Friday, November 3, 2017

පොළොන්නරු සමයේ කාලිංග බලපෑම​



පොළොන්නරු යුගයේ තමයි අපේ ඉතිහාසයේ මුල්ම (සහ එකම​) වරට කාලිංග බලපෑම ඇති වෙන්නෙ. මේ බලපෑම නිසා තමයි රජරට ශිෂ්ඨාචාරයේ විනාශයත් ඇති වෙන්නෙ. මේක අපේ ඉතිහාසයේ වැදගත්ම කාල පරිච්ඡේසයක්. අපේ ඉතිහාසයේ ගමන එහෙම්පිටින්ම උඩු-යටිකුරු කරපු හැරවුම් ලක්‍ෂයක්.

පසුබිම​


1017 දි අනුරාධපුරයේ රජකරන්නෙ පස්වන මිහිඳු රජතුමා. මේ කාලයේදී ලංකාවට චෝල (සොළී) ආක්‍රමනයක් එල්ල වෙනවා. මේ ආක්‍රමනයෙන් ඔවුන් රජරට ප්‍රදේශය අල්ලගෙන චෝල අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රාන්තයක් විදිහට පාලනය කරනවා.

මේ කාලයේදී කාලිංග රටේ බලය තියෙන්නෙ "ගංගා" කියල රාජ වංශයකට​. ඔවුන් හින්දු ආගම ඇදහූ ඔඩියා භාෂාව කතා කළ පිරිසක්. ඔවුන් චෝල අධිරාජ්‍යයේ යටත් රාජ්‍යයක් (Vassal State) විදිහට තමයි කාලිංග රට පාලනය කළේ.

මේ කාලයේ චෝල අධිරාජ්‍යය කියන්නෙ මුළු දකුණු ආසියානු කලාපයේම තමාගේ අනසක පැතිරවූ කලාපීය සුපිරි බලවතෙක්.

චෝල අධිරාජ්‍යය


ලංකාව නිදහස් වීම​


මේ කාලයේදී රුහුණු රටේ හිටපු කීර්ති කියල කුමාරයෙක් සේනා සංවිධානය කරල සොළීන්ට එරෙහිව සටන් කරලා රජරට බලය අල්ල ගන්නවා. ඒ 1056 දි. ඔහු තමාගේ අගනුවර විදිහට තෝර ගන්නෙ පැරණි සිංහල අගනුවර වුන අනුරාධපුරය නෙවෙයි - සොළීන් අගනුවර විදිහට පාවිච්චි කළ පොළොන්නරුව​.

ඔහු රජවුනාට පස්සෙ හැඳින්වෙන්නේ පළවන විජයබාහු නමින්.

පළවන විජයබාහු රජතුමාට ජයබාහු නම් සහෝදරයෙක් සහ මිත්තා නමින් සහෝදරියක් ඉන්නවා. මිත්තා කුමරිය විවාහ කරගන්නේ පාණ්.ඩ්‍යය රටෙන් එන දෙමළ කුමාරයෙක්. විජයබාහු රජතුමා තමාගේ මෙහෙසිය විදිහට තෝරා ගන්නේ කාලිංග රටේ තිලෝකසුන්දරී නම් කුමාරියක්.

මේ විදිහට චෝල අධිරාජ්‍යයේ යටත් රාජ්‍යයන් එක්ක විවාහ සබඳතා ඇති කර ගත්තෙ චෝල අධිරාජ්‍යයට එරෙහිව සටනක් ඇති වුනොත් උදව් ලබාගන්න කියල හිතන්න පුළුවන්.


 විජයබාහු රජතුමාගෙන් පස්සෙ රජ වෙන්නෙ ඔහුගේ සොයොහුරු සහ යුවරජු වුන ජයබාහු කුමාරයා. ඒ පළවන ජයබාහු නමින්. ජයබාහු රජතුමා වසරකට පසු මිය යනවා. ඊට පස්සෙ විජයබාහු රජතුමාගේ සහ තිලෝකසුන්දරී දේවියගේ පුතා පළවන වික්‍රමබාහු නමින් රජ වෙනවා.

මේ කුමරාගේ මව කාලිංග වීම නිසා ලංකාවේ දේශපාලනයට කාලිංග බලපෑම ඇති වීම මෙතැනින් පටන් ගන්නවා.

 

කාලිංග - සිංහල ආරවුල්


මෙතැනදි සිංහල රාජ සභාව කොටස් දෙකකට බෙදෙනවා. එකක් පළමුවන වික්‍රමබාහු රජතුමා ප්‍රධාන කාලිංග පක්‍ෂය​. අනෙක මිත්තා කුමරිය සහ ඔහුගේ පාණ්.ඩ්‍යය සැමියා ප්‍රධාන සිංහල/පාණ්.ඩ්‍යය පක්‍ෂය​.

මේ දෙවැනි පක්‍ෂය ඔවුන් ගේ පාණ්.ඩ්‍යය මූලය නිසා පාණ්.ඩ්‍යය පක්‍ෂය කියල හැඳින්වුනත්, ඔවුන් ගේ පාණ්.ඩ්‍යය බලපෑම එතැනට පමනක් සීමා වන නිසා සිංහල පක්‍ෂය කියල හැඳින්වීම වඩා සුදුසුයි.


 පළමුවන වික්‍රමබාහු රජතුමා තම මෙහෙසිය විදිහට තෝර ගන්නෙ නැවතත් කාලිංග රටේ කුමරියක්. ඒ සුන්දර දේවි කුමරිය​. එතැනින් කාලිංග පක්‍ෂයේ කාලිංග සබඳකම් තවත් තහවුරු වෙනවා.

සිංහල පක්‍ෂය සමන්විත වෙන්නෙ මිත්තා කුමරියගේ පුතුන් තිදෙනාගෙන්. ඒ මාණාභරන​, ශ්‍රී වල්ලභ සහ කිත්ති ශ්‍රී මේඝ​.

මේ දෙපක්‍ෂය අතර සාමය ඇති කිරීම සඳහා යම්කිසි බලය බෙදා ගැනීමේ ක්‍රමයක් උපයෝගී කර ගන්නවා. එහිදී කාලිංග පක්‍ෂයට රජරට සිහසුන හිමි වෙන අතර සිංහල පක්‍ෂයට ප්‍රාන්ත පාලක තනතුරු හිමි වෙනවා. මාණාභරන කුමාරයාට දක්ඛින දේශයත් (වර්තමාන කුරුණෑගල ප්‍රදේශය ප්‍රධාන කොටගත් බටහිර ලංකාව) ශ්‍රී වල්ලභ සහ කිත්ති ශ්‍රී මේඝ කුමාර වරුන්ට රුහුණත් හිමි වෙන්නේ ඒ අනුව​.

මේ සාමය වඩාත් තහවුරු කිරීම පිණිස මාණාභරන කුමාරයා විවාහ වෙන්නේ කාලිංග පක්‍ෂයේ කුමරියක් වන රත්නාවලී සමඟ​. ඇය පළමුවන විජයබාහු රජු ගේ දියණියක්. ශ්‍රී වල්ලභ කුමාරයා සිංහල කුමරියක් වන සුගාලා සමඟ විවාහ වෙනවා.

මාණාභරන කුමාරයාට පරාක්‍රමබාහු නමින් පුතෙක් සහ මිත්තා, පභාවතී, භද්දාවතී සහ තවත් නම සඳහන් නොවන කුමරියක් ඇතුළු දියණියන් හතර දෙනෙක් ඉන්නවා.

ශ්‍රී වල්ලභ කුමාරයාට මාණාභරන නමින් පුතෙක් සහ ලීලාවතී නම් දියණියක් ඉන්නවා.

පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා කුඩා කාලයේදීම පියා වන මාණාභරන කුමාරයා මිය යනවා. එතැන් සිට දක්ඛින දේශයේ පාලනය හිමි වෙන්නෙ කිත්ති ශ්‍රී මේඝ කුමාරයාට​. පරාක්‍රමබාහු කුමරා හැදෙන්නෙ රුහුණු රටේ ශ්‍රී වල්ලභ කුමරු යටතේ.

මෙතැනදී රත්නාවලී කුමරිය ගේ විරුද්ධතාවය මැද ඇගේ දියණියන් දෙදෙනා වන මිත්තා සහ පභාවතී ශ්‍රී වල්ලභ කුමාරයාගේ පුතා වන මාණාභරන කුමරුට විවාහ කර දෙනවා. ඒ සැලසුම සුගාලා කුමරියගේ. ඇය සැලසුම් කරන්නෙ තම පුතාට රජරට සිහසුන අත් කර දෙන්න​. ඊට අවශ්‍යය සිංහල පක්‍ෂයේ බලය ලබා ගැනීමේ උපක්‍රමයක් විදිහට තමයි මේ විවාහය සිද්ධ වෙන්නෙ.

නමුත් රත්නාවලී කුමරියට අවශ්‍යය වෙන්නෙ තම පුතා වන පරාක්‍රමබාහුට රජරට සිහසුන අත් කර දෙන්නෙ. ඒ නිසා ඇය තමාගේ කාලිංග සබඳකම් වඩාත් තර කර ගන්නවා. ඒ අනුව ඇගේ අනෙක් දියණිය වන භද්දාවතී වික්‍රමබාහු රජු ගේ පුතා වන ගජබාහු කුමාරයාටත්, නම සඳහන් නොවන දියණිය කාලිංග රටේ රජ කුමරෙක්ටත් විවාහ කරල දෙනවා.


පරාක්‍රමබාහු කුමරු රජ වීම​


පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා විවාහ වෙන්නෙ මාණාභරන කුමරු ගෙ සොයුරිය වන ලීලාවතී කුමරියත් එක්ක​. ඒ මගින් ඔහුට විවාහ සබඳතා ඔස්සේ සිංහල - කාලිංග දෙපක්‍ෂයටම සම්බන්ධ වෙන්න හැකියාව ලැබෙනවා.

මේ කාලයේදී පරාක්‍රමබාහු - මාණාභරන කුමරයන් දෙදෙනා අතර ඇති වෙන ආරවුල් නිසා පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා නැවතත් දක්ඛින දේශයට එනවා. ඔහු එතැන් සිට වෙසෙන්නෙ කිත්ති ශ්‍රී මේඝ කුමරු යටතේ.

කිත්ති ශ්‍රී මේඝ කුමාරයගෙ මරණයෙන් පස්සෙ පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා දක්ඛින දේශයේ පාලකයා වෙනවා.

මේ වනවිට රජරට රජු වෙන්නෙ පළවන වික්‍රමබාහු කුමාරයාගේ පුතා වන දෙවන ගජබාහු.

මෙතැනදී ගජබාහු රජතුමා - පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා - මාණාභරන කුමාරයා අතර තුන්කොන් සිවිල් යුද්ධයක් ඇති වෙනවා. මේ සිවිල් යුද්ධයෙන් ජයග්‍රාහකයා වෙන්නෙ පරාක්‍රමබාහු කුමාරයා. ඔහු පළවන පරාක්‍රමබාහු නමින් රජරට රජ වෙනවා. ගජබාහු රජතුමා සිහසුන අතහැරලා කන්තලේ ට යනවා. එහිදී ඔහු මිය යනවා. මානාභරන කුමාරයා රුහුනේ දී මිය යනවා.

පළවන පරාක්‍රමබාහු රජ වෙන්නෙ 1153 දී. කාලිංග පක්‍ෂයට හිමි වුන සිහසුන සිංහල පක්‍ෂයට ලැබෙනවා.


පරාක්‍රමබාහු රජසමයේදී ලංකාව යුධමය අතින් ඉතා ප්‍රභල රාජ්‍යයක් වෙනවා. ලංකාවෙ හමුදාව පාණ්.ඩ්‍යය රටේ සිවිල් යුද්ධයකට මැදිහත් වෙනවා. එහිදී චෝල අධිරාජ්‍යයත් එක්ක සටන් කීපයක්ම ඇති වෙනවා. එම සටන් වලින් චෝල හමුදා ලබන පරාජය චෝල අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමටත් එක හේතුවක් කියල සැලකෙනවා.

පරාක්‍රමබාහු රජුගෙන් පසු සමය


පරාක්‍රමබාහු රජතුමාට පුතුන් නෑ. එම නිසා ඔහුගෙන් පස්සෙ රජකම ලැබෙන්නෙ කාලිංග කුමරෙක් ට විවාහ කර දුන් ඔහුගේ සොයුරිය ගේ පුතාට​. ඔහු කාලිංග රටේ ඉඳන් ඇවිත් දෙවන විජයබාහු නමින් රජවෙනවා. සිහසුන නැවතත් කාලිංග පක්‍ෂයට ලැබෙනවා.

දෙවන විජයබාහු රජතුමා එක්ක කාලිංග රාජ වාංශික කුමාරවරු ගණනාවක් ලංකාවට එනවා. ඔහුගේ යුවරජු වෙන්නෙ කීර්ති නිශ්ශංක කියල කුමාරයෙක්.

විජයබාහු රජතුමා එක්ක පැමිණෙන තවත් කාලිංග කුමාරයෙක් ඔහු මරා රාජ්‍යය පැහැරගෙන හයවන මිහිඳු නමින් රජ වෙනවා. නමුත් දින පහකට පස්සෙ කීර්ති නිශ්ශංක කුමාරයා ඔහු මරලා නිශ්ශංකමල්ල නමින් රජවෙනවා.

නිශ්ශංකමල්ල රජුට දෙවන විජයබාහු රජුට වගේ ලංකාවේ රජ පවුල සමඟ කෙලින්ම සබඳකමක් නෑ. ඒ නිසා ඔහුගේ රජකමට නොයෙක් විරෝධතා එල්ල වෙනවා. මේ හේතුව නිසා ඔහු බදු අඩු කිරීම​, වෙහෙර විහාර කරවීම වැනි කටයුතු රැසක් කරලා තියෙනවා.

නිශ්ශංකමල්ල රජතුමාගේ බිසෝවරු දෙදෙනාම (කල්‍යානවතී සහ සුභද්‍රාදේවි) කාලිංග කුමාරිකාවන්.

නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා අවුරුදු 9ක් රාජ්‍යය කිරීමෙන් පසු 1187 දී මිය යනවා.

ඊට පස්සෙ රජ වෙන්නෙ ඔහුගේ පුතා වන පළවන වීරබාහු.



සිහසුන සඳහා ඇතිවූ අවුල් වියවුල්


මෙතැනදී ප්‍රභල හමුදා සෙනවියන් කීපදෙනෙක් දේශපාලනයට මැදිහත් වෙනවා. පරාක්‍රමබාහු රජතුමාගේ ප්‍රභල හමුදාවේ සේවය කළ නිසා මොවුන්ට විශාල බලයක් හිමිවුනා කියල හිතන්න පුළුවන්.

පළවෙනි වීරබාහු කුමාරයා රජවෙලා පහුවෙනිදා ම තාවුරු සෙනෙවිරත් කියන සෙනවියා ගේ කුමන්ත්‍රනයකින් මරණයට පත් කෙරෙනවා. ඊට පස්සෙ රජ වෙන්නෙ නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා ගේ සහෝදරයා වුන දෙවෙනි වික්‍රමබාහු.

මාස තුනකට පස්සෙ කාලිංග රටේ ඉඳල එන නිශ්ශංකමල්ල රජු ගේ සොහොයුරියගේ පුතා වන චොඩගංගා වික්‍රමබාහු රජු මරලා රජ වෙනවා.

මාස නවයකින් පස්සෙ කිත්ති නම් තවත් සෙනෙවියෙක් මෙහෙයවන කුමන්‍ත්‍රනයකින් චොඩගංගා මරණයට පත් කෙරෙනවා. කිත්ති විසින් රජකම පරාක්‍රමබාහු රජු ගේ මෙහෙසිය වුන ලීලාවතී ට භාර දෙනවා. නැවතත් සිංහල පක්‍ෂයට සිහසුන ලැබෙනවා.

වසර තුනකට පස්සෙ නිශ්ශංකමල්ල රජු ගේ තවත් සොහොයුරෙක් වන සහස්සමල්ල කාලිංග රටේ ඉඳන් ඇවිත් රජකම පැහැර ගන්නවා.

වසර දෙකකට පස්සෙ අයස්මන්ත නම් සෙනෙවියෙක් සහස්සමල්ල රජු මරලා රජකම නිශ්ශංකමල්ල රජුගේ මෙහෙසියක් වන කල්‍යානවතීට භාර දෙනවා.

කල්‍යානවතී රැජිණ වසර 6 ක් රාජ්‍යය කරනවා. 1208 දී අයස්මන්ත සෙනෙවියා ඇය බලයෙන් පහ කරලා ධර්මාශෝක කියල තුන් මසක් වයස ළදරුවෙක් සිංහාසනයේ රඳවනවා. වසරකට පස්සෙ ධර්මාශෝක වෙනුවට අනිකාංග කියල කෙනෙක් සිහසුනේ රඳවන්න අයස්මන්ත සෙනෙවියා කටයුතු කරනවා. ධර්මාශෝක සහ අනිකාංග කවුද කියන එක පැහැදිලි නෑ. ඔවුන් කාලිංග පක්‍ෂයේ අය කියල හිතන්න පුළුවන්. සමහර තැනෙක අනිකාංග දෙමළ ආක්‍රමනිකයෙක් කියල සඳහන් වෙනවා.

අනිකාංග සිහසුනේ ඉන්නෙ දවස් 17 යි. වික්කන්තචමුනක්ක කියල සෙනෙවියෙක් ඔහු මරලා ලීලාවතී රැජිණට නැවතත් සිහසුන ලබා දෙනවා

වසරකට පස්සෙ ලෝකිස්සර කියල දෙමළ ආක්‍රමනිකයෙක් ලීලාවතී රැජිණ බලයෙන් පහ කරල සිහසුන පැහැර ගන්නවා.

මාස නවයකට පස්සෙ පරාක්‍රම නම් සෙනෙවියෙක් ලෝකිස්සර පළවා හැරලා ලීලාවතී රැජිණ තුන්වෙනි වරටත් සිහසුනේ තබනවා.

ලීලාවතී රැජිණට සිහසුන දරන්න පුළුවන් වෙන්නෙ මාස 7 යි. පාණ්.ඩ්‍යය රටේ ඉඳල එන පරාක්‍රම පාණ්.ඩ්‍යය සිහසුන පැහැරගන්නවා.

මේ අවසාන කාලයේ ඇති වෙන දෙමළ ආක්‍රමන දෙක (හෝ තුන​) ට හේතුව ලංකාවේ රාජ්‍යය අස්ථාවර වීම කියල හිතන්න පුළුවන්. මේ කාලය චෝල අධිරාජ්‍යයේ බලය ක්‍රමයෙන් බිඳ වැටෙමින් පාණ්.ඩ්‍යය රාජවංශය නැවත බලය තහවුරු කරගත් කාලය​. පාණ්.ඩ්‍යය කුමාරවරු ලංකාවේ දුර්වල රාජ්‍යය පහසු ගොදුරක් විදිහට දකින්න ඇති.

පරාක්‍රම පාණ්.ඩ්‍යය අවුරුදු තුනක් රාජ්‍යය කරනවා.

1215 දී ලංකාවට මෙතෙක් නොවූ විරූ තර්ජනයක් එල්ල වෙනවා. ඒ මාඝ නම් ගංගා වාංශික කාලිංග කුමාරයා ගෙන්. ඔහු නිශ්ශංකමල්ල රජුට නෑකම් තිබ්බ කුමාරයෙක් කියල හිතන්න පුළුවන්. ඔහු ලංකාවට එන්න ඇත්තෙ ඒ උරුමය මත​.

ඔහුගේ හමුදාව දැවැන්ත කුලී හමුදාවක්. ඒකෙ බහුතරය සමන්විත වෙන්නෙ මලයාලම් සෙබළුන් ගෙන්. සමහරවිට පළිගැනීමක් වශයෙන් චෝල රජතුමා මාඝට හමුදාවක් ලබා දෙන්න ඇති.

1215 දී මාඝ පරාක්‍රම පාණ්.ඩ්‍යය රජු මරලා රජරට අල්ල ගන්නවා. නමුත් මේ ආක්‍රමනය කලින් ආක්‍රමන වලට වඩා වෙනස්. මාඝ ගේ හමුදාව රජරට සම්පූර්නයෙන්ම විනාශ කරනවා. රජරට ජනගහණයෙන් කොටසක් මිය යනවා. කොටසක් රුහුණට සහ දක්ඛින දේශයට පලා යනවා. රජරට ඉතුරු වෙන්නෙ තැන තැන තියෙන කුඩා ගම්මාන කීපයක් පමණයි.

මාඝ තමාගේ අගනුවර විදිහට තෝර ගන්නෙ යාපනය​. ඒ රජරට මනුෂ්‍යය වාසයට නුසුදුසු තත්වයේ තිබුනු නිසා.

මේ තමයි රජරට ශිෂ්ඨාචාරයේ අවසානය​.




Friday, October 27, 2017

ජපන් සංස්කෘතිය විදහාපාන වචන - 6 (වබි සහ​ සබි)


ජපානයේ පැරණි අගනුවර වන ක්‍ යෝතෝ නගරයේ තියෙනවා ඉතා පැරණි සහ ඉතා පූජනීය පන්සල් දෙකක්. මින් එකක නම කින්කකු-ජි (රන් විහාරය​). අනෙක ගින්කකු-ජි (රිදී විහාරය​).

රන් විහාරය කියන්නෙ පිටත බිත්ති වලට රන් පත්‍ර අල්ලපු ඉතාමත් ශෝභන සහ උත්කෘෂ්ට නිර්මානයක්. නමුත් රිදී විහාරය ලී වලින් නිම කරපු බොහොම චාම් පෙනුම තියෙන නිර්මානයක්. ඒකට හේතුව රිදී විහාරය නිම කරන්න කලින් ජපානයේ ඇතිවුන යුද්ධයක් නිසා ඒක සම්පූර්න කරන්න එහි නිර්මාන ශිල්පියාට නොහැකි වීම​.

රන් විහාරය​
රිදී විහාරය​

මේ නිර්මාන දෙකෙන් එක නිර්මානයක් සැලකෙන්නෙ කලාත්මක බවින් ඉතාමත් විශිෂ්ඨ නිර්මානයක් හැටියට​. බැලූ බැල්මට අපිට හිතෙයි ඒ රන් විහාරය කියලා. නමුත් ඇත්තෙන්ම විශිෂ්ඨ කලා නිර්මානය විදිහට සැලකෙන්නෙ රිදී විහාරය​.

ඒ "වබි" සහ "සබි" කියන ජපන් සංකල්ප දෙක නිසා. ජපන් සංස්කෘතියේ ඕනෑම නිර්මානයක සෞන්දර්‍යය රඳා පවතින්නේ මේ වබි සහ සබි සංකල්ප මත​.

වබි සහ සබි ජපානයේ හැම තැනම යොදා ගන්නා සංකල්ප​. අපිට ඕනෑම දෙයක් (පිඟානක්, කෝප්පයක්, ගොඩනැගිල්ලක්, මේසයක්, මල් බඳුනක්, ගෙවත්තක්, කවියක්) දැක්ක පමණින් "මේක ජපන් එකක්" කියල හිතෙනවා නම්, ඒ වබි සහ සබි නිසා. ඒත් මේ සංකල්ප විදේශීය භාෂාවලට පරිවර්තනය කරන්න ඉතාම අපහසුයි. විශේෂයෙන්ම බටහිර භාෂා වලට​.

වබි


 
වබි කියන යෙදුමෙන් අදහස් කෙරෙන්නෙ චාම් බව​. නොයිඳුල් බව​. නිහඬ බව​. යම් කිසි දෙයක් නිර්මානය කරද්දි එහි ඇතිවෙන කඩතොලු සහ අසමමිතික බව​. අසම්පූර්ණ බව​. දෝෂ සහගත බව​.

උදාහරණයකට තේ කෝප්පයක් හරියටම රවුමට නොතිබී යම් කිසි ඇදයක් තියෙනව නම්, ඒ එහි තියෙන වබි ගුණය​. ලෑලි කීපයකින් හැදුන මේසයක ලෑලි හරියට නූලටම එකට හා නොවී ඒ අතර හිදැස් තියෙනව නම්, ඒ එහි තියෙන වබි ගුණය​. මල් බඳුනක් දීප්තිමත්ව වර්ණ ගන්වන්නෙ නැතුව චාම් දුඹුරු පාටකින් වර්ණ ගන්වලා තිබ්බොත්,  ඒ එහි තියෙන වබි ගුණය​. ගෙවත්තක් නිහඬ නිස්කලංක බවින් යුක්ත නම්, ඒ එහි තියෙන වබි ගුණය​.


 සබි


සබි යෙදුමෙන් අදහස් වෙන්නෙ යම් කිසි දෙයක ඇති අනිත්‍යය සොබාවය​. කාලය ගතවීමත් සමඟම යම් කිසි දෙයක් ක්‍රමයෙන් දිරාපත් වීම සමඟ එහි ඇති වන ශාන්ත, ගූඪ සුන්දරත්වය​.

උදාහරණයකට පාසි බැඳුන පිළිමයක්, දිරා ගිය ගස් කඳක්, කීරි ගැලවුන ලෑල්ලක්, කොන් නැවුන කඩදාසියක්, ඉරි තැළුනු පිඟානක් අපිට හඟවන්නෙ සබි ගුණය​.

වබි සහ සබි ගුණයන් ගෙන් යුක්ත නිර්මානයක් තමයි කලාත්මක බවින් උසස් නිර්මානයක් විදිහට ජපන් සංස්කෘතියේ සැලකෙන්නෙ. මේ සංකල්ප දෙක එදිනෙදා ජීවිතයේ මෙන්ම විවිධ සංස්කෘතික අංග වලදී යොදාගෙන තියෙනවා දකින්න පුළුවන්. වබි සහ සබි සංකල්ප යෙදෙන අවස්ථා කීපයකට උදාහරණ විදිහට​,

සාම්ප්‍රදායික ජපන් සංගීතය​
සාම්ප්‍රදායික ජපන් කවි - විශේෂයෙන් හයිකු කවි
ඉකිබානා හෙවත් මල් සැරසිලි කලාව​
බොන්සායි හෙවත් කුරු ගස් කලාව​
ගෙවතු අලංකරනය​
ගෘහ නිර්මාන ශිල්පය​
ගෘහ භාණ්ඩ​
පිඟන් කෝප්ප​
නාම පුවරු

දක්වන්න පුළුවන්.

සියුම්ව යොදා ගත්ත වබි සහ සබි මගින් හදවත මිරිකා දමන කාන්සියක් සහ දුකක් ඇති කරන්න පුළුවන්. විශේෂයෙන්ම ජපානයේ ගම්බද ප්‍රදේශයකදි මේ හැඟීම ඉතා තදින් දැනෙන්නේ අවට ඇති හැම දෙයක්ම වබි සහ සබි ගුණයෙන් යුක්ත වෙන නිසා. ඒක මනස සන්සුන් කරවන සුළු ඉතාමත් සියුම් ආශ්වාදයක් ඇති කරවන සුවිශේෂී අත්දැකීමක්.


විශේෂයෙන් සලකන්න ඕනෙ කරුණක් තමයි, වබි ගුණය කියන්නෙ දුප්පත් කම හෝ සබි ගුණය කියන්නෙ විනාශ වීම නෙවෙයි කියල​. ඒක දුප්පත් කම විසින් බලෙන් ඇති කළ ගුණයක් නෙවෙයි - චාම් බව විසින් ස්වකැමැත්තෙන් තෝරා ගත් දෙයක්.

වබි සහ සබි සංකල්ප වල මූලය සෙන් බුදු දහම​. වබි සහ සබි මගින් ඇති කරන පාළු, ගූඪ, නිස්කලංක කාන්සිය කියන්නෙ ලෞකික බැඳීම් තුනී කිරීම නිසා ඇති වෙන නිරාමිස ආස්වාදයක්. මේ ලෞකික බැඳීම් තුනී කිරීම භාෂාමය විදිහට ප්‍රකාශ කිරීම අපහසු නිසා මේ වගේ කලාත්මක නිර්මාන වලින් ඇඟවීම සෙන් භික්‍ෂූන් විසින් තෝරාගෙන තියෙනවා. වබි මගින් සරළ චාම් බවේ ඇති සුන්දරත්වය දකින්නත්, සබි මගින් අනිත්‍යය බව පිළිකෙව් නොකර ඒක ආස්වාදය කරන්නත් සෙන් දහම උගන්වනවා.

ධනය සහ බලය ප්‍රදර්ශනය කරන රන් විහාරය උසස් කලා නිර්මානයක් නොවී චාම් රිදී විහාරය උසස් කලා නිර්මානයක් වෙන්නෙ ඒ නිසා.

කූඹියෝ සහ ආප්ප​


කූඹියෝ මාර හිට් එකක් වුනේ ඇයි?

උත්තර දෙකක් තියෙනවා.

එක​, කූඹියෝ කලාත්මක අතින් සෑහෙන ඉදිරියෙන් තියෙන නිසා.

දෙක​, කූඹියෝ කියන්නෙ ලංකාවෙ පාදඩ ධනවාදයේ වාටියේ ඉන්න එවුන් ගෙ ආත්මීය ප්‍රකාශය නිසා.

කූඹියෝ ලංකාවෙ පාදඩ ධනවාදයේ වාටියේ ඉන්න එවුන් ගෙ ආත්මීය ප්‍රකාශය වෙන්නෙ ඇයි?
ලංකාවෙ තියෙන්නෙ පාදඩ ධනවාදයක්. ඔව්, ඕනම ධනවාදයක් නිසඟයෙන්ම පාදඩයි තමා. හැබැයි ලංකාවෙ එක ඒ අතරෙනුත් විශේෂයෙන් පාදඩයි. ලංකාවෙ ධනවාදය එහෙම්පිටින්ම විකෘතියක්. 77 ට පෙර තිබ්බ සමාජවාදී ආර්ථික ක්‍රමයේ ප්‍රධාන ලක්‍ෂන වුන දැවැන්ත රාජ්‍යය සේවය සහ සුබසාධන ආර්ථිකය එහෙම්මම තියාගෙන, ඒකට දේශපාලඥයා සතු අසීමිත බලය මුසු කරලා, නියමාකාර චින්තන හෝ බුද්ධිමය පරිවර්තනයකින් තොරව කරපු ජේ.ආර්. පප්පගෙ ඊනියා 77 විප්ලවයෙන් බිහි වුන විකෘති දරුවා තමයි ලංකාවෙ අද තියෙන පාදඩ ධනවාදය​.

මේ ධනවාදය ආප්පයක් නං, මේකෙ මදේ ඉන්නෙ නාගරික ධනවත් සහ ඉහළ මැද පාන්තික සමාජය​. ඔවුන් විවිධ ක්‍රම මගින් (සල්ලි, පාසැල්, ඉංග්‍රීසි) මදය "ආරක්‍ෂා" කරගෙන ඉන්නවා. ඒත් වාටියේ ඉන්න පහළ මැද පන්තිය සහ ලුම්පන් සමාජය මේ වැට කඬුළු බිඳගෙන මදයට පැන ගන්න ට්‍රයි කරනවා. මේ පහළ මැද පන්තියට නාගරික සහ ග්‍රාමීය දෙකෙන්ම ආපු අය අයිති වෙනවා. ඔවුන් ගේ ප්‍රධාන ආයුධය තමයි අධ්‍යාපනය​. වාටියෙනුත් එළියෙ ඉන්නෙ සිංහල​-බෞද්ධ​-ගැමි සමාජය​. ඔවුන්ට ආප්ප නෑ. ආප්ප කන්න ඕනෙ නං ඔවුන් මුලින්ම වාටියට නැග ගන්න ඕනෙ. ඒකට සිංහල-බෞද්ධ​-ගැමි මුල් සිඳගන්න ඕනෙ.

කූඹියෝ ෆෑන් ල ඉන්නෙ වාටියෙ. ඔවුන් ගෙ ජීවිතයේ ප්‍රධාන අරමුණ තමයි මදයට පැන ගැනීම​. ඒත් මදයෙන් එල්ල වෙන ප්‍රතිරෝධය හමුවේ ඔවුන්ට ඒ සඳහා දැඩි අරගලයක යෙදෙන්න වෙලා තියෙනවා. ඒ අරගලය නිසා ඔවුන්ට ඊනියා පන්ති වෛරයක් තියෙනවා. මේකට ඊනියා පන්ති වෛරයක් කිව්වෙ මේක ඇත්තම පන්ති වෛරයක්, ඒ කියන්නෙ පන්තිය පිළිබඳ වෛරයක් නොවෙන නිසා. මෙතන තියෙන්නෙ තමාට ඒ පන්තියට ඇතුල් වීමට නොදීම පිළිබඳ වෛරයක්.

සමාජවාදය ගැන ඇති නොදැනුවත්කම නිසා බොහෝ දෙනා මේක හඳුනාගන්නෙ සමාජවාදී ලයින් එකක්
විදිහට​. ඇත්තෙන්ම මේක සමාජවාදී ලයින් එකක් නෙවෙයි. පාදඩ ධනවාදයේ ආත්මීය ප්‍රකාශනයක්.
කූඹියෝ වීරයා වන ජෙහාන් ව විශ්ලේෂනය කරොත් මේක වතුර වගේ පැහැදිලියි. ජෙහාන් එන්නෙ ගැමි මූලයකින්. හැබැයි පියා මියයාමත් එක්ක ඔහු ඒ මුල් සිඳ ගන්නවා. ඊට පස්සෙ කොළඹ ඒමත් එක්ක ඔහු ආප්පේ වාටියට ඇතුල් වෙනවා. දැන් ඔහුට ධනය අවශ්‍යයයි. ඒත් මදයට ඇතුල් වීමේදී ඔහුට එල්ලවෙන ප්‍රතිරෝධය නිසා ඔහු මදයට වෛර කරනවා. ඇත්තෙන්ම නිවැරදිව කිව්වොත් මදයට ඇතුල් වීමට නොදීම නිසා මදයේ ඉන්න එවුන්ට වෛර කරනවා. ඔහුගේ ඒ වෛරය ප්‍රකාශ වෙන්නෙ සමාජ විරෝධී වැඩ වලින්. ජෙහාන් කියන්නෙ සාමාන්‍යය තක්කඩියෙක්. ඒත් කූඹියෝ ෆෑන්ලට ඔහු වීරයෙක්. ඒ ඇයි? තමාට කරන්න බැරි මදයට එරෙහි සමාජ විරෝධී වැඩ ජෙහාන් හරහා කරවාගැනීමේ ෆැන්ටසි ආතල් එකකින් ඔවුන් පෙලෙන නිසා.

මේ "වාටියේ ජනතාව" මතවාදීමය වශයෙන් අනාථ වුන පිරිසක්. ඒ නිසාම ඔවුන් ගේ සමාජ දැක්ම හර සුන්. ඒ හර සුන් සමාජ දැක්ම තමයි ජෙහාන් ගෙ "ටිපි ටිප්" ටෝක් වලින් ප්‍රකාශ වෙන්නෙ. හෙන ගැඹුරු, ඇහුනම "අම්මට සිරි" වෙලා යන ජෙහාන් ගෙ ටෝක් ටිපි ටිප් වගේ. දිය වුනාම මොකුත් නෑ.

ජෙහාන් හෙවත් ආප්ප වාටිය දෙපැත්තෙ තියෙන සමාජ ස්ථර දෙක නියෝජනය කරන යාළුවො දෙන්නෙක් ජෙහාන්ට ඉන්නවා. ප්‍රියන්ත සහ ඇංජි. ජෙහාන් මේ දෙන්නවම දකින්නෙ අවඥාවෙන්. ප්‍රියන්ත ඔහුට අවංක මෝඩයෙක්. ඇංජි බෝරිං. ඒත් මේ දැක්මෙ තියෙන්නෙ තමාට අහිමි වුන සහ ලබා ගන්න බැරි සමාජ පන්ති ගැන තියෙන මිදි තිත්තයි ෆීලිං එක මිස වෙන මොකවත් නෙවෙයි. ජෙහාන් ම කියන විදිහට "මම කවුද​? මට නැතිවෙන්න මොකවත් නෑ". ඒත් නැති වෙන්න දේවල් තියෙන ප්‍රියන්ත ගේ සහ ඇංජිගේ සමාජ බැඳීම් දිහා ජෙහාන් බලන්නෙ අවඥාවෙන්. මාසෙකට දවස් දෙකක් ගමේ යන​, උදේ හවා ඉහළ සමාජයට ඇතුල් වීමේ හීන වලින් පෙළෙන පාදඩ ධනවාදයේ වාටියේ ජනතාවට ජෙහාන් වීරයෙක් වෙන එක පුදුමයක් ද​?

බැලූ බැල්මට කූඹියන්ට ළඟින් යන කතාවක් තමයි ධර්මසේන පතිරාජ ගෙ අහස් ගව්ව​. ඒත් දැවැන්ත වෙනසක් තියෙනවා. අහස් ගව්වෙ කලංසූරිය ගෙ චරිතය චිත්‍රපටියෙදි අනුකම්පාවට ලක් වුන චරිතයක්. ෆිල්ම් එක අවසන් වෙන්නෙ විජය කුමාරතුංග ගෙ චරිතය නගර සභාවේ කම්කරු රැකියාවක් ලබා ගැනීමෙන් සහ කලංසූරිය ගෙ චරිතය සමාජවාදී උද්ඝෝෂනයකට එකතු වීමෙන්. එතැන තියෙන්නෙ සමාජවාදී දැක්මක්. ඒත් ජෙහාන් කියන්නෙ ඊට වෙනස්. ඔහු ධනවාදයේ වාටියේ ඉඳගෙන මදයට ඇතුල් වීමේ ආශාවෙන් ඊට එරෙහිව කැරලි ගහන චරිතයක්. වීරයෙක්.

කූඹියෝ කියන්නෙ පාදඩ ධනවාදයේ වාටියේ ඉන්න එවුං ගෙ ආත්මීය ප්‍රකාශනය​.

Monday, October 23, 2017

ලෙනින් ජාතීන් ගේ ස්වයං නිර්නන අයිතිය ගැන​


ලෙනින් 1914 මැයි තීසිසය (ජාතීන් ගේ ස්වයං නිර්නන අයිතිය ගැන​) ලියන්නෙ නෝර්වේ ස්වීඩනයෙන් වෙන්වීම සහ පෝලන්තය ජර්මනියෙන් වෙන්වීම ගැන සමාජවාදී කඳවුරේ ඇති වුන විවාද සම්බන්ධයෙන් ඒ අදහස් රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ සුළු ජාතීන් ගේ ස්වයං නිර්නන අයිතියට ගලපමින්.

මෙහිදී ජර්මන් කොමියුනිස්ට් වාදිනියක් වුන රෝසා ලක්සම්බර්ග් මේ වෙන්වීමට කොමියුනිස්ට් වාදීන් සහය නොදිය යුතුයි කියන මතයේ හිටියා. ඒ කොමියුනිස්ට් වාදීන් ජාතිකවාදී දේශපාලන ව්‍යාපාරයකට සහය නොදිය යුතුයි කියන අරුතෙන්.

නමුත් මෙහිදී ලෙනින් ඊට එරෙහිව යමින් වෙන්වීමට සහය පළ කලා. ඒ කාල් මාක්ස් කලකට පෙර අයර්ලන්ත විමුක්තිකාමීන් ගේ වෙන්වීමේ ව්‍යාපාරයට සහය දීමේ දී පළකල අදහස් ගුරුකොට ගනිමින්.

මෙහිදී ලෙනින් ගේ තර්කය වෙන්නේ වෙන්ව යාමකදී අදාල දෙපාර්ශවයේම නිර්ධන පන්ති ව්‍යාපාරය ශක්තිමත් වන්නේ නම්, එම අවස්ථාවේදී කොමියුනිස්ට් වරු වෙන්ව යාමට සහය පළ කල යුතු බවයි. මෙහිදී ඔහු නෝර්වේ ස්වාධීන රටක් වීමෙන් නෝර්වේ සහ ස්වීඩනය යන දෙරටේම නිර්ධන පන්ති ව්‍යාපාරයන් ශක්තිමත් වූ බව පෙන්වා දෙනවා.

ඔහු තමාගේ තීසිසය අවසානයේදී ඉතා පැහැදිලිව සඳහන් කරනවා මෙහෙම :

"මේ අවස්ථාවේදී රුසියානු නිර්ධන පන්තිය මුහුණ දෙන තත්වය පැති දෙකකින් සමන්විතයි. එක පැත්තකින් ඔවුන් සියළු ජාතිකවාදීන්ට එරෙහිව කටයුතු කළ යුතුයි - විශේෂයෙන්ම රුසියානු ජාතිකවාදීන්ට. සියළුම ජාතින්ට ඇති සමාන අයිතිවාසිකම් සහ සියළුම ජාතීන්ට ඇති ස්වයං නිර්නන අයිතිය පිළිගත යුතුයි. අනෙක් පැත්තෙන් ඔවුන් සියළුම ජාතීන් අතර ඇති සියළුම ආකාරයේ ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයන්ට එරෙහි වීමෙන් නිර්ධන පන්ති අරගලයේ එක්සත් බව රැක ගත යුතුයි. ජාතීන් වශයෙන් වෙන්වීමේ ධනපති අභිලාෂයන් පරාජය කරමින් සියළුම ජාතීන් අතර නිර්ධන පන්ති ව්‍යාපාරයන් තදින් එකට බැඳුනු අන්තර්ජාතිකවාදී එක ව්‍යාපාරයකට එක්සත් කළ යුතුයි."

දැන් අපේ "කාල්" මාක්ස් ල දෙමළ බෙදුම්වාදයට සහය දෙන්නෙ මේකෙ පළවෙනි කෑල්ල විතරක් අල්ලගෙන​. ලෙනින් මෙතනදි ඉතා පැහැදිලිව කියනව මේ වෙන්වීමේ ව්‍යාපාර වලට සහය දෙන්න ඕනෙ නිර්ධන පන්ති අරගලය ශක්තිමත් කිරීමේ පදනමෙන් පමණයි කියල​. ලංකාවෙ දෙමළ බෙදුම්වාදයෙන් නිර්ධන පන්ති අරගලය ශක්තිමත් වෙන හැටි අහගන්න වෙන්නෙ ලෙනින් ගෙ කිරි අප්පොච්චි ගෙන්.

අනිත් වැදගත් දේ තමයි ලෙනින් මෙතන "ජාතියක්" කියල හඳුන්වන්නේ පැහැදිලිව වෙන් කරගන්න පුළුවන් භූමියක දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ තමාගෙ සංස්කෘතික අනන්‍යතාවයක් ගොඩ නංවා ගත්ත පෝලන්ත​, නෝර්වේ, අයිරිෂ් වගේ ජනවර්ග.

ලංකාවෙ දෙමළ ජනවර්ගයට එහෙම තත්වයක් තියෙනවද​? ලංකාවෙ වර්තමාන දෙමළ ජනගහණයෙන් 55% ජීවත් වෙන්නෙ ඔවුන් ගෙ ඊනියා නිජබිමෙන් පිට​.

ලෙනින් ගෙ කාලෙ රුසියාවෙත් හිටිය ඒ වගේ විසිරුනු ජන වර්ගයක්. ඒ යුදෙව්වෝ. යුදෙව්-සමාජවාදී ව්‍යාපාරයක් තිබ්බ ඒ කාලෙ "යුදෙව් බුන්ඩ් (Jewish Bund)" කියල​. ඔවුන් රුසියාවෙ යුදෙව් ජාතික කම්කරුවන් ව නියෝජනය කලා. ඔවුන් ලෙනින් ගේ සමාජ - ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය ඇතුලේ "ස්වයංපාලිත​" කන්ඩායමක් වශයෙන් කටයුතු කරන්න අවසර ඉල්ලුවා. ලෙනින් ඔවුන්ට පුකට බූවල්ලෙන් ගහල පක්‍ෂයෙන් පැන්නුවා.

ඔවුන්ව පුකට බූවල්ලෙන් ගහල පැන්නුවට පස්සෙ 1916 දී යුදෙව් කම්කරුවන් අමතා ලෙනින් ඉදිරිපත් කළ ලියැවිල්ලක ඔහු මෙහෙම කියනවා.

"යුදෙව් බුන්ඩ් සංවිධානය යුදෙව් සහ යුදෙව් නොවන කම්කරුවන් එකසත් කිරීම වෙනුවට ඔවුන් බේද කිරීමට කටයුතු කලා. පක්‍ෂ සමුළුවේදී ඔවුන් යුදෙව්වන් වෙනම ජාතියක් බව ප්‍රකාශ කලා"

(Instead of trying to draw the Jewish and the non-Jewish workers closer together, the Bund embarked upon a policy of weaning the former away from the latter; at its congresses it claimed a separate existence for the Jews as a nation.)

ලෙනින් අද හිටිය නං දෙමළ බෙදුම්වාදය්ට කත් අදින මේ "කාල්" මාක්ස් ලටත් පුකට බූවලු පාර තමයි.

රුසියාවේ ප්‍රථම මැතිවරණය​


රුසියාවේ ප්‍රථම නිදහස් සර්වජන ඡන්දය සහිත මැතිවරණය පැවැත්වුනේ කවද්ද කියල දන්නවද​? ගොඩක් දෙනෙක් හිතයි සෝවියට් දේශයේ බිඳ වැටීමෙන් පස්සෙ කියල​.

නමුත් ඇත්තෙන්ම රුසියාවේ ප්‍රථම නිදහස් සර්වජන ඡන්දය සහිත මැතිවරණය පැවැත්වුනේ 1917 නොවැම්බර් 25 වෙනිදා. ඒ රුසියානු විප්ලවයෙන් ලෙනින් ගේ බොල්‍.ෂෙවික් පක්‍ෂය බලය අල්ලගෙන සති දෙකකට පස්සේ.

බොහෝ දෙනෙක් හිතනවා වගේ රුසියන් විප්ලවයේදී සිද්ධ වුනේ ලෙනින් ගේ බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය රුසියාවේ බලය අල්ලා ගැනීම නෙවෙයි. එහිදී ලෙනින් ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් විවිධ දේශපාලන සංවිධාන ගණනාවක් විප්ලවයට සහභාගී වුනා. විප්ලවයෙන් පස්සෙ පිහිටුවා ගත්ත විවිධ පාලන යාන්ත්‍රන වල මේ සංවිධාන විවිධ ආකාරයට නියෝජනය වුනා.

රුසියන් විප්ලවය වෙනකොට රුසියාවේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ සහ කණ්ඩායම් වුනේ මේවා.

1. රුසියානු සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය - බොල්.ෂෙවික් කණ්ඩායම​

නායකයා : ව්ලැදිමීර් ලෙනින්
ප්‍රධාන සාමාජිකයන් : ලියොන් ට්‍රොට්ස්කි, ජෝශප් ස්ටාලින්, ලෙව් කමනෙව්, ග්‍රිගෝරි සිනොවිව්, නිකොලායි බුකාරින්

රුසියානු සමාජ ප්‍රජාතත්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය 1903 දි මතවාදීමය හේතු මත දෙකට කැඩෙනවා. ඒකෙන් ලෙනින් නායකත්වය දුන්න කණ්ඩායම තමයි බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය විදිහට හැඳින්වුනේ. මාක්ස්වාදී සහ දැඩි විප්ලවවාදී ස්ථාවරයක හිටපු ඔවුන් තමයි 1917 රුසියානු විප්ලවයට නායකත්වය දෙන්නෙ.

2. රුසියානු සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂය - මෙන්.ෂෙවික් කණ්ඩායම

නායකයා : ජුලියස් මාර්තොව්
ප්‍රධාන සාමාජිකයන්: පාවෙල් ඇක්සෙල්‍.රොඩ්, ඇලෙක්සැන්ඩර් මාටිනොව්, ඉරාක්ලි ත්සෙරෙතෙලි

රුසියානු සමාජ ප්‍රජාතත්‍රවාදී කම්කරු පක්‍ෂයේ ජුලියස් මාර්තොව් ගෙ නායකත්වයෙන් යුත් කණ්ඩායම තමයි මෙන්.ෂෙවික් පක්‍ෂය විදිහට හැඳින්වුනේ. මෙන්‍.ෂෙවික් වරුත් මාක්ස්වාදී ස්ථාවරයක හිටියත්, සමාජවාදී විප්ලවයක් කරන්න තරම් රුසියානු කම්කරු පන්තිය දියුණු නොවන නිසා වහාම සිදු වන විප්ලවයකට ඔවුන් විරුද්ධ වුනා. 1917 පෙබරවාරි සිට ඔක්තෝබර් දක්වා කාලය තුල කම්කරු සභා (සෝවියට්) වල වැඩි බලය හිමිවුනේ ඔවුන්ට​.

3. සමාජවාදී විප්ලවවාදී පක්‍ෂය (එස්.ආර්.)

නායකයා : වික්ටර් චෙර්නොව්
ප්‍රධාන සාමාජිකයන් : මාරියා ස්පිරිදොනෝවා

සමාජවාදී විප්ලවවාදී පක්‍ෂය ගෙවත් එස්.ආර්. වරු රුසියාවේදී නරෝද්නික්වාදය ලෙස හැඳින්වුන ගොවි-සමාජවාදී ස්ථාවරක හිටියේ. ඔවුන් ගේ අරමුණ වුනේ ගොවි ජනතාව ප්‍රමුඛ කරගත් සමාජවාදී පාලනයක්. 1917 පෙබරවාරි මාසයේදී රාජාණ්ඩුව පෙරලල ඇති කරගන්න සභාග රජයට එස්.ආර්. වරු සම්බන්ධ වෙනවා.

නමුත් සභාග රජය පළවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් ඉවත් නොවීම සහ ගොවියන්ට ඉඩම් අයිතිය ලබා නොදීම මත පක්‍ෂයේ වාමාංශය සමාජවාදී විප්ලවවාදී (වාමාංශික​) නමින් මාරියා ස්පිරිදොනෝවා ගේ නායකත්වයෙන් කැඩෙනවා. අනෙක් කොටස හැඳින්වුනේ සමාජවාදී විප්ලවවාදී (දක්‍ෂිනාංශික​) විදිහට​.

මැතිවරණය වෙද්දි පක්‍ෂය දෙකඩ වෙලා අවසන් වුනත්, මැතිවරණයට ඔවුන් ඉදිරිපත් වෙන්නෙ එකට​.

4. ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්‍ෂය (කැඩේට්)

නායකයා : පාවෙල් මිල්‍.යුකොව්

කැඩේට් පක්‍ෂය ලිබරල් ධනවාදී පක්‍ෂයක්. ප්‍රජාතන්‍ත්‍රවාදී සහ ලිබරල් ප්‍රතිසංස්කරණ මත පදනම් වුන ධනවාදී රුසියාවක් ඔවුන් ගේ ඉලක්කය වුනා. උගතුන් සහ වෘත්තිකයන් අතර පක්‍ෂයට පදනමක් තිබ්බා.

5. යුක්‍රේනියානු සමාජවාදී විප්ලවවාදී පක්‍ෂය​

නායකයා : ව්සෙවොලොද් හොලුබෝවිච්

යුක්‍රේනියානු ජාතිකවාදය මුසු වුන නරෝද්නික්වාදී පක්‍ෂයක්. ඔවුන් ගොවියන්ට ඉඩම් අයිතිය ලබා දීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටියත්, රුසියානු ප්‍රධාන පක්‍ෂ යුක්‍රේනියාවේ දේශපාලනයට අත පෙවීමට විරුද්ධ වුනා.

මීට අමතරව ප්‍රාදේශීය පක්‍ෂ ගණනාවක් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුනා.

1917 ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් බලය අල්ලා ගත් ලෙනින් රුසියාවේ පාලනය සඳහා "සමස්ත රුසියානු මධ්‍යම විධායක කොමිටිය​" නම් යාන්ත්‍රනයක් හැදුවා. මේ කොමිටිය සමන්විත වුනේ බොල්.ෂෙවික් නියෝජිතයන් 62 ක්, වාමාංශික එස්.ආර්. නියෝජිතයන් 29 ක් සහ මෙන්.ෂෙවික් නියෝජිතයන් 10 ක ගෙන්. දක්‍ෂිනාංශික එස්.ආර්. වරු මේ කොමිටිය වර්ජනය කරා. මේ කොමිටිය තීරණ ගත්තේ බහුතර ඡන්දයෙන්.

1917 මැතිවරණය පැවැත්වුනේ ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් වෙනුවෙන්. මේ සභාව මගින් රුසියාවේ අනාගත ආණ්ඩු ක්‍රමය සහ නීති සම්පාදනය කරනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වුනා.

මැතිවරණ ප්‍රතිඵල ආවේ මේ විදිහට :

සමාජවාදී විප්ලවවාදී පක්‍ෂය - නියෝජිතයන් 380
බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය - නියෝජිතයන් 168
මෙන්.ෂෙවික් පක්‍ෂය - නියෝජිතයන් 18
කැඩේට් පක්‍ෂය - නියෝජිතයන් 17
අනෙකුත් - නියෝජිතයන් 120

සම්පූර්න ඡන්ද වලින් එස්.ආර්. වරු 40% සහ බොල්.ෂෙවික් වරු 25% ක් ලබා ගත්තා.

නාගරික කම්කරුවන් සහ යුධ සෙබළුන් ගෙන් තුනෙන් දෙකක් ම සහය පල කරේ බොල්.ෂෙවික් වරුන්ට​. නමුත් ගම් බද ප්‍රදේශ වලදී එස්.ආර්. වරු ගොවියන් ගේ සහය සම්පූර්නයෙන්ම වාගේ ලබා ගත්තා. වොල්ගා ප්‍රදේශයේදී සහ සයිබීරියාවේදී ඔවුන් සම්පූර්න ඡන්ද වලින් හතරෙන් තුනක් ලබා ගත්තා.

මෙතැන තවත් ප්‍රශ්නයක් ඇති වුනා. එස්.ආර්. පක්‍ෂය තනි පක්‍ෂයක් විදිහට ඡන්දයට ඉදිරිපත් වුනත් ඔවුන් ඇත්තෙන්ම මේ වන විට දෙකට බෙදිල හිටියේ. ඒත් පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රී ලැයිස්තු හැදීමේ වැඩි බලය තිබ්බේ දක්‍ෂිනාංශයට නිසා දක්‍ෂිනාංශික එස්.ආර්. වරු වැඩි ප්‍රමානයක් පත් කරගන්න ඔවුන්ට පුළුවන් වුනා. වාමාංශික එස්.ආර්. වරු පත්වුනේ 40 දෙනෙක් පමණයි. නමුත් මහපොළවේ වාමාංශික එස්.ආර්. වරුන්ට ඊට වඩා බලයක් තිබ්බා.

වාමාංශික එස්.ආර්. වරු ලෙනින් ට සහය පළ කලත්, බහුතරය හිමිවුනේ දක්‍ෂිනාංශික එස්.ආර්. වරුන්ට​. ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ පළමු රැස්වීම යෙදිලා තිබ්බෙ 1918 ජනවාරි 18 වෙනිදට​.

දෙසැම්බර් මාසයේදී ඇති කළ බොල්.ෂෙවික් වරුන් ගේ ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් බොල්.ෂෙවික් වරුන්ට ගොවි ජනතාව අතර සහය වැඩි කරගන්න පුළුවන් වුනා. ඒ නිසා ලෙනින් පක්‍ෂයට යෝජනා කළා නැවතත් මැතිවරණයක් පවත්වන්න​. නමුත් බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂයේ බහුතරය ඊට කැමති වෙන්නෙ නෑ.

ජනවාරි 18 වෙනිදා ව්‍යවස්ථාදායක සභාව රැස් වෙනවා. එහි සභාපති කමට තරග කරන්නේ වික්ටර් චෙර්නොව් සහ මාරියා ස්පිරිදොනෝවා. බොල්.ෂෙවික් වරු සහය දෙන්නෙ මාරියා ස්පිරිදොනෝවා ට​. නමුත් 244 ට 153 වශයෙන් ඡන්ද ගන්න චෙර්නොව් දිනනවා.

බොල්.ෂෙවික් වරු බලාපොරොත්තු වෙන්නේ රුසියාවේ ප්‍රාදේශීය පාලනය ගොවි, කම්කරු නියෝජිතයන් ගෙන් සමන්විත වෙන සෝවියට් සභා වලට පවරන්න​. ඔවුන් මේ යෝජනාව ව්‍යවස්ථාදායක සභාව ඉදිරියේ තියනවා. නමුත් ඒ යෝජනාවත් පරාජයට පත් වෙනවා.

රහසිගත රැස්වීමක් පවත්වන බොල්.ෂෙවික් වරු සහ වාමාංශික එස්.ආර්. වරු ව්‍යවස්ථාදායක සභාව විසුරුවා හරින්න තීරණය කරනවා. එහි ව්‍යවස්ථා සම්පාදක බලය "සමස්ත රුසියානු සෝවියට් කොංග්‍රසයට​" ලබා දෙනවා. එය සම්න්විත වෙන්නෙ සෝවියට් සභා වලින් තෝරා ගැනුනු නියෝජිතයන් ගෙන්.

ලෙනින් ගේ දෙසැම්බර් යෝජනාවට බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය එකඟ වුනා නම් බොල්.ෂෙවික් සහ වාමාංශික එස්.ආර්. වරුන් ගෙන් සමන්විත සභාගයකට බලය ලැබෙන ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් පිහිටුවන්න ඉඩ තිබුනා. එහෙම වුනා නම් රුසියාවේ (සෝවියට් සංගමයේ) අනාගතය මීට වඩා සෑහෙන වෙනසක් වෙන්න තිබ්බා. නමුත් බොල්.ෂෙවික් පක්‍ෂය වඩා ප්‍රජාතන්‍ත්‍රවාදී මාර්ගය තෝරා ගැනීම නිසා අවසාන ප්‍රතිඵලය වුනේ තිබුන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයත් නැතිවීම​.

කොමියුනිස්ට් වාදයේ ප්‍රභේද​




සමාජවාදය ට සම්බන්ධ එක එක වාද තියෙනව නෙ. මේ ඒව ගැන කෙටි හැඳින්වීමක්.

(මේක කොහෙත්ම සම්පූර්න විස්තරයක් නෙවෙයි. මේ මතවාදයන් ඉතා සංකීර්නයි. වාක්‍යය තුන හතරකින් විස්තර කරන්න බෑ. මේ ජෙනරල් අයිඩියා එකක් ගැනීම සඳහා විතරයි.)

සමාජවාදය (Socialism)

රටක ආර්ථික ක්‍රියාවලිය සම්පූර්නයෙන්ම හෝ වැඩි වශයෙන් පුද්ගලික අයිතිය මත නොව සාමූහික අයිතිය මත පදනම් විය යුතුයි ය​න දේශපාලන න්‍යාය​.


කොමියුනිස්ට්වාදය​ (Communism)

රටක ආර්ථික ක්‍රියාවලිය සම්පූර්නයෙන්ම හෝ වැඩි වශයෙන් පුද්ගලික අයිතිය මත නොව සාමූහික අයිතිය මත පදනම් විය යුතුයි සහ පුද්ගලයන් සතු පුද්ගලික දේපල සීමා සහිත විය යුතුයි යන දේශපාලන න්‍යාය​. මේ ක්‍රමයේදී සෑම පුද්ගලයෙක්ම ඔහුගේ හැකියාව අනුව ආර්ථික ක්‍රියාවලියට දායක වන අතර ඔහුගේ අවශ්‍යතාවය අනුව ප්‍රතිලාභ ලබනවා. කොමියුනිස්ට්වාදය සමාජවාදයේ උපකුලකයක්.

මාක්ස්වාදය​ (Marxism)

ජර්මානු දාර්ශනික කාල් මාක්ස් විසින් ඉදිරිපත් කළ කොමියුනිස්ට්වාදී න්‍යාය​. මෙය ඉදිරිපත් කළ විධිමත් ආකාරය නිසා එය "විද්‍යාත්මක කොමියුනිස්ට්වාදය​" ලෙස හැඳින්වෙනවා. මාක්ස් කියපු ආකාරයට මිනිස් ඉතිහාසය කියන්නෙ පන්ති අතර ගැටුමක්. ඔහු මෙය "පන්ති අරගලය​" කියල නම් කරා. ධනපති පන්තිය සහ නිර්ධන පන්තිය අතර ඇති වන ගැටුමෙන් නිර්ධන පන්තිය ජයගෙන නිර්ධන පන්ති අඥාදායකත්වයක් ඇති කරන බවත්, එය කොමියුනිස්ට් සමාජයක් කරා පරිණාමය වන බවත් ඔහු කිව්වා.

ඔහුගේ දාස් කැපිටාල් (ප්‍රාග්ධනය​) පොතේ විස්තර කරන ආකාරයට යම්කිසි භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවකට වටිනාකමක් ලැබෙන්නෙ එය සකස් කිරීමේදී කම්කරුවා විසින් යොදන ශ්‍රමයෙන්. ඒ නිසා සමාජයක සියළු ධනයේ සැබෑ හිමිකරුවා කම්කරුවා බව ඔහු පෙන්වා දුන්නා.

ලෙනින්වාදය (බොල්.ෂෙවික් වාදය​) (Leninism - Bolshevism)

1900 ගනන් වල රුසියාවේ කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයක් ඇති කිරීම සඳහා විප්ලවය සංවිධානය විය යුතු ආකාරය පිළිබඳ ව්ලදිමීර් ලෙනින් ගේ න්‍යාය​. ඔහු කියපු ආකාරයට විප්ලවය සංවිධානය කළ යුත්තේ කුඩා, දැඩි විනයක් සහිත විප්ලවවාදී පක්‍ෂයකින්. ඔහු මෙය "පෙරටුගාමී පක්‍ෂයක්" ලෙස හැඳින්වුවා. පෙරටුගාමී පක්‍ෂයේ කාර්‍යය භාරය විය යුත්තේ කම්කරු පන්තියට පන්ති විඥානය ලබා දීම සහ විප්ලවය සඳහා ඔවුන් පෙළ ගැස්වීම​.

ඔහුගේ පෙරටුගාමී පක්‍ෂය "මධ්‍යගත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී" ආකෘතියකින් යුක්ත වුනා. ඒ කියන්නෙ යම් තීරණයකට එලැඹෙන්න ප්‍රථම පක්‍ෂය ඇතුලේ එය වාද විවාද වලට ලක් කළ හැකියි. නමුත් වාද විවාද අවසානයේ පක්‍ෂයේ ඡන්ද විමසීමකින් සම්මත කරගත් තීරණය සියළුම දෙනා ක්‍රියාවට නැංවිය යුතුයි.

මෙන්.ෂෙවික් වාදය​ (Menshevism)

1900 ගනන් වල රුසියාවේ තිබ්බ අනික් ප්‍රධාන කොමියුනිස්ට්වාදී මතවාදය​. මේ මතවාදී ධාරාවේ නායකත්ව ඉසිලුවේ ජුලියස් මාර්තොව්. ඔහු පෙරටුගාමී පක්‍ෂය වෙනුවට පුළුල් මහජන සහභාගීත්වයෙන් යුතු පක්‍ෂයක් යෝජනා කළා. පෙරටුගාමී පක්‍ෂයකින් නිර්ධන පන්තියට පන්ති විඥානය "ලබා දීම​" වෙනුවට සමාජයේ ස්වාභාවික පරිණාමය මගින් ඔවුන් ඒක "ලබා ගැනීම​" විය යුතු බවයි මේ න්‍යායෙන් කියැවෙන්නෙ.

ඒ නිසා මෙන්‍.ෂෙවික් වාදීන් සමාජයේ ස්වාභාවික පරිණාමයේ කොටසක් විදිහට වැඩවසම් ක්‍රමය බිඳ දමා ධනවාදය ඉදිරියට ඒම යහපත් දෙයක් කියල සැලකුවා. ඔවුන් එයට ආධාර කරා. 1917 ලෙනින් සහ බොල්.ෂෙවික් වාදීන් කරපු විප්ලවයට ඔවුන් දැඩි ලෙස විරුද්ධ වුනා.

ට්‍රොට්ස්කිවාදය​ (Trotskism)

බොල්.ෂෙවික් වාදීන් ගේ ප්‍රධාන න්‍යායාචාර්‍ය වරයෙක් වුන ලියොන් ට්‍රොට්ස්කි ගේ න්‍යායන් ගේ එකතුවක්. ඔහුගේ ප්‍රධාන න්‍යායන් දෙකක් තියෙනවා. එක - "නොනවතින විප්ලවය​". මෙන්.ෂෙවික් වාදයට එරෙහිව ගොඩ නංවපු න්‍යායක්. එහිදී ඔහු කියනවා, සමාජයේ ස්වාභාවික පරිණාමය මගින් නිර්ධන පන්තිය පන්ති විඥානය ලබා ගන්නා තුරු සිටීමට අවශ්‍යය නැති බව​. රුසියාව වගේ දුර්වල ධනපති පන්තියක් සහිත රටක ස්වාභාවික සමාජ පරිනාමය සිදු කරන්න ධනපති පන්තිය අසමත්‍ බවත්, නිර්ධන පන්තිය විසින් එය සිදු කළ යුතු බවත් ඔහු පෙන්වා දෙනවා. එම පරිනාමය සඳහා කරන විප්ලවය, කොමියුනිස්ට් සමාජයක් සඳහා කරන විප්ලවයක් බවට දිගු කළ යුතු බව ඔහු කියනවා. නොනවතින විප්ලවය කිව්වෙ ඒකට​.

දෙක - ලෝක විප්ලවය​. තනි රටක සමාජවාදය (හෝ කොමියුනිස්ට් වාදය​) ගොඩ නංවන්න බැරි බව ඔහු කියනවා. ලෝකයේ අනෙක් ධනවාදී රාජ්‍යයන් විසින් එය විනාශ කරන බවත් ඒ නිසා සමාජවාදයේ පැවැත්ම සඳහා ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත වන විප්ලවයක් අවශ්‍යය බවත් ඔහු කියනවා. ඒ නිසා සමාජවාදී රටක ප්‍රධාන වගකීම විය යුත්තේ අනෙක් ධනවාදී රටවල නිර්ධන පන්ති විප්ලවයට අධාර කිරීම බව ඔහු කියනවා.

ස්ටාලින්වාදය​ (Stalinism)

ට්‍රොට්ස්කි ගෙ ලෝක විප්ලවය පිළිබඳ න්‍යායට එරෙහිව සෝවියට් නායක ජෝශප් ස්ටාලින් විසින් ගොඩ නංවපු න්‍යාය​. ඔහු කියන ආකාරයට සමාජවාදී රාජ්‍යයක ප්‍රධාන අරමුණ විය යුත්තේ ලෝක විප්ලවය නොව ඒ රටේ ආර්ථික සමෘද්ධිය​​. ඒ ආදර්ශය මගින් ධනවාදී රටවල නිර්ධන පන්තිය කොමියුනිස්ට්වාදය කෙරෙහි නැඹුරු කළ යුතු බව ඔහු කියනවා. ඒ සඳහා ධනවාදී රටවල් සමඟ යම් සහයෝගයකින් වැඩ කළ යුතු බව ඔහු කියනවා. ලෝක විප්ලවය වෙනුවට තනි රටක සමාජවාදය මත ස්ටාලින්වාදය පදනම් වෙනවා.

දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් පස්සෙ ලෝකයේ ප්‍රධාන සමාජවාදී ධාරාව වෙන්නෙ ස්ටාලින්වාදය.

මාඕවාදය​ (Maoism)

මාඕ සේදොං විසින් චීනයේ කොමියුනිස්ට් වාදය ගොඩ නැංවීම සඳහා ගොඩ නැංවූ න්‍යාය​. මාක්ස්, ලෙනින්, ට්‍රොට්ස්කි සහ ස්ටාලින් ගේ අදහස් වලට අනුව කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයේ පෙරටු බල​ඇණිය විය යුත්තේ කම්කරුවන් වුනාට, මාඕ කියපු ආකාරයට එහිදී ගොවීන් සහ කම්කරුවන් සම දායකත්වයක් ලබා දිය යුතු වෙනවා. ගම්බද පළාත් වල සිට සිදු කරන ගරිල්ලා අරගලයක් දිග් ගැසුණු මහජන යුද්ධයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමෙන් කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයක් සිදු කළ හැකි බව මාඕ කියනවා. කොමියුනිස්ට්වාදී සමාජයක් ගොඩ නැංවීමේදී මහා පරිමාන කර්මාන්ත වෙනුවට ග්‍රාමීය කෘෂිකර්මාන්තයට සහ සුළු පරිමාන කර්මාන්ත වලට වැඩි වැදගත් කමක් ලැබිය යුතු බව මාඕ කියනවා. දියුණු කර්මාන්ත සහ කම්කරු පන්තියක් නැති තුන්වෙනි ලෝකයේ රටවල මාඕවාදය බෙහෙවින් ජනප්‍රියා වුනා.

චේ වාදය​

චේ ගුවාරා ගේ විප්ලවය පිළිබඳ අදහස්. මාක්ස්වාදය දැඩි භෞතිකවාදී දර්ශනයක් වුනාට චේ ගේ අදහස් තරමක් විඥානවාදියි. මාක්ස් දැක්ක ආර්ථික සාධක වෙනුවට චේ ගේ විප්ලවයේ ගාමක බලය වෙන්නේ ගරිල්ලා සෙබලා. සමාජය වෙනුවෙන් සියළු පුද්ගලිකත්වය අතහැරලා වනගත ජීවිතයකට එළැඹෙන ගරිල්ලා සෙබලා මනුෂ්‍යත්වයේ උපරිම අවස්ථාව වූ පරමාදර්ශී පුද්ගලයෙක් බව චේ කියනවා. කොමියුනිස්ට් සමාජය බිහි කරන්නේ මේ පරමාදර්ශී මිනිසුන් විසින් බව ඔහු කියනවා. යම්කිසි සමාජයක කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයක් ඇතිවීමට සුවිශේෂී අවශ්‍යතා සැපිරී නොතිබිය යුතු බවත්, සමාජ අසාධාරනය තිබීම ප්‍රමානවත් බවත්, ගරිල්ලා අරගලය මගින් එකී සුවිශේෂී අවශ්‍යතා සපුරාලන බව චේ ගේ න්‍යාය මගින් දැක්වෙනවා.

සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය (Democratic Socialism)​

ආර්ථික වශයෙන් සමාජවාදී ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරන අතර​, දේශපාලනික වශයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මගක ගමන් කරන දේශපාලන දර්ශනයක්.

ප්‍රජාතන්‍ත්‍රවාදී සමාජවාදය (Social Democracy)

මූලික වශයෙන් පුද්ගලික ව්‍යාපාර වලට ඉඩ සලසන අතර​, වැදගත් ආර්ථික ක්‍රියාවලීන් රජය විසින් ඉටු කරන ක්‍රමයක්.

යාකොව් සහ​ ඇන්‍ යි


මේ ඉන්නෙ යාකොව් යුගාෂ්විලි.



මෙයාගෙ තාත්ත තමයි ඒ කාලෙ සෝවියට් දේශයේ අසහාය නායක​, ලෝක කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ නියමු ජෝශප් ස්ටාලින්.

දෙවෙනි ලෝක යුද්ධය පටන් ගන්නවත් එක්කම යාකොව් රතු හමුදාවට බැඳනවා. ඒ කාලතුවක්කු බල ඇණියක ලුතිනන් වරයෙක් හැටියට​.

සෝවියට් දේශය ආක්‍රමනය කරන ජර්මන් හමුදා වලට එරෙහිව ස්මොලෙන්ස්ක් නගරය අසල දී රතු හමුදාව සටන් වදිනවා. යාකොව් ගෙ බල ඇණියත් මේ සටනට සහභාගී වෙනවා. සටනෙන් රතු හමුදාව දරුණු පරාජයක් ලබනවා. යාකොව් ජර්මන් අත් අඩංගුවට පත් වෙනවා.

යාකොව් මරණය තෙක් සටන් නොවැදුන එක ගැන ස්ටාලින් අමනාපයට පත් වෙනවා.

අවුරුදු දෙකකට ආසන්න කාලයක් යාකොව් ජර්මන් සිර කඳවුරු වල අපා දුක් විඳිනවා. නමුත් 1943 පෙබරවාරි මාසෙදි යාකොව් ගෙ වාසනාව පෑදෙනවා. ස්ටාලින්ග්‍රාද් සටනෙන් ජර්මන් හමුදා පරාජයට පත් වෙනවා. එහිදී ඔවුන් ගේ ෆීල්ඩ් මාෂල් වරයෙක් සෝවියට් අත් අඩංගුවට පත් වෙනවා. ජර්මනිය ස්ටාලින් ට යෝජනාවක් කරනවා ෆීල්ඩ් මාෂල් වරයා සහ යාකොව් ව හුවමාරු කර ගන්න​.

ස්ටාලින් කියන්නෙ සෝවියට් දේශයේ අසහාය නායකයා. ඔහුගේ වචනය තමයි ඒ කාලෙ සෝවියට් දේශයේ නීතිය​. යාකොව් ඔහුගේ පුතා. ස්ටාලින් ට තියෙන්නෙ අණ දෙන්න විතරයි. යාකොව් ට නිදහස ලැබෙනවා.

ඒත් ස්ටාලින් ජර්මන් යෝජනාව අවඥාවට ලක් කරනවා.

"ෆීල්ඩ් මාෂල් කෙනෙක් එක්ක ලුතිනන් වරයෙක් මාරු කර ගන්න මට පිස්සුද​?"

යාකොව් රඳවලා ඉන්නෙ ජර්මනියේ සැෂෙන්හෝසන් සිර කඳවුරේ. 1943 අප්‍රේල් 14 වෙනිදා යාකොව් එළිමහනේ ඇවිදිමින් ඉන්නවා. මුර සෙබළෙක් ඔහුට බැරැක්කයට යන ලෙස නියෝග කරනවා. යාකොව් ඒක ප්‍රතික්‍ෂේප කරනවා. මුර සෙබළා ඔහුට වෙඩි තබන බවට තර්ජනය කරනවා.

"ඉතින් වෙඩි තියපන්"

ඔළුවට එල්ල වන වෙඩි පහරින් යාකොව් එතැනම මිය යනවා.




 මේ ඉන්නෙ මාඕ ඇන්‍ යිං.



 
මෙයාගෙ තාත්තා තමයි රතු චීනයේ නායක​, චීන විප්ලවයේ නියමු මාඕ සේදොං.

1941 දි ජර්මනිය සෝවියට් දේශය ආක්‍රමනය කරද්දි ඇන් යිං සෝවියට් දේශයේ උසස් අධ්‍යාපනය ලබනවා. ඔහු රතු හමුදාවට බැඳිලා සටන් පෙරමුණට යනවා. ඒ කාලතුවක්කු බල ඇණියක ලුතිනන් වරයෙක් හැටියට​. එතකොට ඔහුට වයස 19 යි.

ඔහු ජර්මන් හමුදා වලට එරෙහිව පෝලන්ත පෙරමුණේ සටන් කරනවා.

1946 චීන විප්ලවය ඇරඹුනාම ඇන් යිං චීනයට ඇවිත් මහජන විමුක්ති හමුදාවට බැඳිලා සටන් කරනවා.

චීන විප්ලවය දිනලා කොමියුනිස්ට් වාදීන් චීනයේ බලය අල්ලගන්නවා. ඇන් යිං ගෙ පියා මාඕ තමයි චීනයේ නායකයා වෙන්නෙ.

1950 දි කොරියානු යුද්ධය ඇවිලෙනවා. උතුරු කොරියාවට උදව්වට ලක්‍ෂ තුනක චීන හමුදාවක් කොරියාවට යනවා. ඒකෙ අණදෙන නිලධාරියා වෙන්නෙ ඒ කාලෙ චීනයේ අසහාය යුධ වීරයා වුන මාෂල් පෙං ඩෙහුවායි.

ඔහුගේ රුසියානු භාෂා පරිවර්තකයා විදිහට ඇන් යිං ත් කොරියාවට යනවා.

මාෂල් පෙං තමාගෙ මූලස්ථානය පිහිටුවා ගන්නෙ පියොංයැං නගරයට උතුරෙන් තිබ්බ අත් හැර දාපු රත්තරන් පතලක​. ඒ ඇමරිකන් ගුවන් ප්‍රහාර වලින් ආරක්‍ෂා වෙන්න​.

1950 නොවැම්බර් 25 වෙනිදා මාඕ ඇන් යිං සහ ඔහුගේ මිතුරෙක් පතල ආසන්නයේ තියෙන අත් හැර දැමූ පොඩි පැලක දහවල් ආහාරය පිළියෙල කරමින් ඉන්නවා. නමුත් ලිපෙන් දුම අහසට නගින බව ඔවුන්ට අමතක වෙනවා.

එක පාරටම කොහෙන්දෝ ආපු සතුරු අහස් යානාවක් පැලට නාපාම් බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කරනවා.

දැවී අඟුරු වී ගිය ඇන් යිං ගෙ මළ සිරුර පියොංයැං නගරය අසල වළ දානවා.