිපිට මිහිදන් කෙරෙනවා.


රෝනින් වරු ජපන් ජනතාව අතර වීරත්වයට පත් වෙනවා. ඔවුන් ගේ සොහොන් දැක ගන්න දහස් ගණන් ජනතාව එන්න පටන් ගන්නවා.

මේ අතර ඉන්නවා ක්.යෝතෝ නගරයේදී ඔයිෂි යොෂියෝ බීමතින් මග වැටිල ඉද්දි ඔහුට පයින් ගහපු පුද්ගලයෙක්. ඔහු ඔයිෂි ගේ සොහොන ඉදිරියේ දණ ගහල ඔයිෂී ගෙන් සමාව අයදිනවා. ඉන්පසු එතැනදීම දිවි නසා ගන්නවා. ඔහුගේ සිරුරත් ඒ අසලින්ම මිහිදන් කෙරෙනවා.

තෙරසක නොබුයුකි අවුරුදු 87 වෙනකන් ජීවත් වෙනවා. ඔහු 1747 දී මියගිය පසු ඔහුගේ සිරුරත් මිහිදන් කරන්නේ ඔහුගේ සගයන් සමඟ​.

රෝනින් වරුන් ගේ ආයුධ​, සන්නාහ​, ඔවුන් සංඥා කිරීම සඳහා යොදා ගත්ත බෙරය සහ නළාව අදටත් සෙංගකු-ජි පන්සලේ ගෞරවාන්විතව තැන්පත් කරල තියෙනවා.

යොෂිනක ගේ හිස ලබා ගන්න ඔහුගේ මිතුරන් දෙදෙනෙක් පන්සලට එනවා. ඔවුන් ට හිස ලබා දීමේදී මිතුරන් දෙදෙනා සහ නායක හිමිනම අත්සන් කළ ලියැවිල්ලක් අද වෙනතුරු සෙංගකු-ජි පන්සලේ තියෙනවා.

අසානෝ පවුලේ නම නැවතත් සියළු චෝදනාවන් ගෙන් නිදහස් කරලා ඔවුන්ට තමාගේ ඉඩම් නැවත ලබා දෙන්න ෂෝගුන් වරයා තීරණය කරනවා.

රෝනින් වරු 47 දෙනාගේ සොහොන් අදටත් ජපානයේ ජනතාවගේ නොමඳ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ ස්මාරක වශයෙන් සැලකෙනවා.

සෙංගකු-ජි පන්සල​

 රෝනින් වරු 47 දෙනා ගේ නම්


1. ඔයිෂි යොෂියෝ
2. ඔයිෂි යොෂිකනේ
3. හරා මොතොතොකි
4. කත​ඕකා තකෆුස
5. හොරිබේ අකිසනෙ
6. හොරිබේ තකෙත්සුනෙ
7. යොෂිදා කනෙසුකෙ
8. යොෂිදා කනෙසද​​
9. චිකමත්සු යුකිෂිගෙ
10. මසෙ මසාකි
11. මසෙ මසතොකි
12. අකබනෙ ෂිගෙකත​
13. උෂියොද තකනෝරි
14. තොමිනොමොරි මසයෝරි
15. ෆුවා මසතනෙ
16. ඔකනො කනෙහිදෙ
17. ඔනොදෙරා හිදෙකසු
18. ඔනොදෙරා හිදෙතොමි
19. කිමුරා සදයුකි
20. ඔකුදා ෂිගෙමොරි
21. ඔකුදා යුකිතකා
22. හයාමි මිත්සුතක​
23. යදා සුකෙතකෙ
24. ඔයිෂි නොබුකියෝ
25. ඉසොගයි මසහිසා
26. හසම මිත්සුනොබු
27. හසම මිත්සුඔකි
28. හසම මත්සුකසෙ
29. නකමුරා මසතොකි
30. සෙංබා මිත්සුතබා
31. සුගයා මසතෝෂි
32. මුරමත්සු හිදෙන​ඔ
33. මුරමත්සු තකන​ඔ
34. කුරහෂි තකෙයුකි
35. ඔකජිම ත්සුනෙෂිගෙ
36. ඕතක තදාඕ
37. යතෝ නොරිකනෙ
38. කත්සුත තකෙතක​
39. තකෙබයෂි තකෂිගෙ
40. මයෙබර මුනෙෆුස​
41. කයිගා තොමොනොබු
42. සුගිනො ත්සුගිෆුස​
43. කන්සකි නොරියසු
44. මිමුරා කනෙත්සුනෙ
45. යකොකවා මුනෙතොෂි
46. කයනො ත්සුනෙනරි
47. තෙරසක නොබුයුකි


Thursday, April 5, 2018

දිවෙහි රාජ්ජේ ජනකතා - 34 (ඔඩිතාන් කලේගේ සහ ඔහුගේ බිරිඳ​)

(උපුටා ගැනීම ක්සේවියර් රොමේරෝ ෆ්‍රියාස් ගේ "Folk Tales of the Maldives" පොතෙන්)


ඔඩිතාන් කලේගේ සහ ඔහුගේ බිරිඳ


එකෝමත් එක කාලෙක මාලදිවයිනේ දකුණු දිග අතොළුවක් වුන හද්දුන්මති අතොළුවේ දූපතක ඉතාම බලවත් ෆන්ඩිත කෙනෙක් (යැකැදුරෙක්) වාසය කලා. ඔහුගේ නම "ඔඩිතාන් කලේගේ". ඔහු ජීවත් වුනේ ඔහුගේ බිරිඳ, "දෝගි අයීහා කාංලේගේ" එක්ක​. අයීහා තරුණයි. ලස්සනයි. ඒ වගේම ඇයත් ඉතාම බලවත් ෆන්ඩිත කෙනෙක්.

ඔඩිතාන් කලේගේ කරුණාවන්ත මනුස්සයෙක්. ඔහු හැම වෙලේම අනුන්ට උපකාර කරන්න ලෑස්ති පිට හිටපු කෙනෙක්. නොයෙකුත් දූපත් වල ඉඳල මිනිස්සු ඔහුගේ උදව් ඉල්ලගෙන ආවා. ඔහු ඒ හැමෝටම උදව් කලා.

එක පාරටම ඔඩිතාන් කලේගේ ජීවත් වුන දූපත අවට තිබුන දූපත් වල මිනිස්සු අහේතුකව මැරෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, රෑ කාලෙට කවුදෝ සොහොන් හාරලා ඒ මිනී ගොඩ අරගෙන කාල තිබුනා. අමනුස්සයෙක් ගැවසෙන බවට කටකතා පැතිරුනා. මිනිස්සු ජීවත් වුනේ බයෙන්.

දවසක් අසල්වැසි දූපතක මිනිහෙක් ඔඩිතාන් කලේගේ හොයාගෙන ආවා. ඔහු ආවෙ ඉතාමත් බයෙන් සහ පැකිලීමෙන්.

"උන්නැහේ මොකද මේ පැත්තෙ?"

ඔඩිතාන් කලේගේ මිනිහව පිළිගනිමින් ඇහුවා.

මනුස්සයා කතා කලේ රහසින්. ඔහු වෙව්ලමින් කිව්වා ඔවුන් ගේ දූපතේ මිනිස්සු මිය යන්න සහ සොහොන් හාරලා මිනී කන්න වග කියන්න ඕනෙ අයීහා බව ඔවුන් විශ්වාස කරනවා කියලා.

ඔඩිතාන් කලේගේ ට හොඳටම තරහා ගියා. ඔහු අමුත්තාට බැණ වැදුනා.

"උන්නැහේ කේන්ති ගන්න එපා. මම කියනවට අමාවක දවස් වලට අයීහා කරන්නෙ මොනවද කියල ටිකක් හොයල බලන්න​."

අමුත්තා බයාදු කමෙන් කිව්වා.

ඔඩිතාන් කලේගේ අමුත්තාව එළව ගත්තා.

එදා හවස ඔහු නිකමට වගේ අයීහාට අමුත්තා කියපු දේ කිව්වා.

"මොන විකාරද​? ඔයා දන්නව නෙ මම හැමවෙලේම ඉන්නෙ ඔයත් එක්කමයි කියලා. ඉතින් ඔයාට හොරෙන් වැඩක් කරන්නෙ කොහොමද​?"

ඇය හිනාවෙමින් කිව්වා.

"එතකොට ඔයා රෑට මේ දූපතෙන් පිට යන්නෙම නැද්ද​?"

අයීහා ඇයගේ ලස්සන ඇස් දෙකෙන් ඔඩිතාන් කලේගේ දිහා ආදරණීය විදිහට බැලුවා.

"මම රෑට මේ දූපතෙන් පිටතට අඩියක් වත් තියන්නෙ නෑ කියල මම දිවුරනවා"

මිහිරි හඬකින් එහෙම කිව්ව අයීහා බොරු තරහක් පෙන්වමින් ඇගේ ඇස් පොඩි කරල තොල් උල් කරලා ඔඩිතාන් කලේගේ දිහා බැලුවා. ඔඩිතාන් කලේගේ ඒ පිළිතුරෙන් සෑහීමකට පත් වුනා.

මාස කීපයක් ගත වුනා. අසල්වැසි දූපත් වල මිනිස්සු මැරෙන එක දිගටම සිද්ධ වුනා. දවසක් අතොළු ප්‍රධානියා ඔඩිතාන් කලේගේ හොයාගෙන ආවා. අසල්වැසි දූපත් වල මිනිස්සු තවමත් අයීහා ව සැක කරන බව ඔහු ඔඩිතාන් කලේගේට කිව්වා. අයීහා ගැන තව දුරටත් හොයල බලන්න අකැමැත්තෙන් වුනත් ඔඩිතාන් කලේගේ ට සිද්ධ වුනා.

ඊළඟට ආපු අමාවක දවසෙ ඔඩිතාන් කලේගේ රෑට බොරුවට නිදාගෙන වගේ ඇස් දෙක පියාගෙන ඉඳිමින් අයීහා කරන දේ ගැන සැලකිල්ලෙන් හිටියා. මැදියම් රැය ළං වෙනකොට අයීහා ඉතාම සීරුවෙන් බළල් සෙයියාවෙන් ඇඳෙන් නැගිටලා කිසිම හඬක් නොනැගෙන විදිහට කාමරෙන් පිට වුනා. ඇය පිට වුන හැටි දැකපු ඔඩිතාන් කලේගේ ගේ හිතට පොඩි සැකයක් ඇති වුනා. ඔහුත් ඉතාම හොරෙන් ඇය පිටිපස්සෙ ගියා.

දූපතේ එක කොනක මුහුද දිහාවට නෙරෙල ගිය වැලි වලින් හැදුනු තුඩුවක් තිබුනා. දිවෙහි බසින් මේ වගේ තුඩුවක් හැඳින්වෙන්නෙ "තුන්ඩි" කියලා. අයීහා කෙලින්ම ගියේ මේ තුන්ඩිය ට​. මුහුද අද්දරටම ගිය ඇය හොඳට හරි බරි ගැහිලා හිට ගත්තා. ඊට පස්සෙ ඇය අහස දිහා බලාගෙන දෑත් අහසට දිගු කරා. ඒ විදිහට ටික වෙලාවක් හිටපු ඇය මන්තර මතුරන ගමන් ඉනෙන් පැද්දෙන්න පටන් ගත්තා. මුලින් මුලින් ඇය පැද්දුනේ ඉතාම හෙමින්. ඒත් එන්න එන්නම ඇගේ පැද්දීම වේගවත් වුනා. ටික වෙලාවකින්ම ඇය වියරුවෙන් වගේ ඒ මේ අත පැද්දෙන්න පටන් ගත්තා. ඔඩිතාන් කලේගේ අසල තිබුන පඳුරකට මුවා වෙලා මේ දිහා බලාගෙන හිටියා.

එක පාරටම ඇගේ කඳ ටික ටික දික් වෙන්න පටන් ගත්තා. කඳ අහස දිහාවට ඇදෙද්දි අයීහා හෙමින් හෙමින් තමාගේ කඳ අසල තිබුන දූපතක් දිහාවට පහත් කරා. ටික වෙලාවකින්ම ඇගේ දෙපය මේ දූපතේ තියෙද්දි හිස සහ දෑත අසල්වැසි දූපතට යවන්න අයීහාට පුළුවන් වුනා. ඇගේ කඳ මුහුදට උඩින් ආරුක්කුවක් වගේ ඇදිලා තිබුනා.

ඔඩිතාන් කලේගේ විශ්මයෙන් ඇය දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇය ෆන්ඩිත කෙනෙක් බව ඔහු දැනගෙන හිටියත්, මේ තරම් බලගතු මන්තර ඇය දන්න බව ඔහු දැනන් හිටියේ නෑ. ඒ තරම් බලගතු මන්තර ඔහුවත් දැනගෙන හිටියේ නෑ. දෝගී අයීහා කාලෙංගේ තමාටත් වඩා බලවත් ෆන්ඩිත කෙනෙක් බවත්, ඇය තමාගේ දැණුම යොදාගන්නේ මිනිස්සුන්ට විපත් ගෙන දෙන්න බවත් ඔහු වටහා ගත්තා.

ඒ එක්කම ඔහු දැක්කා අයීහා ඔහුව ඉතාම දක්‍ෂ විදිහට රවට්ටපු බව​. ඇය එදා ඔහු ඉදිරියේ දිවුරලා කිව්වේ මේ දූපතෙන් පිට අඩියක් වත් නොතියන බව​. ඇත්තෙන්ම ඇගේ දෙපය මේ දූපතෙන් පිටට අඩියක් වත් තියල නෑ. ඒත් ඇගේ හිස සහ දෑත් අසල්වැසි දූපත් වල මිනිස්සු මරමින්, ඔවුන් ගේ ලේ බොමින්, මස් කමින්, සොහොන් හාරමින් ඉතාම දරුණු විදිහට හැසිරෙනවා.

තමාගේ බිරිඳගේ විනාශය ඒ මොහොතේම නැවතිය යුතු බව ඔඩිතාන් කලේගේ වටහා ගත්තා. ඔහු අවට තිබුන දර කෑලි ටිකක් එකතු කරලා අයීහා හිට ගෙන හිටපු තැන ගිනි මැලයක් ගැහුවා. ඊට පස්සේ ඇගේ දෙපය ගිනි මැලයට ඇදලා දැම්මා.

වේදනාවෙන් කෑගහමින් අයීහා ඇගේ කඳ ආපහු ඇදලා ගත්තා. ඇය දිහා බලන්න බයයි. ඇගේ කටින් ලේ වැගිරෙනවා. ඇය කෝපයෙන් දැවෙමින් ඔඩිතාන් කලේගේ දිහා බැලුවා. ඇගේ ඇස් දෙක ගිනි අඟුරු කැට දෙකක් වගේ දිලිසුනා. ඒ බැල්ම දැකපු විගස, අයීහා තමාව මරන්න යන බව ඔඩිතාන් කලේගේ ට වැටහුනා.

අයීහා ඔහු දිහාවට අත් දිගු කරමින් මන්තර මතුරන්න පටන් ගත්තා. ඔඩිතාන් කලේගේත් මන්තර මතුරමින් අයීහා ගේ මන්තර වලින් ගැලවෙන්න උත්සහ කලා. ඒත් ටික වෙලාවකින්ම ඔහුට අයීහා ගේ මන්තර එක්ක තමාට හැප්පෙන්න බැරි බව වැටහුනා. ඔහු ආපහු හැරිලා ගෙදර දිහාවට දිව්වෙ තමාගේ බෝට්ටුවෙ නැගල පැනල යන්න හිතාගෙන​.

අයීහා ඔහු පස්සෙ ලුහුබැඳගෙන ආවා. ඔඩිතාන් කලේගේ බෝට්ටුවට නගිද්දිම අයීහා වියරුවෙන් කෑගහමින් ගිනි ජාලාවක් මවලා ඒකෙන් ඔහුට පහර දුන්නා. ගිනි ජාලාවට මැදි වුන බෝට්ටුව වියළි පඬරැලක් වගේ පිච්චිල ගියා. ඔඩිතාන් කලේගේ මුහුදට පැනල පන බේරගත්තා. අයීහා ඔවුන් ගේ ගෙදරටත් ගිනි තිබ්බා. මොහොතකින් මුළු ගෙදරම අඟුරු ගොඩක් බවට පත් වුනා.


ඔඩිතාන් කලේගේ ගිනි ගෙන දැවෙන අඟුරු ගොඩේ ඒ මේ අත දුවමින් බේරෙන්න විදිහක් හෙව්වා. එක පාරටම ඔහු දැක්කා මිරිස් ගල​. ඔහු මිරිස් ගල උස්සගෙන මුහුද දිහාවට දිව්වා. මිරිස් ගල මුහුදට දාපු ඔඩිතාන් කලේගේ මන්තරයක් මැතිරුවාම මිරිස් ගල පාවෙන්න පටන් ගත්තා. ඔහු වටපිට බලලා ලොකු තණකොලයක් කඩා ගත්තා. ඊට පස්සෙ මිරිස් ගල උඩට නැගලා තණකොලය ඇඟිලි දෙකකින් උඩට කරල අල්ල ගත්තා. දැන් තණකොලය රුවලක් වගේ. ඔහු මේ "රුවල් ඔරුවේ" නැගල වේගයෙන් පලා යන්න පටන් ගත්තා.

අයීහා ඔහු පස්සෙ පන්නගෙන ආවා. නොගැඹුරු මුහුදේ හිටගෙන ඇය ඔඩිතාන් කලේගේ පැනල යන හැටි බලාගෙන හිටියා. ඇගේ ඇඟ කෝපයෙන් වෙව්ලනවා. ඇය තමාගේ සියළු ශක්තිය සහ බලය එක් තැන් කරලා ඉතාම බලගතු මන්තරයක් ජප කරා. එක පාරටම ඇය දකුණු අත වේගයෙන් දිරියට දික් කරා. එතකොටම මුහුදෙන් විශාල ගිනි දළු තුනක් මතු වුනා. ඒ ගිනි දළු තුන වේගයෙන් ඔඩිතාන් කලේගේ පිටුපස්සෙන් ලුහුබැඳගෙන ආවා.

ඔඩිතාන් කලේගේ දැක්කා තමාගේ මරණය යෝධ ගිනිදළු තුනක් විදිහට තමා පසුපස එන හැටි. ඔහු හනිකට තමාගේ "රුවල් ඔරුව​" ළඟම තිබුනකුඩා දූපතක් දිහාවට යොමු කරා. ඔහු කුඩා දූපතට පැන ගන්නවත් එක්කම අයීහා ගේ බලය තියෙන සීමාවෙන් ඔහු පිට වුනා. ඒ එක්කම ගිනි දළු තුන මුහුදු රළ තුනක් බවට පත් වුනා.

ඒ අතරේ ඒ මතුරපු අවසාන මන්තරයට අයීහා ගේ සියළුම ශක්තිය යොදා ගත්ත නිසා ඇය ක්‍ෂනිකවම මැරිල වැටුනා. ඇගේ සිරුර නොගැඹුරු මුහුදේ අඩක් ගිලෙමින් වැටිල තියෙන හැටි ඔඩිතාන් කලේගේ ඈත ඉඳගෙන බලාගෙන හිටියා.

අදටත් හද්දුන්මති අතොළුවේ "ගොලා කොනා" නමින් හැඳින්වෙන මුහුදු වෙරළ අසල නිතරම මුහුද රළ ගෙඩි තුනක් විදිහට බිඳෙනවා. ඒ අවට දූපත් වාසීන් කියන්නේ එතැන තියෙන්නෙ දෝගී අයීහා කාංලේගේ ගෙ මන්තරයෙන් මැවුන රළ ගෙඩි තුන කියලා.


- කතාව කිව්වේ අබ්දුල් හමීදු (දුන්ඩිගන්, ෆුවා මුලාකු දූපත​)

අටුවාව​

1. ෆන්ඩිත​

"ෆන්ඩිත" කියන්නෙ මාලදිවයිනේ වැදගත් චරිතයක්. බොහෝ දූපත් වල ෆන්ඩිත කෙනෙක් හිටියා. මොහුගේ කාර්‍ය භාරය වුනේ දූපත් වාසීන් ගේ සෞඛ්‍යය රැක බලා ගැනීම​. ඒක වෙදා සහ යකැදුරා යන දෙකේ සංකලනයක්. "ෆන්ඩිත" කියන වචනය හැදිල තියෙන්නෙ සිංහල "පණ්ඩිත​" වචනයෙන් කියල හිතන්න පුළුවන්.

Sunday, April 1, 2018

පාදඩ කතා - 2 (ආදර කතා)


(පාදඩ කතා කතා මාලාව යටතේ ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ පාදඩයාට​, උගේ යාළුවන්ට හෝ යාළුවන් ගේ යාළුවන්ට සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීම්)

අට​

පාදඩයා විදේශගතව හිටපු කාලෙ වෙච්ච සිද්ධියක්.

පාදඩයට සහ උගේ යාළුවෙක්ට එක පාරක් ඒ රටේම රැකියාව කරන ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවියක් ගෙ ෆෝන් නම්බර් එකක් ලැබුනා. ඉතිං අපිත් කම්මැලි වෙලාවට කෝල් කරල පොඩි ෆන් එකක් ගන්නව (කෝල් විතරයි ඈ, එයා හිටියෙ අපි හිටපු තැනට කිලෝමීටර් සිය ගානක් ඈත​).

ඉතිං මේ කාන්තාවියට කෝල් කරාට කවදාවත් දැකල තිබ්බෙ නෑ. ඒ නිසා අපි දවසක් කිව්වෙ පොටෝ එකක් එවන්න කියල​. පොටෝ එකක් ආව​.

පොටෝ එක බලල අපි ආයෙත් කෝල් එකක් ගත්ත​. සංවාදය ඇදිල ගියේ මේ වගේ.

"මොකද්ද බං උඹෙ පිට ලෑලි නෙ? තන් දෙකෙන් වැඩක් ගත්තෙ නැද්ද​?"

"අඩෙ අවංකවම බං. තන් දෙකෙන් නං වැඩක් ගත්තෙ නෑ බං."


නවය​​

මේකත් විදෙස් ගතව ඉද්දි පාදඩයගෙ යාළුවෙක්ට වෙච්ච සීන් එකක්.

අපි හිටපු නගරයේම හිටිය ශ්‍රී ලාංකික ගෘහ සේවිකා අක්ක කෙනෙක්. එයා ඉතිං තනිකමේ පාළුවේ ඉන්න මල්ලිලට හරි අනුකම්පා සහගතයි.

දවසක් අපේ එකෙක්ට සෙල්ලම දාන්න හිතිල අක්කව හොයාගෙන ගියාලු. ඒත් වැඩේ හරි ගිහිල්ල නෑ. ඌට ලැබිල තියෙන්නෙ මේ වගේ ප්‍රතිචාරයක්.

"අනේ අද නං බෑ මල්ලි. අද බීට් රූට්."


දහය​​

මේක පාදඩයගෙ යාළුවෙක්ට සහ උගේ යාළුවෙක්ට වෙච්ච එකක්.

මුං දෙන්න රැකියාවේ අවශ්‍යතාවයකට සිංගප්පූරුවෙ ගිහිල්ල​. ඉතිං වැඩ කටයුතු හමාර කරල කාරිය හවස් වෙලා ගියාලු මසාජ් එකක් දාගන්න​.

මසා ජොයින්ට් එකට ගියාම එතන හිටපු චීන ජාතික නංගිල දෙන්නෙක් මුං දෙන්නව කාමර දෙකකට කැඳවගෙන ගිහිල්ල​. කාමර කිව්වට ඒව කාමර නෙවෙයි. වෙන් වෙලා තිබිල තියෙන්නෙ ස්ක්‍රීන් එකකින්. උඩින් සම්බන්ධයි. ඒ නිසා පෙනුනෙ නැතුවට එහා පැත්තෙ සද්ද ඇහෙනවා.

ඉතිං නංගිල දෙන්න මුන්ට චේන්.ජ් කර ගන්න කියල එළියට ගියාලු. පාදඩයගෙ යාළුව ඇඳුම් ගලවල තුවායක් ඇඳගෙන මසාජ් ටේබල් එකට නගින්න යද්දි එහා පැත්තෙ එකා කතා කරාලු.

"ඒයි මචං"

"මොකද හුත්තො?"

"කලිසමත් ගලවනවද​?"


එකොළහ​​

පාදඩයගෙ යාළුවෙක් එක පාරක් ලංකාවෙ මසා ජොයින්ට් එකකට ගිහිල්ල​. ඒකත් අර සිංගප්පූරු ජොයින්ට් එක වගේ ස්ක්‍රීන් එකකින් වෙන් වෙලා තියෙන කාමර සහිත එකක්.

ඉතිං මසාජ් නංගි මුගේ අතේ ගහන ගමන් එහා පැත්තෙ කාමරේ මසාජ් නංගිත් එකක් හෙන ලොකු කතාවක් ලු. මොකද්දො උංගෙ ගෙදර ප්‍රශ්නයක් ගැන​. මෙලෝ රහක් නැති නිසා මූට නග්ගල තියාගන්නත් මාර ගේමක් දෙන්න වුනාලු.

එක පාරටම එහා පැත්තෙ නංගි මෙහා පැත්තෙ නංගිගෙන් මෙහෙම අහනව ලු.

"ඔයාගෙ එක්කෙනට ගියාද අනේ? මගේ එක්කෙනා නං හරි."

එතකොට මෙහා පැත්තෙ නංගි උත්තර දෙනවලු.

"අනේ නෑ වදේ. තාම නෑ."

අරූ එවෙලෙම ආපහු ඇවිල්ල ගෙදර ඇවිල්ල ඌම අතේ ගහගත්තලු,


 දොළහ​

මේකත් පාදඩයා විදේශගතව ඉද්දි වෙච්ච එකක්.

පාදඩයා හිටපු රටට පාදඩයගෙ කැම්පස් කාලෙ යාළුවෙක් ආව රැකියාවේ අවශ්‍යතාවයකට​. පාදඩයා මූව හොඳට අඳුනන බොක්කෙ ෆිට් එකක්. මූගෙ වෙඩිමටත් ගිහිල්ල තියෙනවා. උගෙ වයිෆ්වත් සාමාන්‍යයෙන් අඳුනනවා.

හැබැයි මූ වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම සල්ලාලයෙක්.

ඉතිං මූ ෆ්ලයිට් එකේ එද්දි ඒකෙ හිටපු ලංකාවෙ කෙල්ලෙක් ටෝක් වෙලා. මූ ඒ රටේ හිටපු සතියක විතර කාලය ඒකිත් එක්ක තමයි ගත කරේ.

සල්ලාලයා වුනාට මී හරකෙක් නිසා මූ ඒකිත් එක්ක එකට ෆොටෝ ගහල ඒව කැමරාවෙම තියාගෙන. ෆොටෝ අපිටත් පෙන්නුව. ඒවයෙ මූයි කෙල්ලයි බදාගෙන ඉන්න ඒව එහෙමත් තියෙනවා. ඉතිං ගෙදර ගිහිල්ල වයිෆ් කැමරාව බැලුවම ෆොටෝ ටික මාට්ටු වෙලා. එක යුද්ධයයි ලු.

ඉතිං මම මේ හාංකවිසියක් දන්නෙ නෑ. මම ඒ රටට වෙලා මගේ පාඩුවෙ ඉන්නව​. ඔහොම ඉද්දි මට මුගෙන් කෝල් එකක් ආව​.

"ආ මචං කොහොමද​? අවුලක් නැතුව ගියාද​?"

"අවුල් හුත්තො කෙළවෙලා ඉන්නෙ"

ඊට පස්සෙ ඌ මට සීන් එක පැහැදිලි කරා.

"දැන් මෙහෙමයි. මම ගෑණිට කිව්වෙ ඒ උඹේ කෙල්ල කියල​. උඹල දවසක් බීච් එකේ සෙල්ලං කරද්දි ඒකියි මායි ගොඩ හිටියෙ එතකොට ගහපු ෆොටෝ වගයක් කියල තමයි කිව්වෙ."

"ඉතිං පකෝ ගෑණි ඇහුවෙ නැද්ද මගේ කෙල්ල උඹත් එක්ක ෆොටෝ ගන්නෙ ඇයි කියල​?"

"ඇහුව බං මම කිව්ව ඒ රටේ කල්චර් එක එහෙමයි කියල​"

"ඉතිං ගෑණි මොකද කිව්වෙ?"

"කැරි සීන් එක බං. ඌගෙ කෙල්ල තමුසෙව බදාගෙන ෆොටෝ ගහනකං බලාගෙන හිටියෙ ඌ පොන්නයෙක් ද කියල ඇහුව බං."

"........................."

"මේ මම උඹේ නම්බර් එක ගෑණිට දුන්න​. දැන් කොයි වෙලේ හරි ගෑණි උඹට කෝල් කරයි. ඒ විදිහටම කියපං ඈ"